Corfu Museum

Petsalis: Collection Of Corfu Island,Greece documents

Κερκυραϊκά Σημειώματα

O Hλεκτροφωτισμός της Κέρκυρας

                                                                                    O Hλεκτροφωτισμός της Κέρκυρας

Του Κων, Σγούρου

Το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος της Κέρκυρας, γνωστό στους παλαιότερους ανεγέρθηκε και λειτούργησε στην Κόντρα-Φόσσα του Παλαιού Φρουρίου ήδη από το 1925, από τις τότε Λιμενικές Εγκαταστάσεις Κερκύρας (Λ.Ε.Κ.), τον προκάτοχο του μετέπειτα ονομασθέντος Λιμενικού Ταμείου Κερκύρας.

Σκοπός των Λ.Ε.Κ. ήταν ο ηλεκτροφωτισμός της ζώνης ευθύνης τους, δηλ. της παραλιακής ζώνης της πόλης : το παλαιό Λιμάνι, τα Μουράγια,την προκυμαία του Αγίου Νικολάου

(μπάνια τ’ Αλέκου), την Κόντρα-Φόσσα, τον παραλιακό δρόμο της Γαρίτσας (Λεωφόρος Αυτοκρατείρας Ελισάβετ), μέχρι την «πόντα» του Ανεμόμυλου και το τελωνοφυλάκειο (σημερινό κέντρο Ναυτίλος).

Η υπόλοιπη πόλη καθώς και οι άλλες ζώνες δικαιοδοσίας του Δήμου Κερκυραίων, εφωτίζοντο με λάμπες πετρελαίου, αφού το εργοστάσιο αεριόφωτος του Μαντουκιού (το γνωστό σαν «γας») είχε κλείσει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας, λόγω πτωχεύσεως της αγγλικής εταιρίας που το εκμεταλεύετο.

Με το φωταέριο, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα εφωτίζετο σημαντικό τμήμα της πόλης, όπως οι ζώνες τουριστικής προβολής της (Σπιανάδες-Λιστόν-κηπάριο Καποδίστρια) καθώς και ορισμένοι κεντρικοί δρόμοι και η περιοχή του κέντρου της  παλιάς πόλης και τα παρακείμενα σπίτια (Πίνια-οδος Καποδιστρίου-Αγ.Αντώνης-Ευγ.Βουλγάρεως-παλαιό δημοτικό θέατρο του San Giacomo).

Έτσι η Κέρκυρα, από άποψη φωτισμού οπισθοδρόμησε στην πραγματικότητα, αφ’ ότου διεκόπη η παραγωγή λόγω πτωχεύσεως της επιχείρησης και οι κερκυραίοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν και πάλι στον « δια πετρελαίου φωτισμόν», ενώ μόνο ακατοίκητα τμήματα  της πόλης εφωτίζοντο «δι’ ηλεκτρισμού» από την Λ.Ε.Κ.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Κερκυραίων, άρχισε να προβληματίζεται για τον ηλεκτροφωτισμό της πόλης από αρκετά ενωρίς. Το 1887 άρχισε ο σχετικός διάλογος και στις 22 Μαρτίου 1891, ελήφθη η σχετική απόφαση. Δημαρχος Κερκυραίων ήταν τότε ο Μιχαήλ Θεοτόκης, αδελφός του παλαιότερου δημάρχου και μετέπειτα πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη.

Επί τέσσερα χρόνια, ο Δήμος συγκέντρωνε τις σχετικές με το έργο τεχνικές πληροφορίες, από την Ιταλία κυρίως αλλά και από την Γαλλία, για την «ηλεκτροφωταψίαν της πόλεως». Την εποχή εκείνη το κύριο ενδιαφέρον των δήμων, δεν ήταν το αν θα δοθεί ηλεκτρική ενέργεια προς οικιακή χρήση, αλλά για το πώς θα φωτιστούν οι δρόμοι των πόλεων, που οι συνθήκες λειτουργίας των ως συνόλου, άρχιζαν να γίνονται όλο και πιο σύνθετες, με προβλήματα, ιδιαίτερα, στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας.

Ο Δήμος Κερκυραίων στην προσπάθεια υλοποίησης  της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου της 22/3/1891, μετεκάλεσε και 3 ειδικούς μηχανικούς, οι οποίοι αποφάνθηκαν «υπέρ της γενικής ηλεκτροφωταψίας του Δήμου». Τούτο επειδή ήδη λειτουργούσε στην Κέρκυρα το εργοστάσιο του φωταερίου στο Μαντούκι και υπήρχε ο προβληματισμός  για την αμιγώς ηλεκτρική  ή τη μικτή φωταψία της πόλεως (φωταέριο + ηλεκτρισμός).

Μετά τη γνωστοποίηση του πορίσματος των ειδικών μηχανικών, ο Δήμος προκήρυξε διεθνή δια γωνισμό, στον οποίον πήραν μέρος δύο εταιρείες: η αμερικανική Thomson-Houston και η αγγλική η οποία ήδη εκμεταλεύετο το αεριόφως. Οι προτάσεις της αμερικάνικης ήταν υπέρ της γενικής ηλεκτροφωταψίας, ενώ της αγγλικής, ως ήταν φυσικό, υπέρ της μικτής, δι’ ηλεκτρόφωτος και δι’ αεριόφωτος.

Φαίνεται όμως, ότι η τότε δημοτική αρχή του δημάρχου Μιχαήλ Θεοτόκη (Μίκιος)[i], έκλινε προς την αμερικάνικη εταιρεία και δικαιολογημένα, αφού οι όροι ήσαν συμφερτικότεροι. Εξ άλλου, το προνόμιο της αγγλικής εταιρείας αεριόφωτος, έληγε μετά λίγους μήνες. Όμως ο Δήμος Κερκυραίων, λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο, που δεν ήταν άλλος από τον τότε Νομάρχη Κερκύρας Γ.Μπουκλάκο. Η απόφαση του Δήμου Κερκυραίων, εχρειάζετο και την έγκριση της διοικητικής αρχής, για να γίνει εκτελεστή. Όμως η τότε Δημοτική αρχή , ανήκε στο κόμμα του Τρικούπη, ενώ στην κυβέρνηση βρίσκονταν το δεληγιανικό κόμμα. Συνεπώς ο προσκείμενος στον Δεληγιάννη νομάρχης, δεν μπορούσε να εγκρίνει , τι ζητούσαν οι τρικουπικοί δημοτικοί σύμβουλοι. Έτσι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της 23/3/1891, απορρίφθηκε με το αιτιολογικό της δυσανάλογης οικονομικής επιβάρυνσης του Δήμου. Έτσι η Κέρκυρα θα παραμείνει φωτιζόμενη, μερικώς, με φωταέριο, μέχρι τις μέρες λίγο μετά τη λήξη του Α! Παγκ.Πολέμου, οπότε η εταιρεία αεριόφωτος θα πτωχεύσει και το εργοστάσιο θα κλείσει.

Τα υπόλοιπα αναφέρθηκαν στην αρχή του άρθρου μας. Η Κέρκυρα, τελικά, θα ηλεκτροφωτισθεί πλήρως, μετά το 1931, όταν θα συναιτερισθεί η υπηρεσία ηλεκτρικού της Λ.Ε.Κ. με το Δήμο Κερκυραίων.

 

[i] Δήμαρχος Κερκυραίων από 1/10/1887-30/9/1895

Πίνακας ελέγχου και διανομής

Ηλεκρομηχανές

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι εγκαταστάσεις ηλεκτοπαραγωγής και μεταφοράς της Κέρκυρας, θα εξαγοραστούν από τη ΔΕΗ. Το εργοστάσιο παραγωγής, θα εξακολουθήσει να εργάζεται, μέχρι το 1969, όταν η μεταφορά πλέον ρεύματος της ΔΕΗ, θα γίνεται με το υποθαλάσσιο καλώδιο και η Κέρκυρα θα συνδεθεί με το Εθνικό Δίκτυο.

 

Ιστορικά σπαράγματα Κερκυραϊκής ζωής

Ιστορικά σπαράγματα Κερκυραϊκής ζωής

1)Alamanos Spiros-ArchitettoCorfu museum

2)Τα τρία τηλεγραφήματα με την κήρυξη του πολέμου 1940

3)Αποποίηση τέκνου

4) Η   τύχη των χειρογράφων του Ανδρέα Μουστοξύδη

5) Ο Εξοχότατος Πρύτανις των Κορυφών

6) Το τελεσθέν θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος

Εν Ναυπάκτω

7)Πιστοποίηση της Διεύθυνσης του εν Ενετία Χαρτοφυλακίου για το χωριό «Κορακιάνα»

1)Alamanos Spiros-ArchitettoCorfu museum

14 Αυγούστου · 

 

ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΥΤΟ ΕΧΕ ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ.
ΣΤΗΝ ΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ Η ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗΣ ΥΓΡΗΣ ΤΑΦΡΟΥ, ΑΠΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΛΙΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ, ΕΩΣ ΣΚΑΛΑ ΔΗΜΑΡΧΟΥ - ΚΟΡΦΟΥ ΠΑΛΛΑΣ, που δυστυχως δεν προλαβαν να υλοποιησουν. Με την επεμβαση αυτην καθιστατο ολοκληρη η παλια πολη ΝΗΣΙ 

(η φωτογραφια απο Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΟ UNESCO)

 

 

2)Τα τρία τηλεγραφήματα με την κήρυξη του πολέμου 1940

Τηλεγράφημα 1

Γ.Ε.Π.Α. Αμύνης (4-11-40)

Αθήνα

 

Επί 2227 υμετέρα αναφέρω ότι απεστάλει Σταθμόν    

                                                                                                    Χωρ/κη Κερκύρας

Απάσας Αρχάς

Τη συνεργασία σας Προέδρους Κοινοτήτων  καταγράφωσι  καταφυγούντα άμεσον πληθυσμόν  περιφερεία σας και οικογένεια εις ας να εμφαίνονται και το επάγγελμα εκάστου τηρηθησομένας υπό Κοινοτικών Γραμματέων  στοπ. Τυχόν καταφυγόντες ,Ιταλοί, Αλβανοί και Γερμανοί υπήκοοι υποχρεωθώσι όπως εγκατασταθώσι  έδρας Σταθμών μέχρις οριστικής τακτοποιήσεως των υπό Στρατιωτικής διοίκησης στοπ.Λοιπούς ξένους υπηκόους θέσατε υπό αθόρυβον παρακολούθησην  δι ‘εμπίστων πολιτών προτείνοντες τάξη αναλόγων μέτρων περιστάσεως συντρέχοντος δια πάντα ύποπτον στοπ. Καταβάλλατε πάσαν προσπάθειαν  όπως τεθώσιν πάντες υπό στέγην και εξασφαλήσατε τουλάχιστον τον άρτον εις όλους επιβάλλοντες την μετά φειδούς διανομήν  υπό των αρτοποιών μέχρις οριστικής οργανώσεως του όλου ζητήματος.-

Τηλεγράφημα 2

Τηλεγράφημα (2/11/1940)

Χωροφυλακήν Καστελλάνων, Μαγουλάδων, Αρκαδάδων

Διατάξατε παρουσθιασθώσιν πάραυτα Αστυνομίαν Γαρίτσης επτά (7)  εκ των παρουσιασθέντων Εφέδρων Χωροφυλάκων

                                                                                                       Διοικητής

                                                                                                     Μακρινιώτης

Τηλεγράφημα3

Τηλεγράφημα (2/11/1940)

Χωροφυλακή Ποταμού

Σήμερον περιεφέρετο Αλεπούν ύποπτον άτομον ετών 45 φέρων στρατιωτικήν περιβολήν χωρίς ζώνη μύστακα ξανθόν υψηλός με σημείον εις την κεφαλήν προβήτε άμεσον σύλληψην και ενέργειαν δεόντων δια παραπομπήν του Στρατιωτικήν Διοίκησην .

 

3)Αποποίηση τέκνου

Έγγραφον Δηλώσεως

Εν Κερκύρα την σήμερον 24 Εικοστήν Τετάρτην του μηνός Ιουνίου του 1885 χιλιοστού οκτακοσιοστού ογδοήκοντα πέμπτου έτους εν ώρα εβδόμη 7η μετά μεσημβρίαν  ημέρα της εβδομάδος Δευτέρα. Ενώπιον εμού του Συμβολαιογράφου Κερκύρας Ιακώβου Αμποάφ……………Ενεφανίσθει ο γνωστός ημίν…….Ιωάννης,Βενέδικτος Λάντος π. Μιχαήλ κτηματίας κάτοικος της πόλεως ταύτης προς σύνταξιν του παρόντος ……. ‘Ότι κατά τας αρχάς Μα‘ι ‘ου ενεστώτος έτους τυχαίως επληροφορήθη ότι η πρώην Σύζυγός του Ιουλία Βρά’ ι’λα Αρμένη του Πέτρου, κάτοικος Κερκύρας και ης υπήρχε τότε εκκρεμής έτι αγωγή, περί διαζυγίου, έτεκε τέκνον όπερ αγνωεί εάν είναι άρρεν  ή θήλυ, πότε ακριβώς εγεννήθη και εάν εδόθη εις αυτό όνομα ή όχι.- Ότι το τέκνον τούτο μοι απεκρύφθει, ο τοκετός, μου απεκρύφθει  τε προσέτι και η κυοφορία αυτού.

Και επειδή το τέκνον τούτο ως συλληφθέν και γεννηθέν ενεστώτος έτι του γάμου, και του εκκρεμούς εισέτι της κατά μητρός αυτού αγωγής του περί διαζυγίου τεκμαίρεται νόμιμον. Επειδή όμως το τέκνον τούτο δεν είναι γνήσιον, διότι και συνελήφθει και εκυοφορήθει και ετέχθει καθ’ όν χρόνον ήτο αδύνατος πάσα συγκοινωνία αυτού μετά της μητρός του ήτις προ δύο και επέκεινα ετών απεμακρύνθει παρ’αυτού του δηλώσαντος Κυρ.Λάνδου εκ της συζυγικής οικίας.-

Επειδή επομένως δικαιούται να αποκηρύξει το τέκνον τούτον ως αλλότριον.- Δια ταύτα- Ο ίδιος Κυρ.Λάνδος διακηρύττει ‘ότι δεν αναγνωρίζει το ανωτέρω τέκνον, όπερ δεν δύναται να φέρει το όνομά του, και επιφυλάσσεται πάσας περί τούτου αγωγής.Προς απόδειξιν συνετάχθει η παρούσα πράξις……..

 

4) Η   τύχη των χειρογράφων του Ανδρέα Μουστοξύδη

Ο Ανδρέας Μουστοξύδης (Κέρκυρα, 6 Ιανουαρίου 1785 – 17 Ιουλίου 1860) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός των Επτανήσων του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία                                                                                             

 

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 6 Ιανουαρίου 1785. Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών πήγε στην Ιταλία και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας, όπου και αναγορεύτηκε νομοδιδάκτωρ το 1805. Το 1805 ονομάστηκε μέλος της «Αρχαιολογικής Εταιρείας» της Φλωρεντίας και της «Φλωρεντιανής Ακαδημίας».

Επέστρεψε στην Κέρκυρα και άρχισε να παραδίδει μαθήματα στο Λύκειο χωρίς μισθό. Συγχρόνως δημοσίευε ιστορικές ειδήσεις περί της πατρίδας του. Για την δραστηριότητά του αυτή τιμήθηκε από την Γερουσία της Επτανήσου με το αξίωμα του ιστοριογράφου των νησιών, και με τον έπαινο για τον ζήλο και την φιλοσοφική αξία των έργων του.

Λίγο πριν από την γαλλική κατοχή των νησιών αποδήμησε ξανά προς την Ιταλία. Επισκέφτηκε το Παρίσι και επέστρεψε πάλι στο Μιλάνο. Περιηγήθηκε τη Γερμανία, τη Σαξονία και την Ελβετία, μελετώντας και αποθησαυρίζοντας πολλές και πολύτιμες ιστορικές ειδήσεις, χειρόγραφα και πηγές για την πατρίδα του.

Όταν εξερράγη η Ελληνική Επανάσταση, ο Μουστοξύδης την εξύμνησε σε ιταλικούς στίχους και ανέλαβε το επίπονο έργο να πληροφορεί την Ευρώπη περί των ανδραγαθημάτων των Ελλήνων αγωνιστών.

Επί Καποδίστρια δέχτηκε την πρόσκληση της Κυβέρνησης να διοργανώσει το δημόσιο εκπαιδευτήριο στην Αίγινα. Η δολοφονία του Καποδίστρια τον ανάγκασε όμως να διακόψει το έργο του και να αναχωρήσει για την Κέρκυρα.

