Corfu Museum

Petsalis: Collection Of Corfu Island,Greece documents

Ιστορικα Σημειώματα

Η Ιστορία της ΕΡΑ Κέρκυρα μέχρι το αναγκαστικό κλείσιμό της.

Με την βοήθεια ενός αντίγραφου-χειρογράφου που μας έδωσε η Προϊσταμένη της ΕΡΑ Κέρκυρας την οποία ευχαριστούμε θερμά, γραμμένο από τον  Κύριο Θεοφάνη Σ. Χαρτζάβαλο Συνταξιούχο Τεχνικό  της ΕΡΑ Κέρκυρας θα προσπαθήσουμε να εξιστορήσουμε την ζωή του ραδιοφωνικού Καναλιού, από το ξεκίνημά του έως και την απόφαση της  σίγησης  της ΕΡΤ  από την Κυβέρνηση.

Περισσότερα...

Η Άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος.

240226-net_43_KAPODISTRIAS-G_8818_442_x_599

Η αναμονή και η άφιξη του πρώτου Κυβερνήτη  στην τότε πρωτεύουσα  Αίγινα και οι πρώτες ημέρες του στην Ελλάδα, περιγράφονται λεπτομερώς από τον Ιωάννη Βαπτιστή Θεοτόκη στο: «ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΦΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ».[1]

Ο Ιωάννης Βαπτιστής Θεοτόκης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1778. Πατέρας του ήταν ο Αναστάσιος Θεοτόκης, στρατιωτικός στο επάγγελμα. Ο Ιωάννης σε ηλικία επτά ετών ακολούθησε τον πατέρα του που μετατέθηκε στην Βενετία. Μετά από τέσσερα χρόνια, ο πατέρας του τοποθετήθηκε σαν πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής του Βουθρωτού, ο δε Ιωάννης  έλαβε διδασκαλία  από Λατίνους κληρικούς. Η εκπαίδευσή του αυτή διήρκησε τέσσερα χρόνια, οπότε σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, δηλ. το 1792, κατετάγη στον Βενετσιάνικο στρατό σαν ανθυπολοχαγός στο επίλεκτο σώμα των Δαλματών, συμπληρώνοντας ταυτόχρονα και την εκπαίδευσή του.

Παρέμεινε στις τάξεις του Βενετσιάνικου στρατού μέχρι την κατάλυση της Βενετικής Πολιτείας από τους Δημοκρατικούς Γάλλους το 1797. Πολλοί από τους αξιωματικούς που υπηρέτησαν στο Βενετσιάνικο στρατό, κατετάγησαν στον Γαλλικό Στρατό. Μεταξύ των αξιωματικών που ακολούθησαν τον Στρατηγό Gentili,διοικητή στα Επτάνησα, ήταν και ο νεαρός Ι.Β.Θεοτόκης ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από τον διάδοχο του Gentili Στρατηγό Chabot σαν διερμηνέας αυτού, λόγω της γλωσσομάθειάς του.

Το 1799 που οι Γάλλοι εκδιώχθηκαν από τους Ρωσσοτούρκους, του προτάθηκε να ακολουθήσει τον Γαλλικό Στρατό, αλλά εκείνος δεν θέλησε να εγκαταλείψει την γενέτειρά του.

Με την Ίδρυση της Επτανήσου Πολιτείας, οργανώθηκε τακτικός στρατός στον οποίον κατετάγη με τον βαθμό του Υπολοχαγού. Στην συνέχεια έγινε Υπασπιστής του Ηγεμόνα του Νέου Κράτους Σπυρίδωνα Γεωργίου Θεοτόκη και απεστάλη μαζί με τον Γενικό Γραμματέα της Επικράτειας Ιωάννη Καποδίστρια στην Κεφαλονιά, για  την ειρήνευση του νησιού από τοπικές ταραχές. Σε ειδική αποστολή, στάλθηκε στην  Μάλτα και το Παλέρμο όπου παρέμεινε περίπου ένα έτος. Εκεί γνωρίσθηκε με επιφανείς εμπόρους. Όταν τα Επτάνησα έπεσαν στα χέρια του Αυτοκράτορα Ναπολέοντα, θέλησε να φύγει για την Ιταλία, προκειμένου να αναπτύξει εμπορική δραστηριότητα, ένεκα της σχέσης του με τους προαναφερόμενους εμπόρους. Ο πατέρας του όμως δεν συμφώνησε και τον πάντρεψε με μία πλούσια και ευγενούς  γένους νέα του Οίκου Μάρμορα, την Αγγελική, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά. Τον Σπυρίδωνα, Νικόλαο, Ερρίκο και δύο θυγατέρες.

Ο Ι. Βαπτιστής ήταν επίλεκτο μέλος της Τεκτονικής Στοάς όπου αξιώθηκε με υπέρτατους βαθμούς. Ήταν από τα πρώτα μέλη της Φιλικής Εταιρείας και λόγω της ιδιότητάς ως Τέκτονας οι σχέσεις του στο εξωτερικό με τους κορυφαίους της ελληνικής Επανάστασης ήταν συναδελφικές.

Με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης, σαν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ήρθε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων, συμμετέχοντας σε πολλούς αγώνες.Μετά την απελευθέρωση συνέβαλλε ενεργά και  για την ανασυγκρότηση του Κράτους. Βρίσκονταν σε στενή επαφή και συνεργασία με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος του ανέθεσε και διάφορες αποστολές.

Το 1824 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης, το 1831 Διοικητής των Βορείων Σποράδων, το 1833 Σύμβουλος του Ελεγκτικού  Συνεδρίου, το 1838 Διοικητής Τήνου, το 1843 Σύμβουλος της Επικράτειας και τέλος το 1845 διορίστηκε Γερουσιαστής, όπου παρέμεινε μέχρι την μεταπολίτευση του 1862. Πέθανε το 1865.

Από το ημερολόγιο του Ι.Β.Θεοτόκη, επιλέγουμε τις παραγράφους εκείνες που αφορούν την άφιξη και τις πρώτες ημέρες του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ελλάδα

Έτος  1828:

3 Ιανουαρίου, ημέρα Τρίτη.

Έφθασε στην Αίγινα κατά τις τρεις το απόγευμα μέσω Πόρου, ο Γ. Κουντουριώτης

GeorgiosKountouriotis_254_x_320

Γ. Κουντουριώτης

 

 

μαζί με τους πλοιάρχους, μεταφέροντας την αίτηση της Κοινότητος Ύδρας με την οποίαν ζητούσαν τρόφιμα για άπορους κατοίκους. Μετά την άφιξή τους, διαδόθηκε η είδηση ότι πλησιάζει ο Κυβερνήτης, καθότι οι σκοποί επάνω στα υψώματα βεβαίωσαν ότι προς το μέρος του Αγίου Γεωργίου, (νησάκι πλησίον της Σαλαμίνας) φάνηκαν δύο Ευρωπαϊκά πολεμικά. Νεώτερη αναφορά των σκοπών ενίσχυσε την ελπίδα της άφιξης του Κυβερνήτη, καθόσον ανέφεραν ότι στα δύο ανωτέρω πολεμικά πλοία, προστέθηκε κι ένα ελληνικό και εικάζεται ότι θα είναι το ήδη απεσταλμένο (για την μεταφορά του Κυβερνήτη στην Ελλάδα) αυτό του Πλοιάρχου Γιαννίτση.

