Corfu Museum

Petsalis: Collection Of Corfu Island,Greece documents

H Κέρκυρα του 1494

 

Ένας διαφορετικός προορισμός αυτή τη φορά, το νησί των Φαιάκων, η όμορφη Κέρκυρα θα μας συντροφέψει στο ταξίδι του χρόνου. Παρακολουθούμε τις εντυπώσεις του Ιταλού προσκυνητή Piero Casola.

«Φθάνουμε στην Κέρκυρα Σάββατο, 21 Ιουνίου 1494. Η Ελλάδα ξεκινά από εδώ. Ενθουσιασμός ανάμεσα στους προσκυνητές που είχαν υποφέρει από τη φουρτούνα. Έπειτα έπρεπε να εφοδιαστεί η γαλέρα με νερό και οι ταξιδιώτες είχαν την ελπίδα να βρουν καλό κρασί για να στυλωθούν και να φέρουν τ’ αναστατωμένα στομάχια τους σε τάξη. Οι περισσότεροι απογοητεύτηκαν. Ούτε καλό κρασί βρήκαν στις ταβέρνες, ούτε καλό νερό, ούτε φρούτα. Μετάνοιωναν γιατί βγήκαν στη στεριά».

 

Ωστόσο, ο φίλος μας Κασόλα είχε συστατική επιστολή του επισκόπου της Πιατσέντζα για κάποιον Αντρέα Λάντζα- έναν αξιόλογο παράγοντα της Κέρκυρας, και πήγε να την παραδώσει. Κι εκείνος, του πρόσφερε και καλό κρασί, και ωραία φρούτα και άλλα ωραία πράγματα...

 

Περιδιαβαίνοντας την πόλη σημειώνει:

«Τα κτήρια της πολιτείας είναι πολυάριθμα και τόσο κοντά το ένα στο άλλο, ώστε αγγίζουν οι στέγες τους. Έτσι, ο ήλιος δεν ενοχλεί τους κατοίκους. Είναι πυκνοκατοικημένη πολιτεία και το κάστρο και στα προάστια  Αλλά οι περισσότεροι κάτοικοι ανήκουν στην κατώτερη τάξη αν και υπάρχουν και μερικοί ευγενείς.

 

Η Σινιορία έχει χωρίσει την πόλη από τα προάστεια με παχύ τείχος από τετράγωνους ογκόλιθους. Έτσι, το κέντρο αποτελεί ένα απομονωμένο νησί. Οι δρόμοι είναι τόσο στενοί και σκοτεινοί που καθώς περιδιάβαινα μονάχος μου φοβήθηκα στην αρχή.

 

Από όσα άκουσα, οι Κερκυραίοι είναι σπουδαίοι ναυτικοί και πάντοτε ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων βρίσκεται σε ταξίδι.

 

Το κυριώτερο προϊόν είναι το κηκίδι που συλλέγεται σε μεγάλες ποσότητες και χρησιμοποιείται για βαφή. Η συγκομιδή και επεξεργασία χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Φρόντισα να μάθω πώς μαζεύεται, πώς είναι τα δέντρα, πώς είναι τα φύλλα τους και ποιός τα μαζεύει( οι φτωχοί). Ο «καρπός» θυμίζει τη δική μας σίκαλη».

 

[ Πρόκειται για την Γκράνα, ή κηκίδι, ή πρινοκόκκι, ή κρεμέζι (κόκκος ή κέρμης ο βαφικός) που επί αιώνες αποτελούσε πηγή εισοδήματος για πολλές περιοχές. Είναι έντομα που αναπτύσσονται πάνω στα φύλλα της βελανιδιάς της κοκκοφόρου. Τα θηλυκά του κέρμητος σχηματίζουν μετά την ανοιξιάτικη γονιμοποίησή τους μικρό εξοίδημα στο φύλλο, όπου εναποθέτουν δύο χιλιάδες περίπου αυγά και μια χρωστική ουσία. Οι χωρικοί συγκέντρωναν τους κόκκους πριν εκκολαφθούν τα αυγά, τους έβρεχαν με ξύδι ή κρασί και τους στέγνωναν στον ήλιο. Έτσι οι κόκκοι έχαναν το επικονίασμά τους και αποκτούσαν ερυθρόφαιο χρώμα. Έχουν μέγεθος πιπεριού ή μπιζελιού, είναι σταυροειδείς και περιέχουν μια κόκκινη κονιώδη μάζα. Έδινε βαθύ κόκκινο χρώμα στα μαλλιά και τα μετάξια].

 

«Η Κέρκυρα βγάζει μπαμπάκι και μετάξι. Έχει επίσης μεγάλη παραγωγή βελανιδιών που χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία. Το εμπόριο δερμάτων ακμάζει. Είδα πολλές άσχημες φάτσες αλλά και πολύ ωραίες, όπως στη Βενετία. Χτύπησε, όμως, η τρομπέτα να γυρίσουμε στη γαλέρα και δεν είχα καιρό να δω περισσότερα. Κι ενώ κατεβαίναμε στο λιμάνι, ο Ανδρέας Λάντζας, που δεν μ’ άφηνε διόλου κατά την παραμονή μου στο νησί, νοίκιασε ένα πλεούμενο, πήρε μερικούς σκλάβους και το φόρτωσε με φρούτα και χήνες».

 

Πηγ'η:Στην σκιά των αιώνων" είναι το τελευταίο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Διόπτρα".

Corfu Museum

Corfu Museum….τι μπορεί να είναι αυτό;

Θα το έλεγα με μια λέξη…. Αγάπη! Για ένα νησί που το γνωρίζουμε ελάχιστα. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε ότι δεν το γνωρίζουμε. Στόχος λοιπόν είναι να το γνωρίσουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε, μέσα από το χθες και το σήμερα, γιατί αλλιώς πως θα το αγαπήσουμε; Αγαπάω ατομικά και ομαδικά έχει επακόλουθο…. φροντίζω….. μάχομαι… και σέβομαι. Αγάπη προς την Κέρκυρα είναι το Corfu Museum και τίποτε άλλο.

OFFER TO THE MUSEUM

We warmly thank Mr Angelo Lavrano, grandson of the Chief of scouting in Corfou, for his offer of many historical books conserning our island.