Στην Κέρκυρα έγινε αντιπρόσωπος και αμέσως Γερουσιαστής του τετάρτου Κοινοβουλίου, και αργότερα αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

Το 1849, στις πρώτες ελεύθερες εκλογές ο λαός ψήφισε τον Μουστοξύδη αντιπρόσωπο και η βουλή ομόφωνα πρόεδρο, θέση την οποία όμως ο Μουστοξύδης μετριόφρονα αρνήθηκε.

Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1860 στην Κέρκυρα.

Έργα του

Ο Μουστοξύδης ήταν από τους πρώτους Έλληνες ιστοριογράφους που εργάστηκαν με μεθοδικότητα και ακρίβεια πάνω στην ελληνική ιστορία. Κατά τα έτη 1843-1853 εξέδιδε το περιοδικό "Ελληνομνήμων ή Σύμμικτα ελληνικά". Έγραψε επίσης έργα φιλοσοφικού, φιλολογικού αλλά και γλωσσολογικού ενδιαφέροντος, όπως: "Ισοκράτους λόγος περί αντιδόσεως", "Παρατηρήσεις τινές επί της νέας ελληνικής γλώσσης", "΄Εκθεσις περί της δημοσίας εκπαιδέυσεως", "Επιστολαί", καθώς και πολλές πραγματείες, μεταφράσεις ξένων ιστορικών και ποιητικών έργων, ποιήματα κ. ά.[i]

 

 el.wikipedia.org/wiki/Ανδρέας_Μουστοξύδης

 

 

Το Δικαστήριο

Η δίκη έγινε στις 20 Ιουνίου 1887

«……..υπόθεση της Αντωνίας Ουρανίας  Δετζώρτζη   χήρα Μιχαήλ Μουστοξύδη                                                                                                        ως μονίμου επιτρόπου των ανηλίκων  θυγατέρων τηςΜαρία και Ελένης   παρασταθείσης δια του πληρεξουσίου της Κου Σκάρπα δικηγόρου.

Η αιτούσα απεύθυνε  προς το Δικαστήριον τούτο την από 8 Δεκεμβρίου πέ αναφέροντας εν ή εκτέθησαν ότι ο αποβιώσας Ανδρέας Μουστοξύδης εκ πατρός πάππους των ανηλίκων θυγατέρων της δια της από 1/13 Μαρτίου 1844 εκ της μυστικής διαθήκης δημοσιευθήσης την 30 Ιουλίου 1860 εντέλετο εις τον γυναικάδελφον του Αιμίλιον Τυπάλδο και Ιωάννην Οικονομίδην την εξέτασιν των χειρογράφων του προς τον σκοπόν της τε τακτοποιήσεως και συμπληρώσεως αυτών. Εις εκτέλεσιν της τελευταίας ταύτης βουλήσεως του μακαριοτάτου Ανδρέου Μουστοξύδου ο Αιμίλιος Τυπάλδος παρέλαβε τα καταληφθέντα  παρά του τεθνεώτος χειρόγραφα άτινα συμπληρώσας έμειναν παρ’ αυτώ μέχρι του θανάτου του. Μετά ταύτα η θυγάτηρ του επέστρεψεν αυτά εις την αιτούσαν ήτις επεφόρτησεν τους Ιω,Ρωμανόν, Ν Βάλλαρην και Μ. Θεοτόκην να συντάξουν ακριβή κατάλογον αυτών όπερ και εγένετο και δια τους εν αυτή λόγους εζητήσατο να της χορηγηθεί η άδεια να προβή εις την εκποίησιν των εν τω (;) αναφερομένων χειρογράφων και άνευ πλειστηριασμού αντί δραχμών 14.000.- πληρωτέων εις δέκα ετησίους ατόκους δόσεις ή και εις ποσόν ανώτερον τούτου…..»

 

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν ότι δύναται η αιτούσα να εκποιήσει τα χειρόγραφα αλλά μη γνωστής της αξίας των να τα εκποιήσει σε πλειστηριασμό. Τα χειρόγραφα βγήκαν σε πλειστηριασμό την 1η Μαρτίου 1887.

 

«….ως υπάλληλον επί του πλειστηριασμού διορίζομεν τον συμβολαιογράφον Νικόλαον Τριβόλην παρα τω Συμβολαιογραφείω του οποίου παρακατετεθει ο Κατάλογος των εκποιηθησομένων  χειρογράφων προς γνώσιν των αγοραστών….

 

 

 

 

5) Ο Εξοχότατος Πρύτανις των Κορυφών

Η πιο κάτω εγκύκλιος του Πρύτανη των Κορφών με ημερομηνία 17/5/1801 είναι σύμφωνη με το πνεύμα του Ναυάρχου Ουσακώφ ο οποίος επιθυμούσε στην Επτάνησο Πολιτεία να  κυριαρχεί η ειρήνη, η ομόνοια και η γαλήνη.

O Εξοχότατος Πρύτανις των Κορφών

Κάνει ν’ ακουστούν και να ηξεύρουν, και είναι δια ψηφίσματος του υπερτάτου μεγάλου Συμβουλίου

Πλέον γλυκιτάτη και χαριεστέρα  επιστασία δεν εστάθει έως τόρα δοσμένη τινός, από εκείνην όπου μου απέδοκεν η υπερτάτη εξουσία του Μεγάλου Συμβουλίου με ιδιόντου διόρισμα  γενομένον εις τας 17 του τρέχοντος.

Παρακηνιμένον  από μιαν ισχυροτάτην αίσθησιν Πατρικής φυλοστόργου αγάπης, διορίζει δια τούτην τη δευτέραν και εσχάτην φοράν να ξανασύρη εις διόρθωσιν τους πταίστας με τα μέσα της αφέσεος, ήτι Γράτζιας, παρεξ με εκείνα της παιδεύσεος και τιμορίας.

Διά τούτο γίνεται γνωστόν

Ότι δια εξουσίας του αυτού μεγάλου Συμβουλίου οι πρετζεσάδοι,Καντανάδες,προκλαμάδοι και παντίδοι από την χώραν, από τα Μπόργα, και χωριά του Νισιού θέλη ακούοντε φτιασμένοι, συμπαθισμένοι και ξανακρασμένοι εις την δημόσιαν άφεσιν με την απόλισην των προτζέσων με το χαλασμόν των γενομένων αποφάσεων και σβήσιμον από την Ρ’άσση, δια το αποτέλεσμα να είναι ελεύθεροι αποκάθε τιμοριτικήν παίδευσην  φυλάττωντας όμως Με μέσον τζηβήλ κάθε αναζίτησην  δια ζημίαις ότινος ήθελε προστρέξη, πως έλαβε, ‘όχι με το θεμέλιον των Παγειρμένων Α’ποφάσεων Κριμιναλ, αλλα μάλιστα  εις αποδίξαις  όπου ήθελε προσφερθούν, απάνω εις ταις οποίαις θέλει είναι ελεύθερα τα δικαιώματα των μερών.

Τα αγαθά κονφιστάδα μετά την τελείωσην της Βενετικής Ρεπούμπλικας θέλει επιστραφούν πάλην τοις ιδίοις αυτών κυρίοις, όταν όμως δεν ήθελαν ευρίσκονται εις άλλον τρόπον διορισμένα.

Οι πονεμένοι όπου δεν έδωσαν ταις ρεμόσαις, άς στοχασθούν ότι η κεχαριτομένη Αμνηστία,και συγχώρευσις  αποβλέπει την γενικήν, και πάνδιμον ησυχίαν, η οποία περιλαμβάνει κι’ αυτούς.

Και ότι ετούτη η γενική γνώμη, και δημόσιον καλόν πρέπει προτημηθεί περισότερον, παρεξ μερική, και πριβάτα εκδίκησις.

Θαρέβη η Κυβέρνησις ως ελπίζει , ότι εις τας Πατρικάς της φωνάς θέλη αναταποκρίνοντε με ευχαρίστησιν Τα απομακρισμένα  τέκνα της, όπου τόρα προσκαλεί πάλην εις τους εαυτής Κόλπους όπου κράξει να προσφέροντας και αυτά εις το μεγελόψυχον επιχείρημα δια να κατορθωθή η δημόσιος Ευτυχία, και η δόξα του Γένους, κάνοντας να βασιλεύη γενικώς ευταξία, η ησυχία και η ασφάλεια.

Ο λαός των Μπόργων κι των χορίων ας ιδιοποιηθούν τους καλούς σκοπούς της Διοικήσεως, ήτε Γοβέρνου, και ας προσφερθούν ομού με αυτήν δια ν λάβουν στερέοσην .

Θέλει μεν να αφανισθεί κάθε ίχνος πλημελίματος όπου να έγινε, αλλ’ όχι όμως να θριαμβέβη το πλημέλιμα εις το εξής.

Θυσιάζετε η αποφασισμένη τιμορία όπου ανέμενον, έχοντες βεβαίαν ελπίδα ότι δεν θέλει ξαναγενηθεί  πάλη η κακία.

Η σημερινή άφεσις ας υποχρεόση τα χωριά να δουλεύσουν εμπεστιμένα την Δικαιοσύνην εις Το εξής.

Ας προλάβουν το πλημέλιμα δια να μην γίνη.Ας φορμάρουν τον κακοπιόν, δια να μην αθετιθούν οι πεδευτικοί  Νόμοι εις Το εξής.

Ας αποδεχθούν τοιουτοτρόπως ευχάριστοι εις τας δημοσίους εβεργεσίας.Ας συμπράξουν ομοφόνως με την Κυβέρνησιν δια να ανθήση εις τα Μπόργα και εις τα χοριά η ασφάλεια, η ησυχία, η καλή ευταξία και η χριστιανική πίστης.

Ας χαθή κάθε διμόσιος Άνθρωπος όπου απεχει από το χρέος του επαγγέλματος του. Όλλοι ας ζίσουν με μετριότιτα. Ας δουλέβουν με εμπιστοσίνη και ετούτη η ευτυχισμένη σσυγκοινωνία ας στερεόση την πλέον καλλιτέρα κατάστασιν της Πατρίδος, και ας σήρη τα έπαινα των ανθρώπων, και τας ευλογίας του θεού.

Εδοθι στις 17 Μα’ι’ω 1801.

{ Στάμμος  Ροδόσταμος Πρύτανις Κερκύρας

https://www.pemptousia.gr/2012/10/theodoros-ousakof/

Ο ευνοϊκός άνεμος φύσηξε στις 18 Φεβρουαρίου, και στις επτά το πρωί άρχισε επίθεση. Κατ΄αρχάς, η επίθεση έγινε στο Νησί του Βίδου, που καλύπτει το κύριο φρούριο από τη θάλασσα. Στην περιγραφή του Εγκόρ Μεταξά διαβάζουμε: «οι αδιάκοποι τρομεροί πυροβολισμοί και η βροντή μεγάλων όπλων έκαναν να τρέμει όλη η περιοχή. Ολόκληρο το Νησί του Βίδου ανατινάχθηκε από το μύδρο, και όχι μόνο τα χαρακώματα καταστράφηκαν, αλλά δεν υπήρχε ούτε ένα δέντρο, που δεν ήταν κατεστραμμένο από τέτοιο φοβερό σιδερένιο χαλάζι». Στις πιο επικίνδυνες περιπτώσεις ο Θεόδωρος Ουσακώφ πάντα ήταν το παράδειγμα για άλλους: έτσι έγινε και τότε. Έχοντας σηματοδοτήσει σ΄ όλα τα πλοία να συνεχίσουν τις ενέργειες τους παρά την κίνηση της ναυαρχίδας, ο ίδιος προσέγγισε πολύ κοντά την ακτή απέναντι από την ισχυρότερη πυροβολαρχία των Γάλλων και έπειτα από λίγο βύθισε αυτή, «ενώ είχε μέσα πολλά προετοιμασμένα πυρακτωμένα βλήματα», και τους πυροβολούσε. «Ενώ όλα τα τούρκικα πλοία και οι φρεγάτες τους ήταν πίσω μας και μακριά από το νησί, και αν πυροβολούσαν σ’αυτό. το έκαναν πάνω μας, έτσι δύο βλήματα χτύπησαν μια πλευρά του πλοίου μου» – έγραψε έπειτα ο Ναύαρχος. «Το νησί ήταν γεμάτο με τα βλήματα μας και λόγω του ισχυρού βομβαρδισμού όλες οι πυροβολαρχίες καταστράφηκαν». Την ίδια στιγμή στη ναυαρχίδα «Άγιος Παύλος» ακούστηκε το σήμα για το αποβατικό άγημα. Υπό την κάλυψη του πυροβολικού των πλοίων το αποβατικό άγημα εδραιώθηκε μεταξύ των πυροβολαρχιών του εχθρού και προχώρησε στη μέση του νησιού.

Οι Τούρκοι, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος του αποβατικού αγήματος, ήταν οργισμένοι με την πεισματική αντίσταση των Γάλλων, και άρχισαν να κόβουν τα κεφάλια όλων των αιχμάλωτων, που έπεφταν στα χέρια τους. Διαδραματίστηκαν βίαιες σκηνές, μια από τις οποίες περίγραψε ένας μάρτυρας: «οι αξιωματικοί και οι ναύτες μας έτρεξαν μετά τους Τούρκους. Οι Μουσουλμάνοι για κάθε κεφάλι λάμβαναν μερικά νομίσματα. Όταν οι δικοί μας κατάλαβαν, ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των Τούρκων, άρχισαν να εξαγοράζουν τους αιχμάλωτους με τα δικά τους χρήματα. Έχοντας παρατηρήσει, ότι μερικοί Τούρκοι στέκονταν γύρω από έναν νεαρό Γάλλο, ένας από τους αξιωματικούς μας έσπευσε προς αυτόν την ίδια στιγμή που ο καημένος ήδη έλυνε την γραβάτα του, έχοντας μπροστά στα μάτια του τον σάκο γεμάτο κομμένα κεφάλια των συμπατριωτών του. Ο αξιωματικός μας έμαθε, ότι για να εξαγοράσει τον καημένο, πρέπει να έχει μερικά νομίσματα. Όμως δεν είχε αρκετά χρήματα μαζί του, για αυτό έδωσε στους Τούρκους το ρολόι του. Έτσι το κεφάλι του Γάλλου έμεινε πάνω στους ώμους του…». Οι Τούρκοι ούτε φοβούνταν τις απειλές, ούτε ήθελαν να ακούνε τους Ρώσους. Τότε ο αρχηγός του ρώσικου αποβατικού αγήματος έδωσε την εντολή στους στρατιώτες του να περικυκλώσουν τους Γάλλους αιχμάλωτους. Με αυτό τον τρόπο πολλοί αιχμάλωτοι σώθηκαν. Έπειτα ο Εγκόρ Μεταξά έγραψε: «οι Ρώσοι έδειξαν, ότι το αληθινό θάρρος συνδέεται πάντα με ανθρωπιά, ενώ η κάθε νίκη είναι στεφανωμένη με γενναιοδωρία και όχι σκληρότητα και κάθε στρατιώτης πρέπει να είναι Χριστιανός».

Στις δύο το απόγευμα οι Ρώσοι και οι Τούρκοι κατέλαβαν το Νησί του Βίδου. Την επόμενη μέρα στις 19 Φεβρουαρίου του 1799 κατέλαβαν και το φρούριο της Κέρκυρας. Ήταν η μέρα της μεγάλης γιορτής του Ναυάρχου Θεόδωρου Ουσακώφ, της γιορτής του στρατιωτικού ταλέντου και της σταθερής βούλησης του. Σε αυτό τον βοήθησαν η γενναιότητα και οι δεξιότητες των ναυτών του, η εμπιστοσύνη στον αρχηγό τους και η δική του εμπιστοσύνη στο αταλάντευτο θάρρος τους. Ήταν η γιορταστική μέρα του ρωσικού Ορθόδοξου πνεύματος και της αφοσίωσης στην πατρίδα.

Έχοντας μάθει για τη νίκη στην Κέρκυρα, ο μεγάλος Ρώσος στρατηλάτης Σουβόροβ είπε: «Ζήτω ο ρωσικός στόλος! Τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν ήμουν εκεί εκείνη τη στιγμή, έστω και ως αρχικελευστής;».

Την επόμενη μέρα στο πλοίο «Άγιος Παύλος» έφεραν τις γαλλικές σημαίες, τα κλειδιά και το έμβλημα του φρουρίου. Οι χαρούμενοι κάτοικοι του νησιού υποδέχτηκαν τον Ουσακώφ, ο οποίος πήγε αμέσως στην εκκλησία να ευχαριστήσει τον Θεό…

Στις 27 Μαρτίου, την πρώτη μέρα του Πάσχα, ο Ναύαρχος έκανε μεγάλη γιορτή για όλους. Οι κάτοικοι γλεντούσαν όλο το βράδυ.