4 Ιανουαρίου, ημέρα Τετάρτη. 

Μετά τα μεσάνυχτα, αγκυροβόλησε στο Περιβόλαν η Γαλλική Φρεγάτα «Ήρα» και μια γκαμπάρα, (φορτηγό πλοιάριο) όπου είχε επιβιβαστεί προς τον Αντιναύαρχο Ντε Ρινύ επιτροπή, ώστε να τον πείσει να αναβάλει την απαίτηση των τριών φορτίων μέχρι την άφιξη του Κυβερνήτη και να περιοριστεί μόνο  στο να ζητήσει τις εξακόσιες χρυσές Ντούμπλας (αποζημίωση) που αφαιρέθηκαν μετρητά από ένα γαλλικό πλοίο.

5 Ιανουαρίου, ημέρα Πέμπτη.

Κατέφθασε Αγγλικό μπρίκι το οποίο είχε αποπλεύσει από τη Μάλτα προ δώδεκα ημερών, προς αναζήτηση του Αρχηγού της Μοίρας που αντικατέστησε τον Χάμιλτον. Σε ερώτηση αν ο Κυβερνήτης ήταν στην Μάλτα, δόθηκε απάντηση αρνητική. Ο σκοπός ανέφερε ότι εθεάθησαν τρία πολεμικά πλοία και πιστεύεται ότι έρχεται ο Κυβερνήτης.

6 Ιανουαρίου, ημέρα Παρασκευή.

Ο κος Α. Ζαΐμης

A_252_x_320

AνδρέαςΖαΐμης

έλαβε επιστολή από τα Κύθηρα με την οποία τον πληροφορούσαν, ότι προ ημερών έφτασε εκεί μετά από δωδεκαήμερο ταξίδι από την Μάλτα, εμπορικό πλοίο, το οποίο ανέφερε ότι δεν είχε φτάσει ακόμη στην Μάλτα, όπου τον περίμεναν ανυπόμονα. Πρόσθεσε δε ότι όταν έφευγε από το λιμάνι της Μάλτας, είδε δύο πολεμικά πλοία τα οποία κατευθύνονταν προς το λιμάνι και ότι άκουσε, μόλις αφίχθηκαν, πολλούς κανονιοβολισμούς, που ρίχθηκαν από την πλευρά των φρουρίων και υποθέτει πως θα ήταν ο Κυβερνήτης.

8 Ιανουαρίου, ημέρα Κυριακή.

Κατά το χάραμα, έφτασε από το Ναύπλιο πεζός αγγελιοφόρος που έφερε επιστολή της εκεί Δημογεροντίας προς την Κυβέρνηση, αναγγέλλοντας ότι την 5 του μηνός, γύρω στις τρεις το απόγευμα, κατέπλευσε  εκεί λόγω της κακοκαιρίας ο Κυβερνήτης, επάνω σε αγγλικό πολεμικό και προσκάλεσε τη Δημογεροντία να τον επισκεφθεί στις δέκα η ώρα το πρωί της επόμενης ημέρας. Αυτά γράφουν και οι κ.κ. Κωλέττης, Υψηλάντης, Δούκας Κωνσταντίνος και Ν. Σκουφάς,

450px-Ioannis_Kolettis_600_x_249

φαίνεται δε ότι θα αναχωρούσε στις 7 του μήνα για να έρθει εδώ. (Στην Αίγινα). Σήμερα συνήλθε το Νομοθετικό Σώμα προκειμένου να κανονίσει τα της υποδοχής του Κυβερνήτη στην Αίγινα.

10 Ιανουαρίου, ημέρα Τρίτη.

Έφτασε από το Ναύπλιο πεζός κομιστής επιστολής της Δημογεροντίας, με την οποία γίνεται γνωστό στην κυβέρνηση, ότι ο Κυβερνήτης αποβιβάστηκε στην πόλη του Ναυπλίου την 8η Ιανουαρίου του 1828 και επιθεώρησε τις οικίες του Αγά Πασά του Νικήτα, και του Ξένου. Έγινε δεκτός με τιμές στον Ναό όπου τον προσφώνησε ο Ν. Σκουφάς

Skoufas_250_x_353

Ν. Σκουφάς

και του προσφέρθηκε στεφάνι ελιάς. Παρέμεινε έξω για δύο ώρες και έπειτα επιβιβάστηκε για να αναχωρήσει την νύχτα για την Αίγινα. (Ο Κυβερνήτης δεν αναχώρησε από το Ναύπλιο τη νύχτα της 8ης αλλά όπως αναφέρεται πιο κάτω, το πρωί της 9ης Ιανουαρίου).

Έμαθα από τον Πλοίαρχο Γιαννίτση,  (ο οποίος είχε σταλεί με το πλοίο του από την Κυβέρνηση για να παραλάβει τον Κυβερνήτη από την Ιταλία) ,ότι κατά την άφιξή του στην Κέρκυρα, δεν του επετράπη να αγκυροβολήσει στο νησί, ούτε να δώσει στον  Βιάρο (τον μεγαλύτερο αδελφό του Κυβερνήτη) την επιστολή της Κυβέρνησης. Μπόρεσε μόνο αφού συμμορφώθηκε με τις Υγειονομικές Διατάξεις, να συνομιλήσει με αυτόν και να λάβει την εντολή να μεταβεί στην Μάλτα που όπως υπολογίζονταν θα είχε ήδη φτάσει ο Κυβερνήτης.[1] Την επόμενη  λοιπόν ημέρα, ο Γιαννίτσης αναχώρησε για την Μάλτα όπου όμως δεν βρήκε τον Κυβερνήτη. Το Ψαριανό αυτό μπρίκι μπόρεσε να υψώσει στην Μάλτα την Εθνική σημαία χωρίς τα εμπόδια που συνάντησε στην Κέρκυρα. Την επομένη όμως, αναγκάστηκε από τον Κυβερνήτη Αγγλικού μπρικιού να υποστείλει τη σημαία. Η ενέργεια αυτή του Άγγλου Πλοιάρχου, εξόργισε τους Ναυάρχους των Τριών Συμμάχων οι οποίοι επέπληξαν τον Άγγλο Πλοίαρχο και διέταξαν να ανυψωθεί εκ νέου η σημαία στο πλοίο.

Ο Κυβερνήτης έφτασε στην Μάλτα την 28η Δεκεμβρίου του 1827, όπου αποβιβάστηκε ήσυχα και φιλοξενήθηκε στην οικία του Χίου Κοντοσταύλου.

__320_x_450

Αλ.Κοντόσταυλος

[1]Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Κυβερνήτης ερχόμενος από Ιταλία προς Ελλάδα, σίγουρα θα προτιμούσε την οδό μέσω Κέρκυρας και μάλιστα να δώσει και ένα χαιρετισμό στα συγγενικά του πρόσωπα. Βλέπουμε όμως ότι οι Άγγλοι απέτρεψαν αυτό το σχέδιο και οδηγήθηκε στην Αίγινα μέσω Μάλτας.

Παρακάθισε  δε και σε γεύμα που του προσφέρθηκε από τον Άγγλο Διοικητή. Από την Μάλτα αναχώρησε το δειλινό της 2ας τρέχοντος μηνός, συνοδευόμενος από το πλοίο του Γιαννίτση μέχρι τις Σπέτσες. Εκεί ο μεν Γιαννίτσης παρέμεινε λόγω της κακοκαιρίας, ο δε Κυβερνήτης πήγε στο Ναύπλιο. Ο Κυβερνήτης συνοδεύονταν από τους κ.κ. Γιαννάκη Ρίζου, (Ιακωβάκη Ρίζου του Νερουλού)

536px-Jakovakis_Rizos_Neroulos_536_x_600

Ιακωβάκης Ρίζος  Νερουλός

,…Κοντοσταύλου και Νικολάου Μαυρομάτη.

Πεζός που στάλθηκε από το Ναύπλιο, ανέφερε ότι ο Κυβερνήτης αποβιβάστηκε εκεί την Κυριακή 8 του τρέχοντος μηνός,  πήγε για εκκλησιασμό στην Μητρόπολη και μετά επισκέφθηκε την οικία του Ε. Ξένου όπου παρέμεινε επί τέσσερις ώρες συνομιλώντας με διαφόρους και ιδιαίτερα με τους κ.κ. Δημήτριο Υψηλάντη και Κωλέττη.Ζήτησε να επισκεφθεί τις καλύτερες οικίες του Ναυπλίου, μεταξὐ των οποίων και αυτή του Αγά Πασά και του Νικηταρά.

nikitaras1_403_x_500

Νικηταράς 

Άφησε χρήματα για την επισκευή της δεύτερης και επέστρεψε στο πλοίο. Λεγότανε ότι θα αναχωρούσε την ίδια εκείνη νύχτα, παρέμεινε όμως μέχρι το πρωί της επομένης ( 9 Ιανουαρίου).

11 Ιανουαρίου ημέρα Τετάρτη.

10 η ώρα το πρωί, ακούστηκαν ισχυροί και επανειλημμένοι κανονιοβολισμοί προς το μέρος του Πόρου. Ο δε επί των υψωμάτων σκοπός, είδε να βγαίνει από το λιμάνι του Πόρου μία φρεγάτα, η οποία, αφού συναντήθηκε με κάποιο πολεμικό πλοίο, αντάλλαξε με αυτό χαιρετιστήριους κανονιοβολισμούς. Από το γεγονός τούτο εικάζεται, ότι η φρεγάτα  « Ελλάς» με  κυβερνήτη τον Ανδρέα Μιαούλη,

fg_ellas_600_x_450

η φρεγάτα  « Ελλάς»

miaoulis_480_x_600

Ανδρέας Μιαούλης

συνάντησε τον Κυβερνήτη και τον χαιρέτησε, όπως όφειλε.

Το πλοίο λόγω της νηνεμίας φάνηκε να έρχεται στις 4 μμ., μπήκε στο λιμάνι στις 5:30 και αγκυροβόλησε στις επτά το απόγευμα.

Την εσπέρα γύρω στις 8 τον επισκέφθηκε η Αντικυβερνητική Επιτροπή  μαζί με τους Γραμματείς της  Επικρατείας (Υπουργούς) επί των Εξωτερικών και Εσωτερικών. Οι συνομιλίες τους, στις οποίες εθίγησαν διάφορα θέματα, διήρκησαν 2 ώρες και, προέκυψε από αυτές, ότι ήταν πλήρως εξουσιοδοτημένος υπό των Συμμάχων Μοναρχών, οι οποίοι έθεσαν κάτω από τις άμεσες  διαταγές του  και τρία πολεμικά σκάφη, ένα από κάθε Συμμαχική Δύναμη.

Αφού έληξε η συνάντηση,  έδωσε διαταγή,  την επόμενη ημέρα κατά τις 11 το πρωί, να τον επισκεφθούν και πάλι μαζί με  τους υπόλοιπους Γραμματείς της Επικράτειας και τον Πρόεδρο της Νομοθετικής  Εξουσίας.

12 Ιανουαρίου ημέρα Πέμπτη.

Το επόμενο πρωί, τον επισκέφθηκαν όλοι οι προσκληθέντες την ώρα που είχε οριστεί, ο πλοίαρχος τους υποδέχθηκε με τιμές   υψώνοντας  την Ελληνική Σημαία στον μεσαίο ιστό και, την  χαιρέτησε με δεκαπέντε κανονιοβολισμούς.

Μετά την τελετή της υποδοχής, παρατέθηκε πρόγευμα στο οποίο οι παρευρισκόμενοι ύψωσαν το ποτήρι για την ευημερία των τριών μεγάλων Μοναρχών, υπέρ της ευτυχίας της Ελλάδος και υπέρ της υγείας του Κυβερνήτη.

Μετά το πρόγευμα, επιβιβάστηκαν σε μια λέμβο οι ελληνικές αρχές και σε μία άλλη ο Κυβερνήτης με τον  Άγγλο και τον Γάλλο πλοίαρχο, τους ακολούθησε δε μία λέμβος κενή και άλλες που μετέφεραν όλα  τα πρόσωπα της ακολουθίας. Όλες οι λέμβοι έφεραν την Ελληνική σημαία.

Πρώτες έφτασαν στην ακτή οι ελληνικές αρχές, οι οποίες υποδέχθηκαν τον κυβερνήτη, περιστοιχιζόμενες από τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί, ο οποίος με πλήρη χαρά και πατριωτικό ενθουσιασμό,  ζητωκραύγαζε υπέρ των συμμάχων Ηγεμόνων,  του Κυβερνήτη  και της Ελλάδος. Μετά κατευθύνθηκαν  όλοι προς το προαύλιο του Ναού, όπου υποδέχθηκε τον Κυβερνήτη ο Ιερός κλήρος φορώντας τα Ιερατικά Άμφια και, όπου είχε κατασκευαστεί με την βοήθεια  του καιρού, εξέδρα δαφνοστόλιστη, για το Νομοθετικό  Σώμα. Εκεί τελέστηκε Δοξολογία κατά την οποία ο Διδάσκαλος Θεόφιλος Καΐρης,

kairis_theofilos2_351_x_450

εκφώνησε λόγο όπως  άρμοζε σε έναν  φιλελεύθερο και φιλόσοφο  άνδρα, ο οποίος μίλησε εν ονόματι ενός ελεύθερου λαού, αγωνιζόμενου για την ανεξαρτησία του.

Αφού τερματίστηκε ο λόγος, ψάλθηκε ύμνος υπέρ της ευτυχίας των Συμμάχων Μοναρχών και της υγείας του Κυβερνήτη.Κατόπιν, εν μέσω των ειλικρινών  επευφημιών του λαού, πήγε στην κατοικία του, όπου τον επισκέφθηκαν όλες οι αρχές και τα περισσότερο διακεκριμένα πρόσωπα.

Κατά τις  4μμ. τον επισκέφθηκα κι εγώ και συνομιλήσαμε για διάφορα θέματα, μας διέκοψε όμως η επίσκεψη του κ. Κουντουριώτη. Μετά την αναχώρησή του συνεχίσαμε την  συνομιλία μας που διήρκησε συνολικά περίπου ¾  της ώρας.