Για τη νίκη στην Κέρκυρα, στον Θεόδωρο Ουσακώφ απονεμήθηκε ο βαθμός του Ναυάρχου. Ήταν το τελευταίο του βραβείο που έλαβε από τους αυτοκράτορες της Ρωσίας.

Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς ευχαρίστησε τον Θεό και συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντα του. Στα απελευθερωμένα νησιά έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα μορφή κράτους. Ο Ναύαρχος Ουσακώφ, ως επίσημος αντιπρόσωπος της Ρωσίας, πιστός στις χριστιανικές του αρχές, κατάφερε να δημιουργήσει στα Ιόνια νησιά τέτοια μορφή κυβέρνησης, η οποία εξασφάλισε σε όλο τον λαό «την ειρήνη, τη γαλήνη και την ησυχία». Έτσι απευθύνθηκε στους κατοίκους των νησιών: «Άνθρωποι όλων των λαών και όλων των τάξεων, να σέβεστε τον προορισμό της ανθρωπότητας. Πρέπει να σταματήσουν οι διαφορές και να σωπάσει το πνεύμα της βεντέτας. Πρέπει να υπάρχει ειρήνη, τάξη και ομόνοια!…» Ο Θεόδωρος Ουσακώφ ήταν πιστός υπηρέτης του τσάρου και της πατρίδας του και πάντα υπερασπιζόταν τα συμφέροντα της Ρωσίας. Ταυτόχρονα όμως είχε μεγάλη καλοσύνη και ειλικρινή επιθυμία να δώσει στους Έλληνες, φίλους και συμμάχους των Ρώσων στον πόλεμο εναντίον των κακόβουλων Γάλλων, την ειρήνη και μια καλύτερη ζωή. Έτσι δημιουργήθηκε η Δημοκρατία των Επτανήσων, το πρώτο ελληνικό εθνικό κράτος της σύγχρονης εποχής. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ απέδειξε ότι είναι διακεκριμένος γιος της Ρωσίας και αργότερα είπε, ότι είχε την ευτυχία να απελευθερώσει αυτά τα νησιά από τους εχθρούς και να δημιουργήσει μια νέα κυβέρνηση στην οποία κυριαρχεί η ειρήνη, η ομόνοια και η γαλήνη…

Όμως ταυτόχρονα ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς πέρασε μεγάλη ψυχική οδύνη. Κάποιοι Τούρκοι πολέμαρχοι θύμωσαν με τους αυστηρούς κανόνες του Ναυάρχου, ο οποίος απαγόρευε την ωμότητα και την ιεροσυλία των Τούρκων. Αυτοί οι πολέμαρχοι άρχισαν να συκοφαντούν τον Ουσακώφ και να τον κατηγορούν για λάθος απονομή των βραβείων μεταξύ των συμμάχων. 0 τίμιος Θεόδωρος Θεοδώροβιτς αναγκάστηκε να δικαιολογηθεί. Με θλίψη έγραφε: «ποτέ δεν με ενδιέφεραν χρήματα. Η βοήθεια που μου δίνει ο αυτοκράτορας και ο Σουλτάνος είναι αρκετή για να καλύψει τις μικρές μου ανάγκες. Δεν μένω μέσα σε πολυτέλεια, βοηθάω τους φτωχούς. Δεν ισχύει αυτό που λέει ο Καπετάν-Πασάς…». Διαβάζουμε σε ένα άλλο γράμμα: «όλοι οι θησαυροί του κόσμου δεν θα με κολακεύσουν, είμαι πιστός στον αυτοκράτορα και στην πατρίδα μου. Θεωρώ ότι ένα ρούβλι που μου έδωσε ο μονάρχης μου είναι πολύ πιο αξιότιμο παρά όλα τα μαύρα λεφτά του κόσμου».

Υπήρχε και ένας άλλος λόγος για τη ψυχική οδύνη του Ουσακώφ. Τα καλύτερα του χαρακτηριστικά ως πολεμιστή- χριστιανού, για παράδειγμα η ελεημοσύνη του προς τους αιχμαλώτους, πολλές φορές τέθηκε σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της κυβέρνησης. Πολύ συχνά ο Ναύαρχος λάμβανε μηνύματα με το εξής περιεχόμενο: «με όλο το σεβασμό για τη νίκη του ναυάρχου, ο αυτοκράτορας επιθυμεί να συγκρουστεί η Τουρκία με τη Γαλλία. Για αυτό οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ο, τι θέλουν με τους Γάλλους…Και οι Ρώσοι δεν πρέπει να ανησυχούν για αυτό…». Υπήρχαν πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις

 

 

 

6) Το τελεσθέν θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος

Εν Ναυπάκτω

 

Εκπληκτικόν γεγονός εκτυλυχθέν εντός υδρομύλου. Ο ασεβής μυλοθρώς[1] ήθελεν να εργασθή την εορτήν του Αγίου Σπυρίδωνος. Το άλεσμα μετεβλήθη εις στάχτην.

 

‘Ότι συνέβη την 12 μεσούντος μηνός μνήμην του Αγίου Σπυρίδωνος εις Ναύπακτον είναι εκπληκτικόν είναι άξιον θαυμασμού και ουκ ολίγης παρατηρήσεως. Είναι θαύμα πράγματι; έξωθεν της πόλεως της Ναυπάκτου ο Ι.Μούσγος έχει ένα υδρόμυλον, από τον οποίον ουκ ολίγα κερδίζει. Ο άνθρωπος αυτός δεν είνε από πολύ ευλαβής προς τα θεία. Είνε εξ εκείνων ούτινες όταν διατρέχουν κίνδυνον επικαλούνται την αρωγήν της θείας δυνάμεως διασωσάντων. Καλώς εχόντων των πραγμάτων ο Μούσγος, προτιμά πάντοτε την εργασίαν του αδιαφορών εν η ημέρα καθ’ην εργαζεται είνε επέτειος αγίου τινός, η ημέρα επίσημος επιβάλλουσα τρόπον τινά την αργίαν.

Και προχθές εορτήν του Αγίου Σπυρίδωνος ο εν λόγω μυλοθρώς εζήτησε να εργασθή διότι είχε να αλέση πολύν αραβόσιτον.Και ηθέλησεν ν’ αρχίση την εργασίαν του προ του πέρατος της θεία λειτουργίας, πράγμα το οποίον έκαμε κακήν εντύπωσιν εις τον υιόν του.

Δεν κάνει πατέρα, να αρχίσωμεν από τώρα τη δουλειά, παρετήρησεν ούτος .Πως δεν κάνει;Γιατί ; Ηρώτησεν ο πατήρ, καταγινόμενος εις προετοιμασίας δια την έναρξιν της λειτουργίας του υδρομύλου.

Δεν κάνει πατέρα, δεν κάνει είνε του Αγίου Σπυρίδωνος και δεν ετελείωσεν η λειτουργία .Εφώναξεν ο υιός στενοχωρηθείς και σπεύσας όπως εμποδίσει τον πατέρα του.Αλλ’ο γέρων αδιάφορος εντελώς απώθησε τον υιόν του, ειπών ξηρότατα. Εγώ παιδί μου, εδανείστηκα τα λευτά από την Τράπεζα. Δεν μου τα έδωκεν ο άγιος Σπυρίδων.Θα δουλέψω για να βγάλω τα λευτά. Ο υιός εξακολούθησε να παρακαλή τον πατέρα του αλλ’ ο γέρων ήτο αμείλικτος. Ήθελε να αρχίση την εργασίαν του προ του πέρατος της θείας λειτουργίας. Δεν τα ακούω αυτά εγώ! Θα δουλέψω! Ετόνισεν εν τέλει και έρρηξεν ένα σάκκον πλήρη αραβοσίτου εις τον μύλον και άρχισε να αλέθη. Παρήλθεν ολίγον διάστημα και ο μυλωθρός ηθέλησε να ειδή εάν το άλεσμα ήτο καλόν ή έπρεπε να το κάμη ψιλότερον.

 Επάγγελμα: Μυλωθρός Ένα από τα πλέον άγνωστα σήμερα επαγγέλματα, αλλά γνωστότατο, ένδοξο και πολυάριθμο κατά το παρελθόν, είναι αυτό του Μυλωθρού ή κοινώς Μυλωνά, που παράγεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα μυλωρέω

Καθώς σκύψας  έλαβε δια της χειρός του ολίγον άλεσμα και προχώρησε προς το παράθυρον δια να εξετάση τούτο. Αλλα μόλις εκύταξε τούτο εγούρλωσε τα μάτια του και εξέβαλε κραυγήν εκπλήξεως. Τι είνε τούτο! Τι είνε τούτο! Ο υιός του μυλωθρού ο οποίος ευρίσκετο εκεί που πησίον ελέγχων και κατακρίνων πάντοτε τον πατέρα του δια την ανευλάβειαν του εταράχθει ακούσας την κραυγήν , ην ούτος εξέβαλεν και έσπευσε να ιδή τι είχε συμβη. Τι τρέχει πατέρα, τι τρέχει. Ηρώτησεν ανήσυχος ο υιός ενώ έσκυψε να ιδή το άλεσμα το οποίον είχε εις την χείρα του ο γέρων και παρέτηρεν μετ’ εκπλήξεως και ταραχής ταυτοχρόνως. Να τι είναι απήντησεν ο γέρων . Να είνε στάκτη. Στάκτη είπεν ο νέος σταυροκοπηθείς.

Επανέλαβε ο γέρων μετανοών δια το αμάρτημά του. Εσκέφθη τότε ότι  δεν έπρεπε να εργασθη προ του πέρατος της λειτουργίας και ήλεγχεν εαυτόν δια την πλεονεξίαν και ησέβησε προς τον Άγιο Σπυρίδωνα.

Βλέπεις πατέρα, λέγει ο υιός, ότι δεν έκαμες καλά να αλέσης σήμερα! Να το θαύμα του Αγίου. Η κακομοιριά μας , πάντοτε η κακομοιριά μας .Ο γέρων έσκυψε την κεφαλήν, εν τούτοις εδοκίμασεν και πάλιν ν’ αλέση διότι παρ’ όλην την μετάνοιαν του είχε κάποια δυσπιστίαν.

Ήθελεν να βεβαιωθη καλήτερα και άρχισε πάλιν ν’ αλέθη μετ’ ολίγον δε εξετάσας, είδεν ότι όχι μόνον στάχτη ήτο  άλεσμα αλλά και άμμος.Τότε πλέον εσταμάτησε τον μύλον ,εσταυροκοπήθη και αυτός και έπαυσε την εργασίαν. Αλλά το εκπληκτικόν τούτο γεγονός δεν εβράδυνε να γνωσθή εις όλην την πόλιν και πολλοί έσπευσαν να ίδουν τι είχε συμβή. Ευθυς δε μόλις εμάνθενον που έλαβεν χώραν έκτακτον εκείνον συμβάν εσταυροκοπούντο και κατέκρινον τον μυλωθρόν όστις τοσούτον ασεβής εδείχθη.

 

                   Εκ του Νεολόγου Πατρών 14 Δεκεμβρίου 

 

 

 

7)Πιστοποίηση της Διεύθυνσης του εν Ενετία Χαρτοφυλακίου για το χωριό «Κορακιάνα»

Η Διεύθυνσις του εν Ενετία Χαρτοφυλακείου του Κράτους. Συνεπεία αιτήσεως του Κου Ηλίου Μουζάτη δικηγόρου.

Πιστωποιεί

¨Ότι εκ του χαρτοφυλακείου των Προμηθευτών επί Τιμαρείων πράξεων τηρουμένων εν τω παρόντι Βασιλικού Χαρτοφυλακείου προκύπτει

1ον)Ότι κώμη τις εν τη νήσω Κερκύρας «Κορακιάνα» καλουμένη, απήρτηζε μέρος της Βαρωνίας Πετριζίνα λεγομένη κατά πρώτον κατεχομένης υπό της οικογνείας Πετριζίνου, είτα δε υπό της του Χαλικιόπουλου και τέλος πάλιν υπό του Πετρετίνων περί της οποίας υπάρχοσι και μνημονεύονται εις τας ανωτέρω πράξεις περιβολαί τινες μέχρι του 1787 έτους.

2ον) Ότι δεν υπάρχει μνημονευομένη άλλη Κώμη τ’ ουνομα Κορακιάνα εις τις πράξεις αφορώσας τας άλλας Βαρωνίας της διαληφθείσης Νήσου.

3ον) Ότι η εκ Κερκύρας οικογένεια Μαρμαρά κατείχε την Βαρωνίαν «Βραγαδίνα» εις τας πράξεις της οποίας δεν ευρίσκεται μνημονευομένη ουδεμία Κώμη υπό το όνομα Κορακιάνα

4ον)’Οτι εκ των πράξεων αφορωσών την διαληφθείσαν Βαρωνία Πετρετίνου προκύπτει ότι η οικογένεια Μαρμαράν έλαβεν εις μίσθωσιν αιτήματα της ανωτέρω Βαρωνίας ως προ του 1660 έτους

Εν Ενετία 18 Φεβρουαρίου 1901

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

 

Το Αλάτι στην Κέρκυρα.ΝΙΚΑ ΜΑΡΙΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:

 

Με αφορμή την ημερίδα που διεξάγεται σχετικά με τη Βιοτεχνία και τη Βιομηχανία στη Κέρκυρα κατά τον 19ο έως και τα μέσα του 20ου αιώνα, θα επιχειρηθεί εκ μέρους μου η παρουσίαση και ταυτόχρονα ο ιστορικός σχολιασμός  για την εξαγωγή, την επεξεργασία , αλλά και τα οφέλη του αλατιού στη Κέρκυρα κατά τις προαναφερθείσες περιόδους.

Πρόκειται να εξετασθούν οι τομείς στους οποίους προσέφερε την αρωγή του το αλάτι, με εξέχοντα αυτόν του εμπορίου, ειδικότερα μετά από την επέλαση των Βενετών στη νήσο της Κέρκυρας. Εύλογα μπορεί να σκεφτεί κανείς τους λόγους. Μιας και από την περίοδο εκείνη και έπειτα, παρατηρούνται συνεχείς εξαγωγές εμπορευμάτων με σημαντικό προορισμό τη Βενετία.

Περισσότερα...

Η συμμετοχή και γενναιότητα των Κερκυραίων στην πολιορκία του 1716

Βροκίνης, Λαυρέντιος (Κέρκυρα, 1850 - 1911). Λόγιος, ιστοριοδίφης, ένας από τους πιο τυπικούς εκπροσώπους της κερκυραϊκής ιστοριογραφίας. Από νεαρή ηλικία επιδόθηκε με ζήλο στη μελέτη της ιστορίας και στη σπουδή ξένων γλωσσών και στράφηκε στην ιστορική έρευνα .Μας έδωσε πλήθος ιστορικών μελετών που αφορούν το νησί. Οι νεώτεροι Κερκυραίοι χρωστούν πολλά στον άνθρωπο αυτόν που μέσα στο Ιστορικό Αρχείο Κερκύρας ξόδεψε ατελείωτες ώρες για να έχουμε σήμερα ένα  υλικό που βρήκε και ανέδειξε.

 

 

Ο Λαυρέντιος Βροκίνης παρουσίασε την μελέτη που ακολουθεί. Την παραθέτουμε όπως είναι δημοσιευμένη προσθέτοντας συμπερασματικούς σχολιασμούς ανά σελίδα δημοσίευσης. 

ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ     ΠΙ ΝΑΞ

ΤΩΝ  ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ  ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΙΩΝ

Σ υ ντ α χ θ ε ι ς

τη βάσει των εις αυτούς τούτους αναφερθέντων πιστοποιητικών και άλλων εγγράφων, υπό του Στρατάρχου Σχούλεμβουργ και των κατά την πολιορκία Αρχηγών και άλλων αξιωματικών του Ενετικού στρατού και στόλου, Πιζάνη, Λορεδάνου, Κορνέρ, Δά-Μόστου Δα-Ρίβα, Έρίτζου, "Αλδερμαν, Κομπάτη, Σάλα, Σόρα κλπ.[1]

Συλλεγόντων

                            εκ τε του Δημ. Αρχείου και των ιδιωτικών αρχείων  διαφόρων  Κερκυραϊκών οικογενειών.

Α

1    (α) Άργαλιάς Ματθαίος Εκατόνταρχος Γαστουρίου.
Ούτος, κατά τας πιστοποιήσεις των Στολάρχου Πιζάνη από 21
Δικιμ. 1716, Δα-Μόστου 11 Μαΐου 1717 και Δαρίβα 11 Μαΐου
1717, σωζόμενα εις το Δ. Αρχείο (εν τη Συλλογή Βενεδ. Τρι-
βώλη) διαρκούσης της πολιορκίας εκουσίως προσδραμών εις
τα οχυρώματα του Νέου φρουρίου, έδωκε δείγματα μεγάλης
καρτερίας,  μάλιστα δε κατά την γενική επίθεση.