13 Ιανουαρίου ημέρα Παρασκευή.

Η Γαλλική Φρεγάτα αναχώρησε με Πλοίαρχο τον  Le Blanc. Ο Κυβερνήτης δέχεται συνεχώς επισκέψεις. Πήγα να τον επισκεφθώ και πάλι με μερικούς Επτανήσιους. Μας υποδέχθηκε φιλικότατα και μας μίλησε με Επτανησιακό Πνεύμα.

Το απόγευμα βγήκε  έκανε έναν περίπατο και επισκέφθηκε την Οικογένεια του Κανάρη,

Kanaris3_400_x_437

Κανάρης

προς την οποία έφερνε επιστολή από το Παρίσι από τον γιο της που σπούδαζε εκεί.

14 Ιανουαρίου.

Ο Κυβερνήτης επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Άρτας Πορφύριο, στον οποίον έδωσε επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιγνατίου.

Ανακοινώθηκε, ότι ο Κίτσος Τζαβέλας,

kitsos_tzavelas2_400_x_482

Κίτσος Τζαβέλας

έφτασε στην Νέα Επίδαυρο με έναν αριθμό στρατιωτών.

Η Κυβερνητική Επιτροπή υπέβαλε την παραίτησή της  (η Επιτροπή αυτή ήταν διορισμένη κατ’ επιλογή του Κυβερνήτη για την εκπροσώπησή του μέχρι την άφιξή του και  γι αυτόν τον λόγο ονομάστηκε  Αντικυβερνητική  Επιτροπή. Αποτελούνταν,  από τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη τον κατόπιν φονιά του Καποδίστρια,

Georgios_P._Mauromixalis_420_x_499

Γεώργιος Μαυρομιχάλης

τον Γιαννούλη Νάκο και τον Μαρκή Μιλαήτη. Υπέβαλε την παραίτησή της, αφού δεν υπήρχε πλέον λόγος ύπαρξής  της μετά την άφιξη του Κυβερνήτη).

15 Ιανουαρίου.

Έφτασε στο λιμάνι Αγγλική Κορβέτα, από την οποία ειδοποιηθήκαμε ότι οι Άγγλοι κατευθύνονται με ισχυρή ναυτική Μοίρα κατά της Γραμβούσης, η οποία είχε καταστεί ορμητήριο πειρατών κατά του Ευρωπαϊκού εμπορίου. Όταν πληροφορήθηκε αυτό  ο Κυβερνήτης κάλεσε στις επτά το απόγευμα τον κ. Α. Μαυροκορδάτο

Mavrokordatos_Alex1_395_x_600

Α. Μαυροκορδάτος

και τον διέταξε να αναχωρήσει αμέσως για Γραμβούσα, αφού  πρώτα του έδωσε τις κατάλληλες οδηγίες.

16 Ιανουαρίου.

Σήμερα ο Κυβερνήτης υπέγραψε για πρώτη φορά διάταγμα με το οποίο διατάσσει τον Κίτσο Τζαβέλα να αναχωρήσει για Ρούμελη, απαγορεύοντας όμως σε αυτόν ρητά, να προξενήσει ζημιές στους κατοίκους των Πόλεων και των χωριών από τα οποία θα περάσει.

Έφτασαν από τον Πόρο οι κ.κ Τσαμαδός και Τομπάζης.

250px-Anastasios_Tsamados__501_x_318

17  Ιανουαρίου.

Το μεσημέρι, ο Κυβερνήτης είχε συνομιλία με την Επιτροπή του Νομοθετικού Σώματος, με τα Μέλη της παραιτηθείσας Αντικυβερνητικής Επιτροπής, καθώς και με όλους τους γραμματείς της Επικράτειας. Εξήγησε δε προς αυτούς, το άτοπο που υπάρχει στο Σύνταγμα της Τροιζήνας

syntagma_1827_407_x_600

και την αδυναμία του να αναλάβει, εφόσον υπάρχει αυτό, τα ηνία του Κράτους. Επίσης συζήτησε  και τις δυσκολίες τις οποίες συναντούσε, για να δώσει τον προδιαγεγραμμένο όρκο, διότι σε αυτό το Σύνταγμα αναγράφεται, ότι οφείλει να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της Ελλάδος, ανεξαρτησία όμως, που δεν απέκτησε ακόμη νόμιμα η Ελλάδα. Εξ’ αιτίας αυτού πρότεινε ότι θα ήταν χρήσιμο να σχηματιστεί ένα Συμβούλιο που θα φέρει το όνομα  «Πανελλήνιον» και θα αποτελείται από τρεις Επιτροπές: των Εσωτερικών, της Οικονομίας και του Πολέμου. Κάθε Επιτροπή θα έχει έναν Πρόεδρο, αντιπρόεδρο και δύο γραμματείς, τον πρώτο και τον δεύτερο, με δικαίωμα ψήφου. Με βάση τις εισηγήσεις των Επιτροπών, θα εκδίδονται από τον ίδιο τα διάφορα βουλεύματα και διατάγματα, συνυπογεγραμμένα από έναν Γραμματέα ο οποίος θα έχει διοριστεί από τον ίδιον. Έδωσε στον Πρόεδρο του Νομοθετικού Σώματος και στην Κυβερνητική Επιτροπή, από ένα δέμα (εγγράφων) σφραγισμένο και ζήτησε να έχει απάντηση σε όσα στο δέμα αναγράφονται. Από όλα τούτα συμπεραίνεται, ότι αυτή θα είναι η μορφή της Ελληνικής Προσωρινής Κυβέρνησης μέχρι να συγκληθεί η Εθνοσυνέλευση, η οποία θα έπρεπε να συγκληθεί  το αργότερο μέχρι την 21η Απριλίου του 1828 και να προκηρυχτεί για να ψηφίσει το Σύνταγμα που θα κριθεί προσφορότερο για τα συμφέροντα της Ελλάδος και των Συμμάχων της.

18 Ιανουαρίου.

Κατέφθασαν από το στρατόπεδο της Ανατολικής Ελλάδος διάφορα πρόσωπα για να χαιρετίσουν τον Κυβερνήτη. Αυτός, αφού τα δέχτηκε με ευγένεια, τα προέτρεψε να επιστρέψουν αμέσως στις θέσεις τους  αφού προηγουμένως εφοδιαστούν με τις αναγκαίες ζωοτροφές και τα απαραίτητα πολεμοφόδια. Τους συμβούλεψε επίσης να έχουν πειθαρχεία και να φέρονται χριστιανικά προς τους αδελφούς τους, για να μην τους αναγκάσουν να τουρκέψουν.

Το Νομοθετικό Σώμα κατά την σημερινή του Συνεδρίαση, αποδέχτηκε ομόφωνα τα υπό του Κυβερνήτη προταθέντα μέτρα, ασχολήθηκε δε μόνο στο να δικαιολογήσει τα μέτρα για το εν ισχύ Σύνταγμα.

19 Ιανουαρίου.

Ο Κυβερνήτης έστειλε στο Νομοθετικό Σώμα ονομαστικό κατάλογο 67 προσώπων, από τα οποία θα σχηματιστεί το « Πανελλήνιον» και διάφοροι κλάδοι της Δημόσιας Διοίκησης. Από αυτούς, 22 ήταν Πελοποννήσιοι, 18 Ρουμελιώτες, 7 Υδραίοι, 4 Σπετσιώτες, 3 Ψαριανοί, 2  Αιγαιοπελαγίτες, 2 Κρητικοί και 7 που δεν ανήκαν σε διαμερίσματα.

Το Νομοθετικό Σώμα δυσαρεστήθηκε, διότι, στον εν λόγω κατάλογο πολλά μέλη του δεν περιέχονταν σε αυτόν. Μετά από πολλές συζητήσεις κατέληξαν στην απόφαση να απαντήσουν στον Κυβερνήτη ζητώντας την επικύρωση του καταλόγου, αλλά με την παρατήρηση ότι σε αυτόν περιέχονται πρόσωπα ανάξια της εμπιστοσύνης του, ενώ παραλείπονται άλλα που είναι καθόλα άξια αυτής.

Μεμψιμοιρίες ακούστηκαν σε όλη την πόλη, διότι προτιμήθηκαν αυτοί που ανήκαν στο ολιγαρχικό σύστημα και αποκλείστηκαν πολλοί από τους φιλελεύθερους.

21 Ιανουαρίου.

Ήρθε από την Κόρινθο ο Στρατηγός Περραιβός

_486_x_600

για να παρουσιαστεί στον Κυβερνήτη και να του εκθέσει τις ανάγκες  του εκεί  Φρουρίου.

Έφτασαν επίσης μια αντιπροσωπεία της Κοινότητος της Ύδρας για να χαιρετήσει τον Κυβερνήτη. Αυτή απαρτίζεται από τους : Γ. Κουντουριώτη, Δ. Τσαμαδό,  Γ.Τομπάζη, Κυβετό, Ν.Οικονόμου και Δ. Βούλγαρη

561px-Dimitrios_Voulgaris_561_x_599

Οι κάτοικοι της Νέας Επιδαύρου διαμαρτύρονται ζωηρά για τις αταξίες και τις διαταγές του Κίτσου Τζαβέλλα και άλλων Καπεταναίων. Ο Κυβερνήτης, δήλωσε γι΄αυτά την σφοδρή δυσαρέσκειά του και υποσχέθηκε να διορθώσει το κακό.

23 Ιανουαρίου.

Έφτασε από την Σύρο ο Κος Ζυγομαλάς, απεσταλμένος της Κοινότητος Χίου, για να αναφέρει σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του νησιού και να ζητήσει ενισχύσεις από τον Κυβερνήτη. Αυτός υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατή η ταχεία κατάληξη αυτού του Φρουρίου, γιατί και αφθονία εφοδίων έχει και συνέχεια ενισχύεται από την απέναντι Στερεά με άνδρες και τρόφιμα.

24 Ιανουαρίου.

Δημοσιεύτηκε από τον Κυβερνήτη, ο κατάλογος των προσώπων από τα οποία θα καταρτιστεί το « Πανελλήνιον». Είναι δε Πρόεδρος του Οικονομικού Τμήματος ο κ. Γεώργιος Κουντουριώτης, α΄ Γραμματέας ο Νικόλαος Σπηλιάδης

2011__350_x_179

Νικόλαος Σπηλιάδης

και β΄ Γραμματέας ο κ. Ανδρέας Παπαδόπουλος. Πρόεδρος του Διοικητικού τμήματος είναι ο κ.Ανδρέας Ζαΐμης, α΄Γραμματέας ο κ. Γεώργιος Ψύλλας

Georgios_Psillas_299_x_457

και β΄ Γραμματέας ο κ. Χριστόδουλος Αινιάν. Πρόεδρος του Στρατιωτικού τμήματος ο κ. Πέτρος Μαυρομιχάλης,

PetrosMavromihalis_282_x_423

Πέτρος Μαυρομιχάλης

α΄Γραμματέας ο κ. Κωνσταντίνος Ζωγράφος και β΄Γραμματέας ο κ. Χριστόφορος Κλωνάρης. Οι Πρόεδροι θα τιτλοφορούνται Πρόβουλοι. Γραμματέας της Επικράτειας ονομάστηκε ο κ. Σπυρίδων Τρικούπης.

I76O76_600_x_384

Έφτασε στην Αίγινα καλεσμένος από τον Κυβερνήτη, ο Πρίγκιπας Υψηλάντης. Ο κ. Ανδρέας Γιαννίτσης, διορίστηκε από τον Κυβερνήτη  Νομάρχης της Αίγινας με τον τίτλο του Διοικητή και ο κ. Κωνσταντίνος Ράμφος  ονομάστηκε Γραμματέας.

Καθορίστηκε από την εξοχότητά του, ότι, η ορκωμοσία θα γίνει την Πέμπτη 26 του τρέχοντος μήνα. Οι κ.κ. Ιωάννης Θεοτόκης ( συγγραφέας του παρόντος ημερολογίου) και Δημήτριος Καλλέργης,

Dimitrios_Kallergis_-_Greek_Officer_454_x_561

Δημήτριος Καλλέργης,

διορίστηκαν τελετάρχες της ημέρας εκείνης.

25  Ιανουαρίου.

 

Το μεσημέρι επισκέφθηκαν τον Κυβερνήτη δύο Πρόβουλοι  μαζί με τους 6 Γραμματείς και τον Γραμματέα της Επικράτειας ( ο τρίτος Πρόβουλος Κος Π. Μαυρομιχάλης ήταν ασθενής.)Σε αυτούς, ο Κυβερνήτης ανέπτυξε τις ιδέες του, επεξηγώντας τα όσα αναγράφονται στον Οργανισμό και ενθάρρυνε κάθε έναν από αυτούς  για τα καθήκοντά τους, συμβουλεύοντας τους,  ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχουν, είναι εργατικότητα και ζήλο για να πετύχουν στο έργο τους.Το Συμβούλιο διήρκεσε περίπου μία ώρα.

Δημοσιεύτηκαν από τον Κυβερνήτη διάφορα Διατάγματα,τα οποία αφορούσαν την εγκατάσταση της προσωρινής Κυβέρνησης, την σχετική μεθαυριανή τελετή,την Ορκωμοσία του Κυβερνήτη,των μελών του Πανελληνίου και του Γραμματέα της Επικράτειας, την εγκαθίδρυση ενός Πολεμικού Συμβουλίου, ξηράς και θάλασσας,του οποίου δικαιωματικά θα μετάσχουν οι Αρχηγοί των εν λόγω δύο Δυνάμεων υπό την Προεδρία του Κυβερνήτη,την Ίδρυση Εκκλησιαστικού Συμβουλίου καθώς και ενός άλλου Συμβουλίου του Εμπορίου και της Ναυτιλίας,που θα ονομάζεται Υπουργικό Συμβούλιο.

 

26 Ιανουαρίου.

Στις 11 το πρωί έγινε η τελετή της Προσωρινής Κυβέρνησης ως εξής:

Όλο το τμήμα της οδού από την οποία θα διέρχονταν η πομπή, από την οικία του Κυβερνήτη μέχρι την Εκκλησία, ήταν στρωμένο με κλάδους ελιάς και άλλων αρωματικών φυτών.Στο προαύλιο της εκκλησίας, στήθηκε βωμός με εικόνες,δεξιά του οποίου βρίσκονταν η Έδρα του Κυβερνήτη,αριστερά τραπέζι που πάνω του είχε μελανοδοχείο και ολόγυρα διάφορα θρανία.