Άνόπουλος Παναγιώτης ον δι ορθού εις Μανόπουλον και είδε εις το όνομα Γαΐτάνης.

2    Άρκούδιος Βικέντιος π. Ιωάννου. Τελευταίος έπίβιος της
ευγενούς οικογενείας Άρκούδη, ούτος συμμετέσχε της εν τω
πορθμό Κερκύρας ναυμαχίας της 8 Ιουλίου 1716 ευρισκόμενος
εις τον στόλο, ένθα υπηρετών ως Ίατροχειρουργός μικρόν με­
τα την πολιορκία απέθανε. (Έκ σημ. ληφθείσης εκ του Vol..
56 Arg..Diversiαπό 1757-53 Filz.20).

3    Άρμένης Φραγκίσκος π. Στάμου προνομιούχος Ποταμού,
διεκρίθει πολέμων νυχθημερόν εν τω Ν. Φρουρίω (Πιστοποίηση
Δα - Ρίβα 29 Αυγούστου 1716).

4    Άρμένης Ιερώνυμος προεστός Ποταμού, προσέδραμε με
ακολουθία εξ  αρκετών  ανδρών  εκ   Ποταμού   και  των  πλησίον

-------------------------------------------------------------------------------------------

(α) Προσθετέοι εις γενικό άθροισμα, κατ' αύξουσα τάξη, πάντες οι, περιγραφόμενοι μετά των ανδρών της ακολουθίας ενός έκαστου, αν τυ­χόν έχει τοιαύτην ό περιγραφόμενος.



[1] Η συλλογή αυτή του Λαυρ.Βροκίνη δημοσιεύτηκε στα Κερκυραϊκά Χρονικά Τόμος 17ος  1973 σελ.338. Αποτελεί ένα μοναδικό ντοκουμέντο καθότι, ο βαθύς αυτός ερευνητής, συνέλεξε τα στοιχεία που παραθέτει μέσα από πιστοποιήσεις των αξιωματούχων της εποχής, που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Ακάματος  ο Βροκίνης δεν στάθηκε μόνο στην έρευνα του Ιστορικού Αρχείου αλλά βρήκε τους απογόνους και συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό, για την εποχή του, πιστοποιήσεων που έλαβαν οι ντόπιοι για τη συμμετοχή τους στην Πολιορκία του 1716.

 

χωρίων, εις διάφορα μέρη και διεκρίθει επί του προμαχώνα και τοΰ μεσότοιχου (Cortina) της Πύλης Ραϊμόνδου γενναίως πολέ­μων. (Πιστοπ. Λορεδάνου 6 Όκτωβ. 1716) (Ίδέ Μουρμουράκην).

5 'Αρμένης Ιάκωβος εκ Ποταμού, επί κεφαλής άλλων αν­δρών, ήτο διοικητής θέσεως επί των εσωτερικών τειχών του Ν. Φρουρίου και των τειχών της πόλεως «Μουράγια». (Ίδέ Καρτάνον Νικόλαον).

Ένα από τα μετάλλια που εκδόθηκαν προς  τιμή του Στρατάρχη που δείχνει με λεπτομέρεια τη πολιορκία του 1716.

 

Β

7    Βούλγαρις Κόμ. Νικόλαος και Κόμ. Βίκτωρ Ιερεύς και
εφημέριος του ναού του Άγιου Σπυρίδωνος. Κατά 13 - 15 πιστο­
ποιήσεις όλων των Προβλεπτών και αξιωματικών μη εξαιρου­
μένων και τών Σχουλεμβουργ και Πιζάνη, σωζομένας παρά τη
οίκογεν. Ίερ. Κ. Βουλγάρεως και εκδοθείσας εις το βιβλίο,
Per la familgia Bulgari κ.τ.λ Al Tagio  ό μεν πρώτος με ακολουθία
εξ αρκετών εγχωρίων ηρωικότατα πολέμων, διεκρίθει εις Γου-
βίον και "Υψον[1] κατά την απόβαση των εχθρών, και πάλιν εις
τα οχυρώματα Τριών πηγαδιών, Σαραντάρη, Σκάρπωνος και
Νέου Φρουρίου, ό δε δεύτερος εις τα τείχη της πόλεως, έμψυχων
τους πολεμιστές. Ούτος σπουδαίας παρέσχε συνδρομή εις
την μετακόμιση του αναγκαίου διά τα οχυρωτικά έργα υλικού
και προ της πολιορκίας και διαρκούσης ταύτης, εις προφανείς
κινδύνους εκτιθέμενος.[2]

8    Βούλγαρης Κόμ. Πέτρος Σύνδικος. Εκτιθέμενος εις τα
έπικινδυνωδέστερα μέρη εμψύχωνε τους πολεμιστές εγχώρι­
ους.  (Ίδέ άνω έγγραφα).

11 'Βλατάς Νικόλαος Αντισυνταγματάρχης, οπλίσας Ιδίοις αναλώμασι και συντηρήσας καθόλον το διάστημα της πολιορ­κίας δύο άνδρας, υπηρέτησε μετ' αυτών εις το εξ Ελλήνων λε­βεντών και Ιταλών τάγμα του Ζακυνθίου Συνταγμ. Κό. Φραγγίσκου Ρωμα, όπερ έπεβη της νηός «Θρίαμβος» κυβερνώμενης υπό του Μαρκαντωνίου Διέδου και υπέρ πάσα άλλην διακριθείσης εις την ναυμαχίαν της 8 Ιουλίου. (Πιστοπ. Διέδου 20 Αυγούστου 1716 Πιζάνη 12 Ίανουαρ. 1716, Κορνέρ 20 9βρίου 1716, Λορεδάνου 27 Αύγ.  1717)   (παρά οίκογ.  Βλατά).

14 Βασιλας Ιερεύς 'Ανδροΰτζος μετά των υιών του Ιερέ­ως Βεραμόντε και Αρσενίου. Ούτοι εκτιθέμενοι διαρκούσης της πολιορκίας εις τας έπικινδυνωδεστέρας θέσεις, διακρίθηκαν πολεμούνταςκαι άλλας σπουδαίας εκδουλεύσεις παρέχοντες. νεκα τούτων ή Ενετική Γερουσία παρεχώρησε εις αυτούς δι­καιώματα επί τίνων γαιών εις Πέλεκα (Δίπλωμα Δουκικόν και Πιστοποίηση Σχουλεμβουργ πρωτότυπος 20 Αυγούστου 1718, σωζόμενα παρά Σπ. Βασιλά).

17 Βαρούχα αυτάδελφοι Ιωάννης Αντώνιος, και Φραγκί­σκος και Γεώργιος ανεψιός των  (νεότατος)   μετ' ακολουθίας εξ



[1] Η προσπάθεια απόκρουσης των Οθωμανών ξεκίνησε από το σημείο της απόβασης στην περιοχή του Ύψου, ίσως για δολιοφθορές και οπισθοδρομώντας οι πολεμιστές εισήλθαν μέσα στο Φρούριο.  

[2] Παρατηρούμε την οικογενειακή συμμετοχή για την άμυνα της Πόλης. 3 άτομα της οικογένειας Βούλγαρη, Ο Βασιλάς με του 2 γιους του, 4 άτομα της οικογένειας Βαρούχα. Την συμμετοχή οικογενειών θα τη συναντήσουμε σε όλη την περιπλάνηση των Κερκυραϊκών ονομάτων που ακολουθεί.

 

ουκ ολίγων ανδρών παρ' αυτών οπλισθέντων και καθ‘όλη την διάρκειαν της πολιορκίας συντηρηθέντων, διακρίθηκαν γενναί­ως πολεμώντας απ' αρχής έως τέλους αυτής επί των εξωτερι­κών τειχών των φρουρίων. (Πιστοποίηση Σχούλεμβ. 10 7βρίου 1716 και Λορεδάνου 20 8βρίου Τ 716 εν Τόμ. 57 Arg. DiversiΔέσμ. 21).

Γ

< 

20 Γενηματάς Ιάκωβος, Σπυρίδων και Αναστάσιος διακρίθηκανπολεμώντας επί των πλοίων. (Ίδέ Επιστολή Nαυάρχουκαι Γεν. Καπετ. Πιζάνη 7 Μαΐου 1717 προς τον Μοίραρχο(ΑΙmirante) Λουδ. Φλαγγίνην και πιστοποίηση Πέτρου Βουλγάρεως εις Βιβλίο   «Per la familgia Bulgariκ.τ.λ Al Tagiο»

30     Γαϊτάνης Γεωργάκης διεκρίθη ομού με τους έξης (έκα­
στος των όποιων ακολουθείτο υπό πολλών ανδρών) Μικόλαον
Καρτάνον πτ. Γεωργίου, Άνδρέαν Γιαννιώτην, Φραγκΐσκον Τζι-
γάλαν, Σπυρ. Κονδόν, Βενέδ. Γηόκαν, Παναγιώτην Μανόπουλον
και Δημήτριον Στάμον και Ίωάννην Καίσαρη, οίτινες πρώτοι
έδραμον, πριν ή εισπλεύσει ό εχθρικός στόλος εντός του λιμέ-
νος, όπως προσφέρωσι την συνδρομή των εις την πόλη. Ούτοι
μετά της ακολουθίας των, συντηρηθείσης και οπλισθείσης άνευ
δημοσίας δαπάνης, αναδειχθέντες να φυλάξωσι την Πόρταν Ραϋ-
μόνδου, υπερασπίσθηκαν αυτήν γενναιότατα, φονευθέντος εκ
σφαίρας εχθρικού τηλεβόλου του Γιαννιώτου. (Πιστοποίησις
Λορεδάν 20 7βρίου  1716,  παρά οίκογ.  Μάρκ.  Θεοτόκη).[1]

31           Γιουστινιάνης Κό. Παναγιώτης. Ούτος με ακολουθία εκ
πολλών χωρικών έτρεξε πρώτον εις Μπενίτζαις διά την φρού-
ρησιν των δεξαμενών και Υδρόμυλων, τα όποια οι Τούρκοι μά­
την προσπαθούν να καταλάβουν. Κατόπιν προδραμών εις τας
ένετικάς προφυλακάς ήγωνίσθη εις απόκρουση των τριών εχ­
θρικών εφόδων και τέλος εις τα άμυντήρια (Rivellini) και την
Περπέτουαν ένθα έπληγώθει επικινδύνως υπό βολής εχθρικού
τηλεβόλου. (Πιστοποίησις Σχούλεμβουργ 1 Όκτωβ. 1716 Λο-
ρεδάν 1  Μάρτ. 1717 παρά οίκογ. Μαντζάρου).

32    Γονέμης Ιωάννης Αντώνιος Άντισυντ. υπό τον Συνταγμ.
Ρεγγίνην έπεβιβάσθη μετά του εξ Ελλήνων (εν ους και Κερκυ­
ραίοι) τάγματος του εις το πλοίο «Λέων Θριαμβεύων» και ά-
κολουθήσας όλα τα κινήματα του στόλου, μετείχε της ναυμα­
χίας της 8ης Ιουλίου, διακριθείς έτι και ότε το πλήρωμα της
νηός ης επέβαινε, διετάχθη να ενίσχυση το Μ. Φρούριον. (Πι-
στοπ. Πιζάνη 13 Αύγ. 1716 και 22 Μαΐου 1718 εν τε τω Άρχ. και
τοις έγγρ. οίκογ. Γονέμή).[2]

3 Γονέμης Δημήτριος αδελφός του άνω, ήγωνίσθη εκτιθέ­μενος εις τα έπικινδυνωδέστερα μέρη του Ν. Φρουρίου. (Οικο­γενειακά έγγραφα. Εις αίτησιν Ίερ. Ιακώβου Γονέμη τη Γε­ρουσία, όπως  διευκολυνθεί  εις την  ανέγερση  του  εις  Κονδυλονήσι



[1] Αναφέρεται η ομαδική προσέλευση πολεμιστών, οι οποίοι με δικά τους έξοδα, μίσθωναν και συντηρούσαν  ομάδα  στρατιωτών τους. Πολλοί από αυτούς ζούσαν έξω από τη πόλη και την επικίνδυνη ώρα όδευαν προς τα Φρούρια για να ενισχύσουν την άμυνα.  

[2] Τα καράβια είχαν ανάγκη πληρωμάτων και σ’ αυτό συμμετείχαν και οι Κερκυραίοι ναυτικοί.

νησί ναού).

34 Γουλελιός Χριστόδουλος πτ. Νικολάου[1] Έπιλοχ. ήνωσεν αριθμόν εγχωρίων και μετά τούτων άναλώμασιν αυτού συντηρηθέντων, έπιβάς της υπό τον Βάλβην διοικούμενης γαλέρας, έλαβε μέρος εις την ναυμαχίαν' κατόπιν διετάχθη μετά των ύπ' αυτόν, νά μεταβή προς φύλαξιν των εν Βενίτζαις δεξαμε­νών και υδρόμυλων, και εκεί πολλάκις συγκρουσθείς μετά των την κατάληψιν αυτών πειρωμένων εχθρών, διεκρίθη απο­κρούων τούτους. (Πιστοποιήσεις Πιζάνη 26 Αυγούστου 1716 και 21   Ιουλίου  1717 Άρχεΐον Συλλογή Τριβώλη).

35 Δετζόρτζης Λεονάρδος[2] κατά πιστοποίησιν Βίκτορος Δα -Μόστου 20 8βρίου 1717 παρά τή κληρον. τοΰ άρτίως αποβιώ­σαντος ομωνύμου απογόνου του ευρισκομένην, εκτεθείς εις α­παντάς τους διαρκούσης της πολιορκίας κινδύνους διεκρίθη. Ώς ύπογραμματεύς εν τω γραφείω τοΰ Γενικού Προβλεπτού αν και διαρκώς κατεγίνετο εις επείγουσας ένεκα των περι­στάσεων εκτάκτους υπηρεσίας, έξεπλήρου ταύτας άμίσθως. Κατεγίνετο δε εις τήν περιποίησιν τών πληγωμένων και την ταχεΐαν άντικατάστασιν νέων ανδρών εις τάς τάξεις του στρα­τού και εις τά πλοΐα.

      36 Θεοτόκης Αντώνιος πτ. Όκταβιανοΰ εις πάντας τους διαρκούσης της πολιορκίας κινδύνους ύποβαλών εαυτόν προσήνεγκε τήν ύπηρεσίαν του. ('Έγγρ. Φρ. Κορνέρ Γεν. Προβλ. 31 8βρίου 1726 δι' ου επετράπη τούτω ή διά τήν θέσιν Φρουράρ­χου Άγγελοκάστρου ύποψηφιότης. Τόμ. 37. Δέσμ. 1 σελ. 53 Arg. Diversi).

39   Θεοτόκαι   (Σκλαμτιούνη)      Αλέξανδρος,      Αυγουστίνος

και Ιωάννης αύτάδελφοι. Ούτοι απ’ αρχής της πολιορκίας έν ημέρα και νυκτί, πανταχοΰ στους μεγαλύτερουςκινδύνους εκτιθέμενοι και εις τάς προ της κυρίως πολιορκία κινδύνους εκτιθέμενοι και εις τάς προ της κυρίως πολιορκία των φρουρίων εφορμήσεις, και κατόπιν εις τά τείχη Τένεδου διεκρίθησαν. Ενταύθα δ' έπληγώθη εξ εχθρικής βολής ό Ίωαννης εις τον δεξιόν πόδα. (Πιστοποίησις Λορεδάν 6 8βρίου1/16 πάρα Θεοτόκη Μ.).  

         

270 Θεοτόκης Κό. Γεώργιος[3]. Ούτος με το έξ 100 και έπι κείνα ανδρών πλήρωμα του Κερκυραϊκού κάτεργου, ούτινος ην Κυβερνήτης, με το έξ Ισαρίθμων ανδρών πλήρες πλήρωμα του ιδιαις δαπαναις όπλισθέντος και συντηρηθέντος κάτεργο του, προς δε τούτοις με άκολουθίαν έτερων 30 ανδρών ύπ' αυτού οπλισθέντων και συντηρηθέντων, άφ' οδ διεκρίθη λαβών μέρος εις την ναυμαχιαν, διαταρχείς εδραμεν, έπί κεφαλής    ών



[1] Η μάχη της εξοχής. Εκτός των άλλων, έπρεπε να προφυλάξουν τις εισροές νερού προς την πολιορκούμενη πόλη.

[2] Οι Διοικητικές υπηρεσίες έπρεπε να λειτουργούν και υπήρχε, όπως περιγράφεται, πλήρη ετοιμότητα και σύμπραξη με τους στρατιώτες.

[3] Οι άρχοντες και πλούσιοι του τόπου συμμετείχαν με δικά τους κάτεργα,  ναύτες και στρατιώτες. 

των ανδρών τούτων, εις τό Νέον Φρούριον ένθα ένησχολήθη μετ' αυτών εις τον χειρισμόν τών τηλεβόλων. Μαχόμενος δέ και ένθαρρύνων λόγω και έργω τους συμπολεμοΰντας, ήμοιβε δια χρηματικών δώρων τάς άποτελεσματικάς πυροβολάς. [1]Σφόδρα διεκρίθη κατά την στιγμήν της εκ του Σκάρπωνος άποδιώξεως τών εχθρών, ότε μαχόμενος και έπληγώθη εις τήν κεφαλήν. Πλην του ιδιωτικού κάτεργου του, συνετήρησεν άνευ δημοσίας δαπάνης και έμισθοδότησε και τό πλήρωμα της Κερ­κυραϊκής τριήρεως, προμηθεύσας έτι ε'ις τά πληρώματα όλου τοΰ Ενετικού στόλου 500 βαρέλας οϊνου, 15.000 ενετικός λί­τρας έλαιών, 15.000 λίτρας τυροΰ, 80 βώδια, 48.000 σκόροδα, 40 δέσμας άλιστών (Μπακαλάου), 30 βαρέλια σαρδινών έν α­λάτι, ζυμαρικά, διάφορα άλλα κρέατα, £λαιον, αυγά άπειρα, 1 βυτίον οινοπνεύματος (ρακής), 7 βαρέλια χαρίγγων (ρέγκαις), όξους βυτίον έν. (Περί τούτων Πιστοπ. 2 Δά-Ρίβα 8 Ιου­λίου και 24 Αύγ. 1716). Μετά τήν λύσιν τής πολιορκίας ήκολούθησε μετά τών δύο πλοίων του, ώς εθελοντής, τους Πιζάνην και Σχούλεμβουργ πορευθέντας προς άνάκτησιν τής Λευκάδος. Έτιμήθη μόνος ούτος ύπό τής Ενετικής Γερουσίας με άριστεΐον. (Έκ 10 — 12 πιστοποιήσεων όλων τών αρχηγών και του Στρατάρχου και επιστολών και άλλων διαφόρων εγγράφων παρά Μάρκω Θεοτόκη σωζ. ίδέ και Α'. Τόμ. ήμετέρ. Βιογρ. Σχεδ. σελ. 106 και έφέξ.).

271        Θεοτόκης Κόμ. Μάρκος αδελφός του Γεωργίου. Ούτος
Κυβερνήτης ων τοΰ κάτεργου του αδελφού του, διεκρίθη ένα-
σχοληθεις εις τήν έκ Βενίτζης εις τό Ν. Φρούριον μεταφοράν
του ελλείποντος ύδατος, έκ τοΰ μέσου τών πυρών τοΰ έχθρικοΰ
στόλου διερχόμενος. Τοΰτο δέ πράττων ενίοτε και διά ξηράς
και εις τά συνεχή πυρά τοΰ εχθρικού στρατοΰ εκτιθέμενος, κα­
τόρθωνε νά μεταφέρη 50 βαρέλας ύδατος ανά έκάστην ήμέραν.
(Πιστοπ. Δα-Ρίβα 26 Αυγούστου 1716).

272        Θεοτόκης Γεώργιος τοΰ Κωνσταντίνου (Τζαμάρκος)
διεκρίθη πολέμων εις τάς κινδυνωδεστέρας θέσεις τοΰ Νέου
Φρουρίου και εις τόν Σκάρπωνα κατά τήν έκ τούτου άποδίωξιν
τών έχθρων.  (Πιστοπ. Λορεδάν 4 δβρίου 1716 παρά Μ. Θεοτόκη).

273   Θεοτόκης Κόμ. Νικόλαος Άνδρουτζέλης ό γενναίος μα­
χητής τής Κρήτης και τής Ναυπάκτου, εις α μέρη εθελοντής
προσέδραμε με άκολουθίαν έκ 200 Κερκυραίων δαπάνη αύτοΰ
όπλισθέντων και συντηρηθέντων. Ούτος άν και προβεβηκώς κα­
τά τήν ήλικίαν, τω 1716 ήγωνίσθη έπιβάς του πλοίου τοΰ Κόμ.
Γ. Θεοτόκη. (Απόσπασμα επιστολής Πιζάνη, 13 Δεκεμβρίου
1716, προς τήν Γερουσίαν. Ίδέ Α'. Τόμ. ήμετέρ. Βιογραφ. Σνεδ.
σελ. 135).

Ι

Ίσραηλιτική Κοινότης.[2] Δύο πιστοποιήσεις, ή  μεν τοΰ Στρα-



[1] Ενώπιον της απόκρουσης της ενδεχόμενης σκλαβιάς του Νησιού στους Οθωμανούς,οι άρχοντες και ο λαός   γίνονταν ένα σώμα. Ο Γεώργιος Θεοτόκης πρόσθεσε  στο στόλο το κάτεργό  του αναλαμβάνοντας επίσης την μισθοδοσία της Κερκυραϊκής τριήρους ,τα απαραίτητα τρόφιμα του στρατεύματος  και επί πλέον έφθασε στο σημείο  να προσφέρει χρήματα στους πυροβολητές για κάθε πετυχημένη βολή .   

[2]  Ισραηλίτες και Χριστιανοί ενωμένοι.

τάρχου Σχουλεμβούργου 15 7βρίου 1716, ή δέ του τότε Λατινεπισκόπου Αυγούστου Ζάκκου 8 7βρίου 1717, μαρτυροΰσι τάς α­πό κοινού μετά των Χριστιανών συνδρομάς πολλών της Κοινότη­τος ταύτης μελών, άτινα διεκρίθησαν ου μόνον εις την μετακόμισιν του υλικού προς όχύρωσιν των φρουρίων πρό της πολιορ­κίας και διαρκούσης ταύτης, αλλά και επί των όχυρωμάτων θαρραλέως πολεμοΰντα καθ' ήμέραν και νύκτα και υποβαλλό­μενα εις πάντα κίνδυνον προς κοινήν σωτηρίαν. (Ισραηλιτικά Χρονικά Ιανουαρίου  1862 σελ. 87  και Άρχ. της Κοινότητος).

Κ

Κερκυραϊκή Κοινότης.[1] Αυτή, άμα τω κηρύγματι τοΰ κατά της Ένετίας πολέμου, προσήνεγκε (Φεβρουάρ. 1716) εις το ταμεΐον της Ενετικής Κυβερνήσεως, όπως άνακουφιζομένη πως αυτή εκ τών πολλών δαπανών, έτοιμασθή προς άμυναν της νή­σου εκ τυχούσης επιδρομής, δουκάτα 15.000 προς Λίτρ. 6 εκαστον (1). Ετέρας δέ 15.000 προσέφερεν αύτη κατά τήν πολιορκίαν. Δια Δουκικοϋ γράμματος της 7 Μαρτίου 1716 ή Γερου­σία εξέφραζε τάς προς τήν Έγχώριον Διοίκησιν Κερκύρας ευ­χαριστίας αυτής διά τήν α! προσφορά. Δι' ετέρου δέ ομοίου τής 7 Μαρτίου 1717 γράμματος και πάλιν διά τήν β'. προσφο­ραν τάς εύγνωμοσύνας αυτής εκφράζουσα προς τήν Κέρκυραν, εδιδεν έντολήν εις τον Πιζάνην, ίνα άναγινώσκων ούτος εν έπισήμω συνεδριάσει τής Κερκυραϊκής Βουλής τό Δουκικόν γράμμα, έκφραση έτι και διά ζώσης φωνής τήν πλήρη εύαρέσκειαν και ευγνωμοσύνην τής Δημοκρατίας διά τήν προς αυ­τήν πιστοτάτην τών κατοίκων τής νήσου άφοσίωσιν. (Stampa della Fedelissima Citta di Corfu σελ. 233  και 34).

274 Κασφίκης Σπυρίδων εκ Γαστουρίου. Οΰτος διαταγή του Πιζάνη αντικατέστησε τον παυθέντα άξιωματικόν τής πολιτοφυλακής Γαστουρίου Θεόδωρον Κονδόν, διότι μεθ' έτοιμότητος συνέδραμε τήν πολιορκουμενην πόλιν εκτεθείς εις δια­φόρους κινδύνους. (Επιταγή Γεν. Καπιτ. Πιζάνη 21 8βρίου 1716 έν τω Άρχείω).

Κονδός Σπυρίδων πτ. Καπ. Μίχου εκ τής πόλεως (Ίδέ Γαϊτάνην).

Καίσαρης   Στάμος,   Ιωάννης   και   Δημήτριος.   (Ίδέ   Γαϊτά-

--------------------------------------------------------------------------------------------------

(1) Ανεξαρτήτως τών προσφορών τούτων ή Κοινότης δι εράνων τών Κερκυραίων προσήνεγκε και έν άλλαις περιστάσεσιν έτερα ποσά χρημα­τικά εις τό κράτος. Ό "Αγγελος "Εμος έν τω Ίστορικω Χρονικώ αύτοΰ τών έν τη 'Ανατολη πολέμων, αναφέρει τρεις άλλους Κερκυραίους τους Άντώνιον Πετρετΐνον, Άρσένιον Παλατιανόν και Γεώργιον Μιδέην προσεγκόντας κατά τίνα δι' εράνου προσφοραν τής Κοινότητος 10.000 δουκάτα.(Ίδέ Χιώτου Ίστορίαν. Τομ. Γ. σελ. 116).



[1] Ο λαός του νησιού, βοήθησε με όλες του τις δυνάμεις  και με προσωπική εργασία  πριν την πολιορκία και συλλέγοντας χρηματικά ποσά με  εράνους,αλλά και με οποιοδήποτε άλλο μέσο μπορούσε  για τη μη υποδούλωση του. Βενετοί και άλλοι μισθοφόροι συνεπικουρούμενοι από τους ντόπιους στρατιώτες  κράτησαν απόρθητα τα κάστρα.

νην Γεώργιον).

275           Καλογεράς Λαυρέντιος. Ούτος, κατά τάς μαρτυρίας
του από 12 Αυγούστου 1716 -πιστοποιητικού Δα-Ρίβα (σωζ. πα­
ρά Μάρ. Θεοτόκη), διεκρίθη πολέμων εν τω Ν. Φρουρίω και
επί του Σκάρπωνος κατά την υπό των Τούρκων κυρίευσιν αύ-
του.

276            Καμαράτος Παναγιώτης Αρχηγός συντεχνίας μετά
τών ύπ' αυτόν, παρέσχε τάς άρεστοτέρας υπηρεσίας διορι­
σθείς εις τον χειρισμόν τών πυροβόλων και επιβλέπων άγρύ-
πνως τους εις τά διάφορα μέρη συντρόφους του. (Πιστοπ. Λο-
ρεδάνου 14 9βρίου 1716 παρά Μ. Θεοτόκη).

277 Καρύδης Αναστάσιος πτ. Αλεξίου εκ Ψωραρών (επι­λεγόμενος Καπετάνος) υποδηματοποιός και κάτοικος εν τη πόλει. Ούτος μετ' ακολουθίας εκ 10 ατόμων ιδίοις άναλώμασιν όπλισθέντων και συντηρηθεντων, έπιβάς του πλοίου «Ενετικός Τρόμος» και συμμετασχών της ναυμαχίας της 8 Ιουλίου 1716 διεκρίθη. Διεκρίθη δ' επίσης παράσχων και άλλας ωφελίμους υπηρεσίας διαρκούσης της πολιορκίας και επί της ξηράς πολεμήσας. Απεβίωσε τη 1 Ιουλίου 1735 και ετάφη εντός του Ναοϋ του Αγίου Βασιλείου και Στεφάνου. (Πιστοποίησις Φρ. Κορνέρ αρχηγού μοίρας 8 Δεκεμβρ. 1716 παρά Μ. Θεοτόκη και Δέσμην 31. σελ. Ί του Τόμ. 57 τών «Διαφόρων αντικειμένων της Κοινότη­τος» εν τω Άρχείω).

 Βενετσιάνικη Γαλέρα

338   Καποδίστριας Κόμ. Βίκτωρ πτ. Αντωνίου (εκ τών προ­
γόνων τοϋ Κυβερνήτου) με άκολουθίαν έκ 50 ανδρών άναλώμα­
σιν αύτου όπλισθέντων καί συντηρηθέντων, προδραμών εις τά
όχυρώματα πρό τών εχθρικών επιθέσεων καί διαμείνας έκεΐ
καθ' όλας τάς έχθρικάς εξόδους, παρέσχεν ώφελιμωτάτας υπη­
ρεσίας. (Πιστοποίησις Σχούλεμβουργ 15 Δεκεμβρ. 1722 παρά
τω Άρχείω σωζόμενη, εν τη Συλλογή πιστοποιήσεων Τριβώλη).

339   Καποδίστριας Φραγκίσκος (Σούφης) δραμών κατ' αρ­
χάς εις τά κινδυνωδέστερα τοϋ Ν. Φρουρίου μέρη, παρέσχεν ω­
φελίμους υπηρεσίας. Κατόπιν με άκολουθίαν εξ αρκετών αν­
δρών δαπάνη αύτου όπλισθέντων και συντηρηθεντων πορευθείς
εις Μπενίτζάις, έφρούρει τάς δεξαμενάς και τους μύλους. (Πι-
στοποίησις Λορεδάν 4 Φεβρουαρίου 1717. Έν τω Άρχείω Συλλ.
Τριβώλη).

340        Κοτζιλιάνος (ή Βοηλάς λεγόμ. Κοτζιλιάνος) Νικόλαος
πτ. Ιακώβου Καπιτάνου τών ψιλών Κάτεργων. Προσέδραμεν άπ'
αρχής τής άποβιβάσεως τών Τούρκων είς 'Ύψον, ένθα υποχω­
ρούντων τών εγχωρίων εις τάς διαφόρους αψιμαχίας και έγκα-
ταλειψάντων 2 φορτηγά ζώα πλήρη σφαιρών καί πυρίτιδος, δια-
σώσας ταύτα έκόμισεν είς την πόλιν. Είτα εδραμεν εις το βου-
νόν Άβράμη, είς τάς Άλυκάς και είς άλλους προμαχώνας καί
άμυντήρια, ένθα πολέμων διαρκώς, έπληγώθη είς τον βραχίονα.
Έν τέλει δε καί είς τον Σκάρπωνα παραστάς καί πανταχού ώ-
φελιμώτατος   άποβάς,   διεκρίθη.   (Πιστοποίησις   Δα-Μόστου     31

                                              -------------------------------------------------------------------------------

[1] Στις επάλξεις και οι πρόγονοι του Πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος . Βίκτωρ Καποδίστριας, παππούς του Ιωάννη.

10βριού 1716 και Μωάν. Γαλεάτζα Προβλεπτού των αρμάτων της πόλεως 31 Αυγούστου 1716 (Παρά τω Άρχ. εν βιβλίω Συλ­λογής Τριβώλη).

342 Καλικιόπουλος Βίκτωρ και Δήμος υιός του προσέδραμον εις τα πλέον εκτεθειμένα εις τάς έχθρικάς προσβολάς μέρη και ένασχοληθέντες εις τον χειρισμόν των τηλεβόλων, έφάνησαν χρησιμώτατοι καθ' όλον το διάστημα τής πολιορκίας, ιδί­ως δέ πολεμήσαντες γενναίως υπό τον Δα-Ρίβαν επί τοϋ Σκάρπωνος, ένθα έπληγώθη ό Δήμος υπό σφαίρας εχθρικού πυροβό­λου. (Πιστοποίησις Δα-Ρίβα 20 7βρίου 1716. Άρχεΐον. Συλλογή Τριβώλη).