Της πομπής προπορεύονταν οι μαθητές του αλληλοδιδακτικού σχολείου μετά των διδασκάλων των,κρατώντας όλοι στα χέρια τους κλαδί ελιάς και ψάλλοντας διάφορους ύμνους.

Ακολουθούσε η μουσική του Αγγλικού πλοίου,δύο Εθνικά λάβαρα, οι στην Αίγινα ευρισκόμενοι Αξιωματικοί τακτικοί και άτακτοι,οι δύο Υπασπιστές του Κυβερνήτη και μετά από αυτούς η Α.Ε ο Κυβερνήτης, κατόπιν ακολουθούσαν οι δύο Πρόβουλοι ( ο τρίτος ήταν ασθενής) ο Γραμματέας της Επικράτειας, τα μέλη του Πανελληνίου, οι Γάλλοι και Ρώσοι Αξιωματικοί και οι Έλληνες Πρόκριτοι,που είχαν προσκληθεί.Την όλη πομπή έκλεινε απόσπασμα Ψαριανών που έφεραν ξίφη ή μεγάλες μαχαίρες.

 

Όταν έφτασε η πομπή στο καθορισμένο μέρος, προϋπάντησαν τον Κυβερνήτη πέντε Επίσκοποι   χοροστατώντας ο  Επίσκοπος Άρτας,συνοδευόμενος από όλον τον κλήρο.Ψάλθηκε Παράκληση και μετά  ο Κυβερνήτης έδωσε ενώπιον του λαού τον όρκο του και αφού ασπάστηκε το Ευαγγέλιο, επέστρεψε στην θέση του. Κατόπιν ορκίστηκαν οι Πρόβουλοι, οι έξι Γραμματείς και ο Γραμματέας της Επικράτειας. Αφού υπέγραψαν, ασπάστηκαν το Ευαγγέλιο και έλαβαν τον αδελφικό ασπασμό του Κυβερνήτη. Αμέσως μετά από αυτά, ψάλθηκε δοξολογία υπέρ των τριών Συμμάχων Ηγεμόνων κατά την οποία ρίχθηκαν εικοσιένα κανονιοβολισμοί από τα Ελληνικά πλοία, άλλη δε δοξολογία ψάλθηκε  υπέρ του Κυβερνήτη και των μελών της Προσωρινής Κυβέρνησης.Κατά την Δοξολογία αυτή, τα Αγγλογαλλικά πολεμικά Πλοία, τα οποία έφεραν μεγάλο σημαιοστολισμό,όπως συνηθίζεται στις βασιλικές εορτές,έριξαν 19 κανονιοβολισμούς. Ψάλθηκε ακόμη ένας ύμνος και σύμφωνα με την ίδια τάξη η πομπή επέστρεψε στην οικία του Κυβερνήτη, όπου δόθηκε γεύμα στο οποίο παρακάθισαν μόνο οι Πρόβουλοι,οι Γραμματείς και οι Ανώτεροι Ρώσσοι και Άγγλοι Αξιωματικοί,οι δε κατώτεροι Αξιωματικοί κάθισαν σε άλλο τραπέζι.

Κατά το γεύμα έγιναν διάφορες προπόσεις υπέρ των Συμμάχων Ηγεμόνων,υπέρ του Κυβερνήτη, υπέρ της ευημερίας και της ανεξαρτησίας της Ελλάδος και υπέρ των Ελλήνων Άγγλων και Ρώσων  Αξιωματικών.

28 Ιανουαρίου.

Αναχώρησε για Κέρκυρα Αγγλικό μπρίκι το οποίο μετέφερε αλληλογραφία του Κυβερνήτη προς τον Λόρδο Μέγα Αρμοστή.

 

29 Ιανουαρίου.

Έφτασε από την Πιάδα ( Πόρτο Πιάδα,όρμος Νέας Επιδαύρου) ο Στρατηγός Κολοκοτρώνης

315541-_._327_x_400

Στρατηγός Κολοκοτρώνης

μαζί με τον Τσόκρη, Απόστολο Κολοκοτρώνη και Δούκα Κωνσταντίνο. Αυτοί, την προηγούμενη νύχτα παρουσιάστηκαν στον Κυβερνήτη  ο οποίος τους δεξιώθηκε με μεγάλη φιλοφροσύνη.

_400_x_541

Δημήτριος Τσόκρης

 

30 Ιανουαρίου.

Έρχεται ως απεσταλμένος του Γκριζώτη και Βάσου, ο Αδάμ Δούκας στον οποίο η Κυβέρνηση είχε αναθέσει την εκστρατεία του Τρίκερι και της Εύβοιας. Ήρθε για να ζητήσει ενίσχυση από την Κυβέρνηση. Αφού παρουσιάστηκε στον Κυβερνήτη ανέφερε για την έκβαση της εκστρατείας του Τρίκερι και ότι οι Γκριζώτης και Βάσος αποβιβάστηκαν με 400 άνδρες στο νησάκι Στυρονήσι απέναντι από την Κάρυστο και ότι δεν έχουν τρόφιμα και εφόδια και περιμένουν τις σχετικές διαταγές.

 

31 Ιανουαρίου.

Σήμερα το απόγευμα έλαβε χώρα σύσκεψη του <<Παννελληνίου>> με τον Κυβερνήτη. Θέματα της σύσκεψης ήταν: Η σύναψη δανείου 100.000 ταλήρων και η μεταφορά στο Ναύπλιο  της Έδρας της Κυβέρνησης.

 

1η Φεβρουαρίου,ημέρα Τετάρτη. 

Σήμερα ο Κυβερνήτης με επίσημη περιβολή επισκέφθηκε μόνος του τον Πλοίαρχο Le Blanc, Κυβερνήτη της Γαλλικής Φρεγάτας. Κατά την αναχώρησή του ρίχτηκαν 17 κανονιοβολισμοί και του απονεμήθηκαν Στρατιωτικές τιμές.Μετά επισκέφτηκε την Ρωσική Φρεγάτα όπου του απονεμήθηκαν επίσης Στρατιωτικές Τιμές, με την ρίψη 19 κανονιοβολισμών. Από εκεί μετέβη στην Φρεγάτα <<Ελλάς>>,όπου έγινε δεκτός με τις  αρμόζουσες στο αξίωμά του οφειλόμενες τιμές.Κατά την αναχώρησή του, έγινε ρίψη 21 κανονιοβολισμών. Τέλος, επισκέφτηκε τον Κυβερνήτη του Αγγλικού Πολεμικού γενόμενος δεκτός με πολλές τιμές αλλά χωρίς κανονιοβολισμούς κι αυτό διότι τα υπόλοιπα πλοία τα επισκέπτονταν ο Κυβερνήτης για πρώτη φορά,ενώ με το Αγγλικό πλοίο ήδη είχε ταξιδέψει και του είχαν απονεμηθεί οι Τιμές τους Αξιώματός του.

 

5 Φεβρουαρίου.

Σήμερα διορίστηκαν από τον Κυβερνήτη και τα υπόλοιπα μέλη του<<Παννελληνίου>>ως εξής: 

Στο οικονομικό τμήμα οι κ.κ. Αναγνώστης Δεληγιάννης και Αναστάσιος Μαγγίνας.

568px-Anagnostis_Deligiannis_1865_019-_600_x_332

Στο τμήμα των Εσωτερικών οι κ.κ. Ανδρέας Μεταξάς και Σπυρίδων Καλογερόπουλος

Andreas_Metaxas-_600_x_351

και στο Πολεμικό τμήμα οι κ.κ. Νικόλαος Χατζής Μέξας και Νικόλας Αποστόλου.

Οι κ.κ. Γεώργιος Σταύρου και Αλέξανδρος Κοντόσταυλος, διορίστηκαν Διευθυντές της Εθνικής Τράπεζας.

___600_x_383

Δημοσιεύτηκε εγκύκλιος που προσκαλούσε τους εύπορους Έλληνες, να εγγραφούν στο υπό έκδοση προαιρετικό ετήσιας διάρκειας τοκοφόρο δάνειο 8% σύμφωνα με το από 2 Φεβρουαρίου αρ. 105 Διάταγμα, με το οποίο ιδρύεται Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

Σήμερα αναχώρησε για το Ναύπλιο, ο Δούκας Κωνσταντίνος, ο οποίος μετέφερε επιστολή του Κυβερνήτη προς τον Κωλέττη,με την οποία τον καλεί να παρουσιαστεί στην Αίγινα.

 

7 Φεβρουαρίου.

Σήμερα έγινε στην Μητρόπολη της Αίγινας, η τελετή ορκωμοσίας των νέων μελών του <<Παννελληνίου >>Ορκίστηκαν επίσης οι Κουντουριώτης,Κοντόσταυλος, Γεώργιος  Σταύρου και  Ιωάννης Δομπόλης, ως Διευθυντές της Τράπεζας.

Με Κυβερνητικό Διάταγμα διορίστηκε ο Στρατηγός Κολοκοτρώνης μέλος του Πολεμικού Συμβουλίου.

Σε αυτόν, ο Κυβερνήτης ανέθεσε εγγράφως να εκδώσει  τις πρέπουσες διαταγές προς τα Στρατεύματα της Πελοποννήσου,δηλ. το κάθε Σώμα να συγκεντρωθεί στην Έδρα του και να περιμένει τις νεώτερες διαταγές του Κυβερνήτη.

9 Φεβρουαρίου.

Σήμερα διορίστηκε Κυβερνήτης ή Διοικητής του Ναυπλίου και Γραμματέας,  ο Νικόλαος Παγκαλάκης, Διοικητής δε της Εθνικής Φρουράς και Φρούραρχος, ο Συνταγματάρχης Πίσας. Διορίστηκε επίσης Διοικητής Σύρου ο Μπενιζέλος Ρούφος.

__442_x_600

Μπενιζέλος Ρούφος

11 Φεβρουαρίου.

Την Νύχτα, έφτασε από την Σμύρνη ένα Γαλλικό μπρίκι που έφερνε διαταγή προς τον Κυβερνήτη της Γαλλικής Φρεγάτας <<Ήρα>>Λε Μπλάν, να παραμείνει η φρεγάτα κάτω από τις άμεσες διαταγές του Κυβερνήτη,  να του ανακοινώσει την διαταγή αυτή, και, η φρεγάτα να τεθεί υπό την εξάρτησή του. Στις 11 το πρωί ο Κυβερνήτης αναχώρησε για τον Πόρο με το Αγγλικό πλοίο <>.Τον ακολούθησαν η Γαλλική φρεγάτα και το μπρίκι, δύο φρεγάτες, ένα μπρίκι Ρωσικό και ένα μπρίκι Αγγλικό. Επιβιβάστηκαν επίσης, ο Γραμματέας της Επικράτειας Τρικούπης,καθώς και μέλος της Γραμματείας. Πολλά άλλα πρόσωπα της Κυβέρνησης είχαν αναχωρήσει πριν και μετά για τον Πόρο, όπως, ο Ζαΐμης,  Μαυροκορδάτος, Φωτήλας, Κολοκοτρώνης,Κωλέττης,  Γεωργαντάς, Νοταράς και άλλοι.

315541-__600_x_266

12 Φεβρουαρίου.

Σήμερα το μεσημέρι ακούστηκαν πολλοί κανονιοβολισμοί. Εικάζεται ότι την ώρα εκείνη,ο Κυβερνήτης αποβιβάστηκε στον Πόρο.

Στις ημερομηνίες  13,14,15,16,18,και 19 Φεβρουαρίου, ο Ιωάννης Βαπτιστής Θεοτόκης, αναφέρεται  στην ανάληψή των καθηκόντων του ως  Νομάρχης  ή Διοικητής του Ναυπλίου, κατ΄εντολή του Κυβερνήτη και τα προβλήματα που αντιμετώπισε στην περιοχή αυτή.

20 Φεβρουαρίου.

Στις 8 το πρωί, εθεάθησαν από τους σκοπούς δύο Φρεγάτες κι ένα Πολεμικό πλοίο,αργότερα δε, ακόμη μία φρεγάτα και δύο μπρίκια κατευθύνθηκαν στο λιμάνι.Ήταν ευνόητο ότι κατέφθανε ο Κυβερνήτης. Η νηνεμία καθυστέρησε την προσέγγιση των πλοίων,αλλά μπορούσε κάποιος να διακρίνει από το σχήμα,τα πλοία των τριών διαφορετικών δυνάμεων. Ταχυδρόμος όμως που ήρθε από την Τροιζήνα μας έβγαλε από κάθε αμφιβολία αφού μας διαβεβαίωσε για την άφιξη του Κυβερνήτη στο Ναύπλιο,με όλες τις Ναυτικές Δυνάμεις.

Άμεσα έτρεξα να ανακοινώσω επίσημα προς όλες τις Εκκλησιαστικές,Πολιτικές και Στρατιωτικές Αρχές την είδηση για την προσεχή άφιξη του Κυβερνήτη,έλαβα δε όλα τα μέτρα όπως γίνει σε αυτόν η πρέπουσα στο αξίωμά του υποδοχή.

Την δεκάτη πρωινή ώρα,όταν τα πλοία πλησίασαν, φάνηκε σε αυτά η Αγγλική Σημαία. Ανέβηκα αμέσως στο πλοίο μαζί με τον Γραμματέα και τον Λιμενάρχη.Έγινα δεκτός από τον Άγγλο Στόλαρχο. Η Α.Ε.  ο Κυβερνήτης, μου ζήτησε πληροφορίες για την κατάσταση στο Ναύπλιο. Του έθεσα δε προφορικά, όσα του είχα αναφέρει στην έγγραφη αναφορά μου,διότι το ταχυδρομείο δεν τον πρόφτασε στην Δαμαλά.