746 Καλικιόπουλος Στυλιανός κάτοχος του Τιμαρίου Γρίττας μετά των υιών του Ανδρέου, Αρσενίου καΐ Αυγουστίνου. Οΰτοι σταλέντες παρά των Ενετών Αρχηγών εις Λευκίμμην ό­πως διά τής επιρροής των καταπείσωσι τους Λευκιμμαίους, αρ­νούμενους ένεκα τής ελλείψεως τών μέσων και τής γενικής α­πελπισίας νά λάβωσι κατ' αρχάς τα όπλα και να προσέλθωσιν εις αμυναν τής πόλεως, κατωρθωσαν νά φέρωσι μεθ' εαυτών εις την πόλιν πλείονας τών 400 ανδρείων Λευκιμμαίων. Ερχόμε­νοι δέ ούτοι εις την πόλιν επί κεφαλής τών 4 εκείνων, συνεκρούσθησαν εν Γαρίτζη με Τουρκικον σώμα ίππικοΰ περικύκλωσαν αυτούς καΐ γενναίως άντικρούσαντες τοΰτο, έφόνευσαν 7 καΐ αιχμαλώτισαν ενα μετ' αίματηράν συμπλοκήν. Κατόπιν άνεδέχθησαν την διαρκούσης τής πολιορκίας φύλαξιν, άνευ δημοσίας δα­πάνης, του προμαχώνος τής Πόρτας Ραϊμόνδου όπου μετ' άλ­λων πολιτών, προαστειωτών και Στρατιωτών πολεμουντες, διεκρίθησαν. (Πιστοποίησις Άντ. Λορεδάν 12 Νοεμβρ. 1716. Βιβλ. Τριβώλη).

749    Κουρΐνος Δομένικος πτ. Μινότου. Ούτος μετά τών συγ­
γενών του Αντωνίου και Ιωάννου Κουρινων, διεκρίθη εκτεθείς
εις τους μεγαλητέρους διαρκούσης τής πολιορκίας κινδύνους.
(Πρωτότυπος Πιστοπ. Σχούλεμβουργ 8 7βρίου 1716 ήμΐν δωρη-
θεΐσα παρά Άναστ. Λέσση).

750    Κυριακής Στυλιανός του Θεοδώρου. Έκ πιστοποιήσεων
του Αρσενίου Χαλικιοπούλου διοικητού θέσεων εις Πόρταν Ραϋ-
μόνδου και Νικολάου Κορινθίου διοικητού του μεταπυργίου
(Cortina) 'Αγίου Αθανασίου μαρτυρεΐται, ότι ό Κυριακής ούτος
διεκρίθη παρέχων εαυτόν ώφελιμώτατον εις τάς ε'ιρημένας θέ­
σεις. (Ιδέ πιστοπ. Δα-Μόστου 1 Σεπτεμβρ. 1716. Συλλ. Τριβώ-
λη).

Λεπτομέρεια Αγιογραφίας :Ο Άγιος  Σπυρίδων ευλογεί το νησί για την πολιορκία από τους Οθωμανούς το 1716

 

754 Καρτάνος Νικόλαος π. Γεωργίου. (Ίδέ Γαϊτάνην Γεωργάκην). Ούτος, επιταγή τών αρμοδίων, τοποθετηθείς μετά τών ύπ' αυτόν καΐ τών ύπό τους συντρόφους του τεταγμένων αν­δρών, (ών άγνωστος ό αριθμός) ως διοικητής θέσεως εις τους προμαχώνας του Νέου Φρουρίου και τά τείχη τής πόλεως (Mura) διεκρίθη διά τάς καθ όλον το διάστημα τής πολιορκίας έκδουλεύσεις  του.   (Έξ  Αποφάσεως  του   Διοικητηρίου   Κερκύρας)

[1] Η Λευκίμμη έδειξε την φοβία της να συμμετάσχει μέσα στην πόλη-κάστρο. Για το λόγο αυτόν εστάλει  ο Καλικιόπουλος  να μεταφέρει την δύναμη των τετρακοσίων ανδρών. 

28 Ιουλίου 1716, δι' ης εις τους πολεμουντας εν ταΐς θέσεσι ταύταις, παραχωρεί ή Κοινότης Κερκύρας 190 μόδια σίτου, σπανί­ζοντος του άρτου" σώζεται αυτή παρά Μ. Θεοόκη). Παρευρίσκετο δε οΰτος μετά των έξης, έκαστος των όποιων διοικητής ην θέσεως, Ιωάννου Πιέρη πτ. Στεφάνου, Ιερωνύμου Λίμα πτ. Νικολάου, Λαυρεντίου Μαντζίνη, Ιωάννου Λούπινα, 'Αλοϊσίου Μπενεβίτη, Κωνστ. Σαχλίκη, Αρσενίου και Αυγουστίνου Καλικιοπούλων, Δημ. Καίσαρη, Ανδρέου Γιανιότη. (Πιστοποίησις Λορεδάν 20 7βρίου 1716. Προστίθεμεν 4 μόνον εκ τούτων, των άλλων προστεθέντων εν ταΐς οίκείαις θέσεσι).

756     Καρτάνοι Γεώργιος και Αντώνιος αύτάδελφοι, τοΰ Λου­
κά. Ούτοι, ως εξάγεται εκ τίνος πράξεως ύπαρχούσης εις τον
47 Τόμ. των Διαφ. άντικειμ. της Κοινότητος (Δέσμ. 9) διεκριθη-
σαν προσενεγκόντες καθ' όλον το διάστημα της πολιορκίας
σπουδαίας έκδουλεύσεις.

757     Κουβαράς Νικόλαος Συμβολαιογράφος της πόλεως,
διεκρίθη πολέμων άπ' αρχής εως τέλους τής πολιορκίας εις τά
όχυρώματα του Ν. Φρουρίου ένθα έχασε τον βραχίονα του
προσβληθέντα έκ βολής τουρκικού πυροβόλου. (Πιστοποίησις
Δα-Ριβα 31 Αυγούστου 1716 'Αρχειοφυλ.) Εις τά εγγρ. Θεοτό­
κη ούτος αναγράφεται Γουναράς.

Λ

Λίμας Ιερώνυμος πτ. Νικολάου. Τούτου μνημονεύουσι και αϊ εις τον Νικόλαον Κόμ. Βούλγαριν άφορώσαι πιστοποιήσεις Λορεδάν  και Σχούλεμβουργ.   (Ιδέ  Καρτάνον Νικόλαον).

758   Λουκάνης Χριστόδουλος με άκολουθίαν έξ αρκετών αν­
δρών δι' εξόδων του όπλισθέντων και συντηρηθέντων, λαβών έ-
νεργότατον μέρος εις τήν πολιορκίαν, διεκρίθη διά τήν γενναι­
ότητα μεθ' ής έφώρμα κατά των εχθρών εις τάς εφόδους πριν
ή ήθελον προχωρεί ούτοι. Καρτερικώτατος επίσης έδείχθη πο­
λέμων εις τον προμαχώνα 'Αγίου Αθανασίου και εις τον
Σκάρπωνα έ'νθα έπληγώθη εις τήν κεφαλήν. (Πιστοποιήσεις
'Αντ. Σόρα ανωτέρου Αξιωματικού από 11 7βρίου 1716. "Αλ-
δερμαν από 20 δβρίου 1716, Δα-Μόστου από 2 7βρίου 1716.
Φρ. Κορνέρ άπό 16 9βρίου 1726 και Σχούλεμβουργ άπό 12 7βρίου
1716 σωζόμεναι εις το 'Αρχεΐον εν τη Συλ. Τριβώλη).

Μ

Μανόπουλος  Π.   (Ίδέ   Γαϊτάνης).

Μπάκος Νικόλαος επιβιβασθείς του πλοίου «Ενετικός Τρόμος» μετά τής ακολουθίας του Αναστασίου Καρύδη και λαβών μέρος εις τήν ναυμαχίαν τη 8 Ιουλίου έφονεύθη. (Ίδέ ττιστοποίησιν άφορώσαν 'Αν. Καρύδην).

959 Μπενεβίτης 'Αλο'ίσιος ό γνωστός    γενικός  Προβλεπτής[1]



[1] Συμβολαιογράφοι, ιερωμένοι, άρχοντες, συντεχνίες φέρνοντας μαζί τους και πολεμιστές χωρικούς και μη, τους οποίους πλήρωναν με δικά τους  χρήματα, αποτελούσαν το σύνολο του Κερκυραϊκού στρατεύματος για την προστασία του Νησιού.

καΐ Καπετάνος Πάργας όστις όλιγίστην έχων φρουράν και έλλειπή τών μέσων προς πόλεμον, κατόρθωσε δια τε της ανδρείας και της οξυδέρκειας του ν' απόκρουση τους Τούρκους καρτερι­κότατα, διασώζων το Φρούριον της Πάργας (1657). Έν τη πο­λιορκία της πατρίδος του, ακολουθούμενος ύπό 200 εγχωρίων άναλώμασιν αύτοΰ όπλισθέντων και συντηρηθέντων, και εις πάντα κίνδυνον εκτιθέμενος έν νυκτί και ημέρα παρέσχε πολυ­τίμητους συνδρομάς. Διεκρίθη ιδίως ότε σταλείς ύπό του Στρα­τάρχου μετά τών ύπ' αυτόν ανδρών εις τε τον προμαχώνα και το μεταπύργιον Αγίου Αθανασίου, ένησχολήθη ε'ις τον χειρι-σμόν τών πυροβόλων, καθ' ά μαρτυροΰσι 2 πιστοποιήσεις ή μεν τού Σχούλεμβουργ της 11 7βρίου 1716, ή δε του Γεν. Προβλεπτού Λορεδάν της 8 8βρίου 1716 σωζόμεναι ε'ις το Άρχ. και ε'ις τά εγγρ. Μ. Θεοτόκη. [1]

 

960     Μόρδος Μορδοχαΐος τοϋ Αβραάμ λεγόμενος Μπαρμπα-
νέγρας. Πιστοποίησις 'Αντ. Λορεδάν της 1 Όκτωβρ. 1716, μαρ­
τυρεί ότι ό Ισραηλίτης ούτος, όχι μόνον έδραμε πρώτος μετα­
ξύ άλλων Ισραηλιτών επί τών όχυρωμάτων, άλλα νύκτα και
ήμέραν εις τάς άγγαρίας ένασχοληθείς και εις απαντάς τους
κινδύνους υποβληθείς, προσήνεγκεν ωφελίμους έκδουλεύσεις
καΐ διεκρίθη.

961            Μαμουνάς Κόμ. Γάσπαρος πλείστας υπηρεσίας κατά
την πολιορκίαν παράσχων διεκρίθη, ως μαρτυρεΐται εις διά­
ταγμα άφορων τον προβιβασμόν τινός τών απογόνων του εις
τον βαθμόν Συνταγματάρχου έν τω στρατώ της Επτανήσου Πο­
λιτείας.   (Άντίγρ. σχετ. διατάγματος παρ' ήμΐν).

988 Μιχαήλ Πέτρος (Συνήγορος) εκ της πόλεως μετά του υίου του και του εξαδέλφου του, ήτο αρχηγός σώματος πολλών εγχωρίων, 24 εκ τών οποίων ώπλισε και συνετήρησε δι' εξόδων του καθ' όλον το διάστημα της πολιορκίας. "Αμα οι Τούρκοι άποβιβασθέντες εις "Υψον και Γουβίον προεχώρουν ζημιούντες τά ενδότερα της νήσου, ούτος μετά της ακολουθίας του εδραμεν εις το πλησίον της Παλαιοκαστρίτζης 'Αγγελόκαστρον (ένθα πολλαί της έξοχης οίκογένειαι είχον καταφύγει) προς ύπεράσπισιν αυτού. Έκεΐ δε που οΐ ύπ' αυτόν, συγκρουσθέντες μετά τουρκικού σώματος έφόνευσαν 7 Τούρκους. Εις άλλην δε πλη­σίον τών 'Αλυκών (Ποταμού) σύγκρουσιν, ήχμαλώτευσαν ένα Σπαχίδην. Και εις νέαν παρά τό Κεφαλομάνδουκον σύγκρουσιν εχασεν ό Πέτρος τον έξάδελφόν του. 'Ότε δε οι Τούρκοι άναβάντες τον Σκάρπωνα προσεπάθουν νά κυριεύσωσι τό Ν. Φρού­ριον, πάντες οΰτοι έκεΐ δραμόντες, καρτερικώς έπολέμουν. Συ­νεισέφερε δε ό Πέτρος εις μεν τό Δημόσιον Ταμεΐον τζεκίνια 20, εις δε τους αγωνιζόμενους (ώς έπί τό πλείστον όντας νήστεις) άρκετάς ποσότητας έλαιών, τυρού και οίνου. (Πιστοποίησις Λο­ρεδάν Γεν. Προβλεπτού τών νήσων 15 7βρίου 1716 Συλλογή Τριβώλη).[2]

Μαντζίνης Λαυρέντος   (Ίδέ Καρτάνον Νικόλαον).

 



[1] Οι Παργινοί παρόντες στη διάσωση των Φρουρίων.

[2] Το Αγγελόκαστρο έπαιξε το ρόλο του. Συγκέντρωσε όλες τις οικογένειες, της γύρω περιοχής.

Μαζαράκης Νικόλαος, Κερκυραίος. Διεκρίθη κατά τηνπολιορκιαν παράσχων πολλάς έκδουλεΰσεις άναφερομένας εν τινι από 7 Ιουνίου 1726 εγγράφω του Γενικού Προβλ. Φρ. Κορνέρ, ών ένεκα έχορηγήθη κατ' αϊτησίν του υπό της Κυβερνήσε­ως το δικαίωμα ύποψηφιότητος δια την άρχηγίαν του Άγγε-
λοκάστρου   (νολ. 37 Arg. Diversi 1725-26 δέσμ.  1   σελ. 34).

 Τάμα Βενετσιάνικου πλοίου.

 

         990  Μάστρακας Αναστάσιος, Δικαστής. Έκ πιστοποιήσε­
ων Δα Μόστου άπό 10 Νοεμβρίου 1716 καί Λορεδάν άπό 8 8βρίου
1716 (παρά Μ. Θεοτόκη) έξακριβοΰται, ότι ούτος προσήνεγκεν
υπηρεσίας εις την κατασκευήν διορυγμάτων και δρυφάκτων,
προθύμως τρέχων οπουδήποτε ήτο ανάγκη. Έξ ετέρας δε πι­
στοποιήσεως 28 Αυγούστου 1716 του Σχούλεμβουργ (Vol.. 32
Arg. Diversi dal 1715-16 Filz.4 σελ. 4) μανθάνομεν, ότι πρώτος έκ
των προσφερθέντων νά ύπηρετήσωσι κατά την πολιορκιαν ήτο
ό Μάστρακας ούτος, ακολουθούμενος παρ' αρκετών ανδρών.
΄Οτι σταλείς μετά τούτων εις τήν φύλαξιν τών όχυρωμάτων εις
Τρία πηγάδια, διεκρίθη, και ότι εκουσίως εδραμεν εις τον Σκάρ-
πωνα οτε οί έπ' αυτού άναβάντες Τούρκοι άπεδιώκοντο.[1]

992 Μουρμουράκης Αντώνιος πτ. Ραλλή καί Μουχλιανίτης Αναστάσιος, αμφότεροι προεστώτες Ποταμού (ομού με Ίερώνυμον Άρμένην). Οί δύο ούτοι ακολουθούμενοι ύπό πολλών αν­δρών έκ Ποταμού καί τών πέριξ χωρίων, συντηρουμένων καί οπλισθέντων άνευ δημοσίας δαπάνης, άντέστησαν πρώτοι εις τους Τούρκους, γενναίως πολεμήσαντες αυτούς ότε ούτοι κατάλαβόντες τά πέριξ τοΰ Ποταμού μέρη, ήνάγκαζον τους κατοικούντας αυτά νά παραδοθώσιν. 'Ότε δε οί Τούρκοι περιεκύκλωσαν τά όχυρώματα της πόλεως, ούτοι δραμόντες εις τον προμαχώνα Ραϋμόνδου καί εις το μεσότοιχον αυτού καί υπο­βληθέντες εις πολλούς κόπους καί αγρυπνίας, έπολέμησαν καρτερικώτατα. (Πιστοποίησις Λορεδάν 6 δβρίου 1716 παρά Μ. Θε­οτόκη).[2]

994 Μπούας Συμεών καί Σπυρίδων υιός του καθ' όλην τήν διάρκειαν της αίματηράς πολιορκίας εις τά κινδυνωδέστερα μέ­ρη προθύμως δραμόντες, διεκρίθησαν ιδίως δε διεκρίθησαν κα­τά τήν άποφασιστικήν έπίθεσιν τών Ενετών κατά τών εχθρών. (Πιστοποίησις Σχούλεμβουργ  6 Φεβρ.  1717  εν τω Άρχείω).

Ν

1069 Ναύται.[3] — Μικρόν προ της πολιορκίας καί της εμφανί­σεως τού τουρκικού στόλου εν τω πορθμω, επιταγή τού Γενικού Καπετάνου 'Ανδρέου Πιζάνη, καταναγκαστικής ναυτολογίας γενομένης ύπό τού 3ου Προβλεπτού Δα-Μόστου προς συμπλήρωσιν τών πληρωμάτων τού Ενετικού στόλου, προσελήφθησαν 24 έκ Γαρίτζης, 21 έκ Μανδουκίου καί 30 έκ Ποταμού καί τών πέριξ, ήτοι εν όλω 75 πλην τών προϋπηρετούντων εις τον ένετικόν στόλος Κερκυραίων ναυτών. Τούτους- ως πολεμήσαντας  εις



[1] Χαρακώματα και παραπήγματα σχηματίζονταν για τους αμυντικούς σκοπούς.

[2] Τα προάστια, όπως ο Ποταμός και το Μαντούκι, αποτελούσαν σημεία δολιοφθοράς μετά την απόβαση των Οθωμανών στον Ύψο. Οι οπισθοχωρούντες, ως επί το πλείστον, συγκεντρώνονταν στον προμαχώνα Ραϋμόνδου.

[3] Στο Ναυτικό έγινε καταναγκαστική ναυτολόγηση. Ναυτολογήθηκαν 75 άτομα από τις κερκυραϊκές εφεδρείες.

την ναυμαχίαν  καΐ άλλαχοΰ,  προσαριθμουμεν τοις λοιποΐς   (Ίδέ εγγραφον  έπιταγήν  και  όνομαστικον   κατάλογον των     περί ού ό λόγος ναυτών εις το οίκογενειακόν Άρχεΐον Θεοτόκη). Νόκας Βενέδικτος  (Ίδέ Γαϊτάνην).

Π

Πιέρης Ιωάννης πτ. Στεφάνου. Έκ της ανεκδότου διηγήσεως τών κατά την πολιορκίαν συμβάντων τοΰ ανωνύμου αλλοδα­πού περιηγητοΰ, λαμβάνομεν άφορμήν να ύποθέσωμεν, ότι ό Πιέρης ούτος σπουδαίως συνειργάσθη μετά του Στυλιανού Καλικιοπούλου, εις το νά καταπείσωσι τους Λευκιμμαίους να ελ-θωσιν ε'ις ύπεράσπισιν της πόλεως.   (Ίδέ Καρτάνον Νικόλαον).

1471 Πανδής Νικόλαος πτ. Πολυμέρου εξ Άργυράδων.[1] 'Ότε ό Γενικός Καπετάνος της νήσου Πιζάνης, δι' έγγραφου του από 8 Ιουλίου 1716 προσεκάλει τους εγχώριους νά προσέλθωσιν εις ύπεράσπισιν της πόλεως, ό Νικόλαος Πανδής, έχων την συνδρομήν του υίού του Γεωργίου, συνάξας 400 ανδρείους έκ Λευκίμμης και άλλων χωρίων δι εξόδων του όπλισθέντας και καθ' όλην την διάρκειαν της πολιορκίας συντηρηθέντας, άνεδέχθη μετά τούτων την φύλαξιν και ύπεράσπισιν του εις Πόρταν Ραϋμόνδου προμαχώνος «Κονταρίνου» όστις ζωηρότατα προσεβάλλετο υπό του εχθρικού πυρός. Κατόπιν ενωθείς με άλλο σώ­μα Λευκιμμαίων, άνεδέχθη την φρούρησιν της κώμης Σταυρού καΐ τών πέριξ τών δεξαμενών και μύλων της Μπενίτζης μερών, ατινας παντι σθένει προσεπάθουν οι Τούρκοι νά καταλάβωσι. Κα­τά δε την από 19 ΙΟβρίου 1716 πιστοποίησιν Βίκτορος Δα-Μόστου Γ'. Προβλεπτού (σωζομένην παρά Μ. Θεοτόκη) ό Πανδής ύπό τών ανδρών του ακολουθούμενος, πολλάς έπο'ιησεν έκδρομάς εις χωρία άτινα ειχον καταλάβει οι Τούρκοι όπου και συγ­κρουσθείς μετ' αυτών έφόνευσεν ούκ ολίγους" και ταύτα εως τέλους της πολιορκίας   (Άρχεΐον. Έν τη  Συλλογή  Τριβώλη).

1573  Πετρεττίνης Αλέξανδρος και Νικόλαος υιός του. Ό μεν Αλέξανδρος ακολουθούμενος ύπό 40, ό δε Νικόλαος ύ­πό 60 Κερκυραίων ους οι δύο ούτοι δι' εξόδων των ώπλισαν και συνετήρησαν καθ' όλον το διάστημα της πολιορκίας, ένωθέντες με τους επίλεκτους (Τζέρνιδες)[2] έπορεύθησαν εις "Υψον και Γουβίον κατά την Τουρκικήν άπόβασιν και παρενοχλούντες τους εχθρούς προχωρούντας εις τά ενδότερα της νήσου, έπεμψαν πρώτοι εις την πόλιν την πρώτην έχθρικήν κεφαλήν. (Πιστοποίησις  Λορεδάν  εις  νοΙ.  Arg. Diversi 52.   Filz.  26).

1578 Προσαλέντης Σπυρίδων μετά τών υιών του Ιππολύ­του, Βασιλείου, Ιακώβου και Όλιβιέρου. Πιστοπρίησις του Σχούλεμβουργ της 15 7βρίου 1716 σωζόμενη εις τον 52 Τόμον τών Διαφόρων της Κοινότητος Αντικειμένων από 1749 - 50. Δέσμ. 18) ομολογεί αύτολεξει, δτι «οι 5 ούτοι καθ' όλον το διά­στημα της αίματηράς  και  δύσκολου πολιορκίας,   εις  όλας  τάς



[1] Οι της Λευκίμμης αγωνιστές προστέθηκαν στους μαχητές υπεράσπισης των πηγών και των υδρόμυλων της Μπενίτσας, όπου γύρω από τα σημεία αυτά, όπως συμπεραίνεται, έγιναν σκληρές μάχες. Επίσης έγιναν και επιδρομές σε χωριά που είχαν καταλάβει ήδη οι Τούρκοι.

[2] Τζέρνιδες= Αρματολοί 

κινδυνωδεστέρας περιστάσεις και ε'ις αυτήν ακόμη την τελευταίαν αποφασιστική ν κατά των εχθρών έπίθεσιν, κρατερώς πολεμήσαντες διέπρεψαν».

1579   Προσαλέντης Ίππ. Κόμ. Θεόδωρος (Σύνδικος).[1] Πι­
στοποιήσεις του Στρατάρχου Σχούλεμβουργ της 24 9βρίου
1716, ης ή πρωτότυπος σώζεται παρά τω Ίατρω κ. Ποϊάγω,
του Γεν. Καπ. Πιζάνη 25 ΙΟβρίου 1716 (σωζ. εν αντιγράφω έν
τω Άρχείω) και τοϋ Γεν. Προβλ. Λορεδάν (σωζ. παρά Μ. Θε­
οτόκη) όμολογουσιν, ότι ό ζήλος και το θάρρος μεθ' ών υπο­
βαλλόμενος οΰτος έν παντί κινδύνω προσέφερε παντοιοτρόπως
τήν ύπηρεσίαν του άπ' αρχής τής πολιορκίας και προ αυτής α­
κόμη, έχρησίμευσαν εις πάντας ώς παράδειγμα. Ευρεθέντος
του στόλου έλλειποΰς οίνου, κατώρθωσε δι' εράνου νά συνένω­
ση 200 βαρέλας ας, ώς Σύνδικος, έδωκε τω στόλω άνευ δημο­
σίας δαπάνης. Συνέδραμεν εις τήν μετακόμισιν πασσάλων, ξύ­
λων, πυροβολικών μηχανών, πολεμοφοδίων και άλλων, χρησί­
μων εις τήν κατασκευήν διορυγμάτων και δρυφάκτων εκτιθέ­
μενος εις προφανείς κινδύνους. Επελθούσης μεγίστης ανάγ­
κης βυτίων (βουτζιών), κατώρθωσε διά τής δραστηριότητος
του νά προμηθεύση ταΰτα εις τους πολεμοΰντας άνευ ου­
δεμιάς επιβαρύνσεως του Δημοσίου. Όσάκις δ' ελειπον εις αυ­
τούς αϊ τροφαί, ούτος έπιμελούμενος έπρομήθευεν εγκαίρως
ταύτας. Τή προτάσει αύτοΰ, Συνδίκου όντος, έπρομηθεύθησαν
ποτέ οί έν τω Ν. Φρουρίω πολεμουντες εγχώριοι, κατόπιν αι­
τήσεως των, 190 μόδια σίτου εκ των δημοσίων σιταποθηκών.
Διέθηκε τρεις εκ των οικιών του, προς στρατωνισμόν στρατιω­
τών και αξιωματικών. Δεν έλειψε δέ του νά παρίσταται, εις τε
τα τείχη και τους προμαχώνας κατά τάς α'ιματηράς συγκρού­
σεις καΐ επιθέσεις. Έξ άλλων εγγράφων. (Ίδέ « Αρχειοφ. Κερ
κύρας» υπό Βουλγάρεως σελ. 14-15) εξάγεται, ότι πρόνοια αύ­
του διεσώθη το Άρχειοφυλακεΐον έκ τής υπό τών Γερμανών[2]
στρατιωτών λεηλασίας, οΐτινες, καθ α άλλαχοΰ ιστορείται, έ-
πολέμουν ρίπτοντες άσφαιρους βολάς και όσάκις εβλεπον
σφαίρας πιπτούσας εις τάς έλαιαποθήκας τής πόλεως, έ'δρα-
μον υπό τό πρόσχημα τής συνδρομής και βιάζοντες τάς θύρας
τών αποθηκών, έκλεπτον τό έλαιόλαδον όπερ έπώλουν αντί
ευτελέστατων τιμών είς τήν άγοράν. Τή προτάσει και πρόνοια
τούτου, ή πόλις τής Κερκύρας έξ ιδιαιτέρων εράνων προσήνεγ-
κε τω ταμείω τής Κυβερνήσεως, διαρκούσης τής πολιορκίας,
15.000 δουκάτα.

 

Ρ

1580   Ρεγγίνης Φραγκίσκος, Συνταγματάρχης. Ούτος προσ­
φερθείς συνεκρότησε τάγμα έξ εγχωρίων Ελλήνων μέ τό όποΐ-
ν πληρώσας,   διαταγή  του   Πιζάνη     τάς  ένετικάς  νήας   (νάβε)

«Valon Incoronato», «Pietro Apostolo»  ών ή   κυβέρνησις  έπετρά-



[1] Η Διοικητική μέριμνα κατά τις μάχες εμφανίζεται να επαινείται στο πρόσωπο του Ιππότη Προσαλένδη.

[2]  Στο σημείο αυτό μαρτυρείται η αλητεία των Γερμανών μισθοφόρων που έφερε μαζί του ο Στρατάρχης.

πη εις αυτόν, έλαβε μέρος καΐ διεκρίθη δια τάς άποτελεσματικάς ενεργείας του εις την ναυμαχίαν της 8 Ιουλίου 1716. Ήγωνΐσθη δέ ε'ις τα παρά τοις υδασι της νήσου "Ιμβρου, παρά τω Άγίω Ορει και τη Παγανια δοθείσαις ναυμαχίαις τή 23 και 27 Ιουνίου και 19 Ιουλίου 1717, και εις την μετά την πολιορκίας Κερκύρας άνάκτησιν της Λευκάδος υπό των Πιζάνη και Σχούλεμβουργ από Κερκύρας καταδιωξάντων τον Τουρκικόν στόλον.   (Πιστοποίησις  Πιζάνη  άπό 30  ΙΟβρίου  1717.     Έν τω 'Αρχείφ)·[1]

1581   Ρεφελέτης  Ιωάννης  τοΰ  Νικολάου.   Δύο  πιστοποιήσεις

ή μεν του Γενικού Προβλεπτού Λορεδάν άπό 7 8βρίου 1716 (πα­ρά Μ. Θεοτόκη σωζόμενη), ή δέ του Β'. Γενικού κατά θάλασσαν Προβλεπτού Έρίτζου άπό 8 Απριλίου 1733 (εις τόν έν τω Δ. 'Αρχειοφυλακείω τηρούμενον Τόμ. 41 Arg. Diversi.  Δεσμ. 25 σελ. 862 σωζόμενη), μαρτυρουσιν, ότι ούτος καίπερ βεβαρυμένος εκ των δεινών περιπετειών τοΰ έν τω Μωρέα πολέμου ένθα εΐχεν αίχμαλωτευθή, συμμετέσχεν απάντων τών κινδύνων της πολιορ­κίας Κερκύρας.

1583     Ροδίτης Γεώργιος πτ. Θεοφίλου. Ούτος, ως άριδήλως
εξάγεται έκ πιστοποιητικού έγγραφου 3 Απριλίου 1720 τοΰ
Γεν. Προβλ. Μαρκαντ. Διέδου (VoΙ. 47Argomenti Diversi Filz 20) σπου­
δαίας παρέσχεν έκδουλεύσεις κατά την πολιορκίαν. Ούχι δέ
όλιγωτέρας έκδουλεύσεις τούτου παρέσχεν ετι τότε και τις τών
πατρικών του θείων, όστις αιχμαλωτισθείς έγένετο θύμα της
βαρβάρου ώμότητος τών εχθρών.

1584     Ροδόσταμος Κωνσταντίνος (Σύνδικος). Συνέδραμε πο-
λυτρόπως και ώς ιδιώτης και ως Σύνδικος τους αγωνιζόμενους
φροντίζων περί της τροφοδοσίας των. Συνέλεξε, μετά του Προ-
σαλένδου ενεργών, διά τόν στόλον έλλειπή όντα οίνου, 200 βα­
ρέλας, άνευ δημοσίας δαπάνης, πρώτος συμμετασχών και αυ­
τός τοΰ εράνου. Εις δέ τάς προς όχύρωσιν τών φρουρίων εργα­
σίας τών Ενετών αρχηγών και προ της πολιορκίας και διαρ­
κούσης ταύτης, παρέσχε την συνδρομήν του ιδίως εις την μετα-
κόμισιν τοΰ αναγκαίου ύλικοΰ, εργασία εις ην ένησχολήθησαν
πλείστοι Κερκυραίοι εις προφανείς κινδύνους εκτιθέμενοι. (Πι-
στοποίησις Άντ. Λορεδάνου άπό 24 8βρίου 1717. Συλλογή Τρι-
βώλη και εις VοΙ. 32 Argomenti Diversi Δέσμ. 14. Πιστοποίησις Ίακ.
Μάνη Γεν. Προβλεπτού 18 Μαΐου 1739).

Σ

1586 Σαγρέδος Εμμανουήλ τοΰ Βικέντιου. Κατά πιστοποίησιν Άντ. Λορεδάνου άπό 4 Νοεμβρ. 1716 (παρά Μ. Θεοτόκη σωζομ.) ούτος μετά θάρρους εις τά εξωτερικά της πόλεως τεί­χη και ε'ις άλλα επικίνδυνα μέρη δραμών προσήνεγκε τήν ύπηρεσίαν του.

1836 Σαχλίκης Κωνσταντίνος πτ. Φωτίου μετά 250 εγχωρίων



[1] Ο Συνταγματάρχης Ρεγγίνης όπως φαίνεται ήταν στρατευμένος στο Βενετικό Ναυτικό καθότι συμμετείχε σε πολλές δράσεις των Βενετσιάνων. Ο Ρεφελέτης Ιωάννης  είχε και αυτός συμμετοχή στο πόλεμο στον Μωριά. Παρόμοια δράση είχε και ο προαναφερόμενος Σαγρέδος Εμμανουήλ. Παρουσιάζονται  λοιπόν Κερκυραίοι στρατευμένοι στο πλευρό της Βενετίας  οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά και διακρίθηκαν στην πολιορκία του 1716.

άναλώμασιν αυτού* όπλισθέντων και διαρκούσης όλης της πο­λιορκίας συντηρηθέντων, διορισθείς εις το έκτεθειμένον εις τάς έχθρικάς προσβολάς μεταπύργιον (Cortina) Τενέδου, άγρυπνους έφρούρησε και γενναίως ύπερήσπισε τούτο. Το δε ζωηρότατον καΐ διαρκέστατον πυρ τών υπ αυτόν ανδρών, κατά την όμολογίαν του πιστοποιοΰντος, σπουδαίως συνετέλεσεν εις την άποδίωξιν των Τούρκων εκ τοϋ Σκάρπωνος. Εις την δραστηριότη­τα αυτού τε καΐ τών ανδρών του οφείλεται ή κατ αυτήν έκείνην την περίπτωσιν εις το νέον φρούριον ταχεία προμήθεια βομβί­δων ων έλλειπες ετύγχανε τοΰτο. (Πιστοποίησις 26 7βρίου 1716 Λορεδάν παρά Μ. Θεοτόκη).

1837 Σκορδίλης Γεώργιος αξιωματικός τοΰ Ενετικού στρα­τού, εξασκηθείς επί έπταετίαν ως υπασπιστής του ύποταγματάρχου Κομπάτη και ώς υπαξιωματικός λαβών μέρος εις τάς πολιορκίας Κερκύρας, Πρεβέζης, Βονίτζης και Δουλτζίνου διέ­πρεψε πολέμων, διό και έτυχε προβιβασμοϋ. ('Έγγραφον προ-βιβασμου πρωτότυπον Σχούλεμβουργ 24 Ιουλίου 1732 παρά κληρονομιά James W. Taylor).

1839    Σκορδίλης (Παλατζόλ) Γεώργιος και Ιωάννης αύτά-
δελφοι υίοΐ Πέτρου μετ* ακολουθίας εξ εγχωρίων (τών όποιων
ό αριθμός άγνωστος). Ούτοι, κατά τά διαλαμβανόμενα εις τήν
από 25 Αυγούστου 1716 σωζόμενην εν τω Άρχείω πιστοποίησιν
του Σχούλεμβουργ, συμμετάσχοντες πασών τών κινδύνων της
πολιορκίας καΐ πριν ή οι Τούρκοι περικυκλώσωσι τά τείχη καΐ
ότε άνέβησαν τον Σκάρπωνα,[1] και ωφελίμους έκδουλεύσεις πα­
ράσχοντες, διεκρίθησαν.

1840    Στρατηγός Δημήτριος, Συνταγματάρχης εις τον στρα-
τόν της Ενετικής Δημοκρατίας. Υπήρξε διαρκούσης της πολιορκί­
ας Κερκύρας Γενικός Υπασπιστής του Στρατάρχου Σχούλεμ­
βουργ και δεξιά τούτου χείρ. Μετά παρέλευσιν 12 ετών άπό της
πολιορκίας, δηλαδή τω 1728, εγραψεν ίταλιστι διήγησιν περί
τών κατ* αυτήν συμβάντων εν είδει επιστολής, σταλείσης δήθεν
προς τον "Ιστορικόν και Γερουσιαστήν τής Ένετίας Πέτρον
Γαργάνην. Ή επιστολή αυτή έδημοσιεύθη τω 1846 εις σπουδαΐ-
ον έπιστημονικόν περιοδικόν Ίταλιστι εν Κέρκυρα έκδιδόμενον.
Πλην οι του περιοδικού τούτου διευθυνταί, μακράν τής διανοί­
ας του γράψαντος στάντες, και μή έννοήσαντες ότι ό Γαργάνης
είναι ψευδώνυμον, διότι ό διάσημος Ενετός Ιστορικός και Γε­
ρουσιαστής Γαρτζώνης Πέτρος εΐχεν αποβιώσει περί το 1719 —
1720), μετέτρεψαν το Garganis  είς Γαρτζώνη. Εις τήν εν λόγω
διήγησιν του ό Στρατηγός, ούδένα εκ τών λαβόντων ένεργόν μέ­
ρος είς τήν πολιορκίαν ταύτην Κερκυραίων αναφέρει. Εις πολ-
λάς δε περιπίπτει αντιφάσεις και ώς προς εκείνους τους οποίους
έπαινών έννοεΐ να έκθειάση.

1841    Σπίνουλας Σπυρίδων έκ Γαστουρίου. Μαρτυροϋσι δύο
πιστοποιήσεις ή μία τοΰ Στρατάρχου Σχούλεμβουργ άπό 1 Μαΐ­
ου 1717, και ή έτερα τοΰ Γενικού Φρουράρχου τοϋ Νέου Φρουρί-



[1] Η κατάληψη του Σκάρπωνα από τους Τούρκους και η αντεπίθεση και ανακατάληψη του από τους πολιορκημένους, αναφέρεται ως ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα . 

ου Δα - Ρί6α, (Άρχειον. Έν τη Συλλογή Τριβώλη), οτι κατά την πολιορκίαν ό Σπίνουλας ούτος, άφοΰ διωρίσθη αντικαταστά­της του λοχίου της πολιτοφυλακής Γαστουρίου Ιωάννου Καψοκαβάδη, προσδραμών εις την πόλιν και τοποθετηθείς εις τόν προμαχώνα Αγίου Αθανασίου, κατεβασάνισεν εαυτόν (καθ' α αύταλεξεί αναφέρει μία των ρηθεισών πιστοποιήσεων) διαρκώς ενταύθα παραμείνας και πολέμων μέχρι της επί τοΰ Σκάρπωνος αναβάσεως και της εξ αύτού άποδιώξεως τών εχθρών. Διό κατ' επιταγήν του Πιζάνη από 21 1 Οβριού 1717 (Συλλογή πιστοποιή­σεων Τριβώλη) διωρίσθη μόνιμος λοχίας της αυτής πολιτοφυλακής εις τήν θέσιν τοΰ είρημένου  Καψοκαβάδη  παυθέντος.

Βενετσιάνικη Γαλεάτσα

Τ

1842   Τριβώλης   Βενέδικτος.   Πιστοποίησις      τών     Συνδίκων Θεοδ. Κόμ. Προσαλένδη, Ανδρέου Βενιέρ καΐ Πέτρου Κόμ. Βουλγάρεως 20 7βρίου 1716,   διομολογεί οτι,   ό είρημένος  Τριβώλης δια της δραστηριότητος του συνέλεγε  χρήματα μεθ' ων    συνεπληρώθησαν έτερα υπό τών συνδίκων συλλεγέντα ποσά καΐ διά τούτων ήγοράσθη διά τόν στόλον οίνος, και οτι με κίνδυνον της ζωής του  συνέδραμε τους Συνδίκους καταγινομένους περί    τήν διάσωσιν   τών   έν   τω   Άρχειοφυλακείω   συμβολαιογραφικών   βι­βλίων, εις ο διαρκώς έπιπτον έχθρικαι βολαί,    άνακτήσας    διά τών χρημάτων του τά πλείστα εκ τών βιβλίων τούτων περιελθόντων   εις  χείρας  διαφόρων.   ('Έγγραφα   οικογενειακά     Περ. Τριβώλη και Βουλγάρεως Ν. Τ.  Περί Άρχειοφ.  Κερκύρας).

1845    Τζαγκαρόλος Γάσπαρος μετ' άλλων 2 ανδρών δι ο εξό­
δων του όπλισθέντων, διεκρίθη πολέμων ου μόνον εις τάς εναν­
τίον των εχθρών εξόδους, άλλα επί του Σκάρπωνος ότε οί Τούρ­
κοι έπ' αύτοϋ έφορμήσαντες άπεκρούσθησαν μετά πολλής αυτών
βλάβης. Λυθείσης δε τής πολιορκίας έπέβη τής υπό τόν Πέτρον
'Άγγελον Μανΐον σοπρακόμητον γαλέας, άποτελεσάσης μέρος
τοΰ έν Παγαγια ναυμαχήσαντος στόλου, και ενταύθα πολεμή
σας έπληγώθη εις τήν κεφαλήν. (Πιστοποίησις Σχούλεμβουργου
έν Documenti Onorifici della famiglia C. Zancarol raccolti da Mustoxidi, Venezia 1877).

1846     Τζαγκαρόλος Πέτρος πατήρ τοΰ άνω. Διορισθείς οΰ
τος Καπιτάνος τών επίλεκτων τής τε πόλεως και εξοχής, κατά
τήν πολιορκίαν, διεκρίθη διά τήν ακριβή έκπλήρωσιν τών κα
θηκόντων του καi τήν προθυμίαν με τήν οποίαν εδραμεν είς
πάντας  τους  κινδύνους.   (Μουστοξύδου   ενθ'   άνωτ.).

1848 Τζεροΰλαι Αντώνιος και Ιωάννης αύτάδελφοι υίοι Γεωργίου διεκρίθησαν άγωνισθέντες έν τη ναυμαχία τής 8  Ιουλίου 1716, ό μεν ώς Κόμητος (ύποκυβερνήτης) τοΰ παρά Μαρίνου Βαρβάρου διοικούμενου κάτεργου, ό δε ώς Κόμητος έν τω υπό τόν Πασχαλΐγον κατέργω. Και άλλας έκδουλεύσεις παράσχοντες  ούτοι  τη  Ενετική  Δημοκρατία,     και  έν     πολέμω 

και εν ειρήνη διατελούση, μνημονεύονται εις τα έγγραφα αυ­τής μετά των επιθέτων «ανδρείων και μεγαλοδώρων» Strenui e Magnifici. (Έκ γενεθλιακου δένδρου παρ' ήμιν και εγγράφων παρά τοις τούτων άπογόνοις άντισυνταγματάρχαις Μικ. και Σπυρ. άδελφ. Τζερούλη).

Τζιγάλας Φραγκίσκος  {Ίδέ Γαϊτάνην).

1849 Τζικόνιας Ιωάννης διεκρίθη ου μόνον λαβών μέρος εις την ναυμαχίαν ως άρχιφροντιστής της Γαλέας Βικέντιου Καπέλου, άλλα και πολεμήσας εις το νέον Φρούριον ένθα και έπληγώθη εις το στήθος. (Πιστοποίησις Πιζάνη 1 Ιανουαρίου 1716* Έν τη Συλλογή Τριβώλη).

1853 Τζουκιάς Ιερεύς Σταματέλος[1] πτ. Θεοδώρου έκ Μελικίων Λευκίμμης. Ούτος υπό των αδελφών του Στεφάνου, 'Αλοισίου και Γεωργίου και πολυαρίθμων συγχωρικών του ακολου­θούμενος, άφου με την έπιρροήν του κατώρθωσε νά στείλη τους Ιερείς τής Λευκίμμης επί κεφαλής άλλων ανδρών εις φύλαξιν των «Αγίων Δέκα» και του «Σταύρου», έμποδίσας ούτω την ύπό τών Τούρκων κατάληψιν αυτών τούτων, εδραμε μετά τής ακολουθίας του εις τον προμαχώνα Πόρτας Ραϋμόνδου έν­θα έπολέμησε καρτερικώς ιδίως κατά τίνα έ'ξοδον τών ημετέ­ρων. Έκ Λευκίμμης ερχόμενος μετά τής ακολουθίας του εις την πόλιν συνηντήθη ύπό Τουρκικού σώματος, όπερ άπέκρουσεν αίχμαλωτίσας Τοΰρκον. "Ενεκα δε άλλων προς την Δημοκρατίαν έκδουλεύσεων του Ιερέως Σταματέλου και Ιδίως διά την τω 1690 προς το ταμειον αυτής δωρεάν 500 δουκάτων, επι­ταγή δουκική 11 Σεπτεμβ. 1717, ή οικογένεια Τζουκιά έκ με­λών 11 τότε συγκειμένη, έξηρέθη πασών τών προσωπικών άγγαριών. (Πιστοποίησις Λορεδόν 4 Σεπτεμβ. 1717. Άρχεΐον. Έν τή Συλλογή Τριβώλη).

1854 Φουρογιάνης Λίβιος τοΰ  Πέτρου Άλοϊσίου  έκ τής πό­λεως  αξιωματικός  τών  Ύπερθαλασσίων.   Ούτος   εξ   Ίδιων     του όπλισθείς και έπιβάς τής ύπό τόν Μαρκαντώνιον  Διέδον γαλέ­ρας  «Θρίαμβος»,  ελαβεν ένεργόν μέρος εις τάς εξής 7 ναυμα­χίας, εις την έν Κέρκυρα τής 8 Ιουλίου 1716,  και την εις τά ύδατα  "Ιμβρου τής 12 Ιουνίου  1717,  εις τάς ναυμαχίας τής και τής 16 Ιουνίου 1717  μεταξύ Αγίου  "Ορους     και     Λήμνου και τών είς τόν  κόλπον  Παγαγιας ναυμαχιών 20,  21   και 22 Ιουλίου   1717.    (Πιστοποίησις   Μαρκαντ.   Διέδου   27   Νοεμβρ.   1713 εν τω 68 Τόμ. Δέσμ. 44 «τών Διαφόρων τής Κοινότητος 'Αντικειμένων άπό του έτους 1783 - 84». Έν τω Άρχειοφυλακείω  Κερ­κύρας).

Ούτοι  (κατά τάς μέχρι τούδε έρευνας μας)  οι λαβόντες μέρος είς την πολιορκίαν τοΰ  1716 έτους  γνωστοί   Κερκυραίοι ανερχόμενοι έν συνόλω είς 1854.     Είς δε τούτους    ύπολογιστέο καΐ προσθετέοι έτεροι 1200,  σύνολον τών εξ άγνωστου αριθμοί ακολουθιών 22 ανδρών, έκαστος τών οποίων δεν ήδύνατο νά έ



[1] Οι Ιερείς του Νότου του Νησιού συγκέντρωσαν άνδρες και έλαβαν διαταγές για την φύλαξη των χωριών.

χη ύπ' αυτόν ολιγότερους των 50 (1), κατά μέσον όρον, συνυ­πολογιζομένων και 100 εκ της Ισραηλιτικής Κοινότητος, οϊτινες οπωσδήποτε θα συνέδραμον τήν κινδυνεύουσαν πατρίδα. 'Όθεν, έκ των κατά τήν πολιορκίαν ταύτην άγωνισθέντων Κερ­κυραίων, οί εις γνώσιν ημών μέχρι τοΰδε έξ άναμφιλέκτων έγ­γραφων  περιελθόντες,   ανέρχονται   εν  γενικω   συνόλω   είς  3054.[1]

(1) Των Άρμένη—Μουρμουράκη και Μουχλίανίτη—αδελφών Βαρούχα—αδελφών Σκορδίλη—Κόμ. Νικολ. Βουλγάρεως— Κομ. Γςουστινιάνη— Γουλελιοΰ—Καμαράτου—Γαϊτάνη   καΐ των 9   συντρόφων του —Αουκάνη—

Μάστρακα—Τζουκιά----------- πλην του   Τάγματος    'Ρεγγίνη.

    

Έις    τους   3054 Κερκυραίους, προσθετέοι. πλην άλλων 541 Ζακύνθιοί. του Φ. 'Ρώμα και Καψοκεφάλου, (κατά τάς εν τω Γ'. Τόμω της Ιστορίας Χιώτου άναφερομένας πιστοποιήσεις) και 50 Πάργιοι εν τη του ανωνύμου περιηγητοΰ επιστολή αναφερόμενοι..

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 [1] 3.054 Κερκυραίοι  συμμετείχαν στην αντιμετώπιση του Τουρκικού επεκτατισμού, 1854 οι γνωστοί, όπως αναφέρει ο Βροκίνης καθώς και 66 οι πιστοποιήσεις των αρχηγών, που περιγράφουν, προς τους πολεμιστές, για την γενναιότητα τους. Εάν σταθούμε μόνο στην έρευνα αυτή δεν θα πρέπει να σκεφτούμε πόσοι πρόγονοί  μας έπεσαν με αυτοθυσία για να υπερασπίσουν τα χώματα του νησιού και πια τιμή τους αξίζει. Σήμερα με υπερηφάνεια λέμε ότι στην Κέρκυρα δεν πάτησε Τούρκος το πόδι του. Εφέτος, έτος 2016, έχουν περάσει 300 χρόνια από την πολιορκία αυτή και τα θύματα που είχε πολλά. Η νίκη δεν αποτέλεσε μόνο την ανεξαρτησία του νησιού από τον Τουρκικό ζυγό αλλά και το σταμάτημα του προς την άλλη Ευρώπη. Όλοι την γιόρτασαν όταν επετεύχθη. Εμείς πρέπει να την αγνοήσουμε;;;;;;

 

 

 

 

 

 

 

 

Γραφική Εταιρεία των Ιωνικών Νήσων

 

Στα χέρια μας ήρθε  το πιο κάτω έγγραφο με τίτλο: «ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΦΟΡΕΙΟΥ ΤΗΣ ΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΙΩΝΙΚΩΝ ΝΗΣΩΝ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ». Η αλήθεια είναι ότι μας έκανε εντύπωση και βέβαια μας κίνησε την περιέργεια  και μας έδωσε το ερέθισμα, για να κάνουμε μια έρευνα που αφορά την Εταιρεία αυτή.

Περισσότερα...

Αναζήτηση

Μετρητής

Εμφανίσεις Άρθρων
1390144

Corfu Museum

Corfu Museum….τι μπορεί να είναι αυτό;

Θα το έλεγα με μια λέξη…. Αγάπη! Για ένα νησί που το γνωρίζουμε ελάχιστα. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε ότι δεν το γνωρίζουμε. Στόχος λοιπόν είναι να το γνωρίσουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε, μέσα από το χθες και το σήμερα, γιατί αλλιώς πως θα το αγαπήσουμε; Αγαπάω ατομικά και ομαδικά έχει επακόλουθο…. φροντίζω….. μάχομαι… και σέβομαι. Αγάπη προς την Κέρκυρα είναι το Corfu Museum και τίποτε άλλο.