Με ρώτησε επιπλέον για τις κινήσεις του Ιμπραήμ.Έδωσα δε σε αυτόν,  τον Άγγλο Κυβερνήτη και τον Κύριο Baynes όσες πληροφορίες είχα λάβει  μέχρι εκείνη την ώρα. Η Α.Ε. ο Κυβερνήτης,με διέταξε να βρω πρόσωπο έμπιστο και ικανό για να πάρει στον Ιμπραήμ επιστολή του Άγγλου Κυβερνήτη και να λάβει την σχετική απάντηση.Έστειλα για τον σκοπό αυτό, τον κ. Ιωάννη Παρόντση,εφοδιασμένο με διαβατήριο της Α.Ε. του  Κυβερνήτη, το οποίο του εξασφάλιζε την προστασία του  από τους Έλληνες και ο οποίος είχε παράλληλα και Ιονικό διαβατήριο για να έχει αν χρειαστεί την προστασία των Τούρκων. Ο Κυβερνήτης ήταν διατεθειμένος να βγει αμέσως στην ξηρά, επειδή όμως λόγω της νηνεμίας το πλοίο άργησε να μπει στο λιμάνι, ανέβαλε την έξοδό του για την επόμενη ημέρα.

Στις 4 το απόγευμα επέστρεψα στο πλοίο, για να λάβω από τον Κυβερνήτη τις σχετικές οδηγίες για την αυριανή έξοδό του. Μου δήλωσε πως δεν επιθυμεί καμία εκδήλωση εθιμοτυπίας και ότι θα πάει απευθείας από το πλοίο στο σπίτι που επρόκειτο να μείνει. Αποχώρησα μετά τις 9 μαζί με τον Συνταγματάρχη  Χάιδεκ

Karl_von_Heideck_500_x_585

Συνταγματάρχης  Χάιδεκ

ο οποίος μένει στην οικία του Κυβερνήτη. Κατά την δεκάτη βραδινή ώρα ξέσπασε θύελλα με βροχή. Κεραυνός  δε που έπεσε στο Αγγλικό πλοίο χτύπησε ελαφρά τον μεγάλο του κατάρτι.

21 Φεβρουαρίου.

Στις 10 το πρωί, ο Κυβερνήτης με Αγγλική λέμβο στην οποία επέβαιναν επίσης ο Άγγλος Κυβερνήτης και ο κύριος Baynes,Γραμματέας του Στρατηγού Άνταμς,αποβιβάστηκε στην ξηρά.Γαλλικές,Αγγλικές και Ρωσικές λέμβοι με τους κυβερνήτες τους τον συνόδευαν. Κανονιοβολισμοί ανήγγειλαν την αποβίβαση του Κυβερνήτη, στους οποίους απάντησαν τα Φρούρια και το Κάστρο του Μπούρτζι. Μόλις έφτασε στην προκυμαία συνάντησε εκεί και άλλα εξέχοντα πρόσωπα.Μεγάλο πλήθος λαού ζητωκραύγαζε υπέρ του και των Συμμάχων Ηγεμόνων. Οι ζητωκραυγές εξακολούθησαν μέχρι  που έφτασε στην οικία του.

    


] ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ  Τόμος ενδέκατος Κέρκυρα 1965 σελ.52

Το «Σώμα Ελλήνων Ερυθροχιτώνων» του Αλεξάνδρου Ρώμα στη μάχη του Δρίσκου (26 -28 Νοεμβρίου 1912) του Νίκου Κουρκουμέλη

Ο Νίκος Κουρκουμέλης μέσα σπό το άρθρο του μας περιγράφει, τα συμβάντα στον Δρίσκο και τον θάνατο, μεταξύ άλλων,του Κερκυραίου ποιητή Λορέντζου Μαβίλη. 

Στις 28 Νοεμβρίου του 1912, εναντίον της ισχυρά οχυρωμένης από τους τούρκους τοποθεσίας Δρίσκος, πάνω από τα Γιάννενα εμαίνετο η μάχη μεταξύ τούρκων και γαριβαλδινών εθελοντών. Λίγο πιο πίσω , στο σημείο συλλογής των τραυματιών, ξαπλωμένος στο πεζούλι της Αγίας Παρασκευής, με ανοιχτό το κόκκινο αμπέχονο και πρόχειρα σκεπασμένος με τον καταματωμένο γαλάζιο μανδύα, άφηνε την τελευταία του πνοή πνιγμένος από το ίδιο του το αίμα, καθώς είχε δεχθεί δυο βολίδες στο πρόσωπο, ο γαριβαλδινός λοχαγός Λορέντζος Μαβίλης. Πάνω του στέκονταν ο εθελοντής παπά Φώτης, και η εθελόντρια νοσοκόμα Ασπασία συζ.Ιωάννη Ράλλη, κόρη του πρώην πρωθυπουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και ανηψιά του αρχηγού, εμπνευστή και χρηματοδότη των ελλήνων εθελοντών Αλέξανδρου Ρώμα. Πιο πέρα σφίγγοντας τα δόντια από τους πόνους του δικού του τραύματος χαιρετούσε σε στάση προσοχής ο ίδιος ο Αλέξανδρος Ρώμας, μονολογώντας: «Αγαθή η μοίρα σου λοχαγέ Μαβίλη».

Πατρίδα μου, σηκώσου. Ας λάμψει πάλι

στον αιθέρα ψηλά το μέτωπό σου

και της Ελευτεριάς θε να προβάλει

η μέρα και το θείο πρόσωπό σου

θα λάμπει σαν τον ήλιο της.

Λ. Μαβίλης «Εις την Πατρίδα»

_400_x_301

Αν και η σκηνή είναι γνωστότατη καθώς αναφέρεται πάντα κι’ από όλους τους βιογράφους του Μαβίλη, η ίδια η περιπέτεια των γαριβαλδινών στην Ελλάδα παραμένει σε πολλούς ή σε πολλά σημεία άγνωστη, ακόμη και στη Ζάκυνθο γενέτειρα του Ρώμα και πολλών άλλων γαριβαλδινών εθελοντών .

Με την ευκαιρία λοιπόν της συμπλήρωσης ενός αιώνα, θα επιχειρηθεί εδώ μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα.Η προσπάθεια συγκρότησης γαριβαλδινών σωμάτων κατά την έναρξη του πρώτου βαλκανικού πολέμου, έγινε με έγκριση του αρχιστρατήγου διαδόχου Κωνσταντίνου, ταυτόχρονα με την επιστράτευση, στην Ελλάδα και την Ιταλία. Η όλη επιχείρηση δεν ήταν κάτι το άγνωστο στην ελληνική κοινωνία καθώς είχαν προηγηθεί παρόμοιες αποστολές τους στην Κρητική Επανάσταση του 1896 και στον ατυχή πόλεμο του 1897, ενώ γνωστή είναι η διασύνδεση, με πρωτοβουλία του

Κωνσταντίνου Λομβάρδου,

__600_x_453

των επτανησίων ριζοσπαστών με τον Giuseppe Garibaldi

giuseppe_garibaldi_429_x_600

Giuseppe Garibaldi

και το ιταλικό γαριβαλδινό κίνημα (όπως και με τα αντίστοιχα σλαβικά) κατά τη τελευταία φάση του ενωτικού αγώνα. Άλλως τε η προσωπικότητα του Giuseppe Garibaldi,ο πατριωτισμός και η    αγάπη του για την Ελευθερία, η πολυτάραχη ζωή του και ο Φιλελληνισμός του ασκούσαν μια ιδιαίτερη γοητεία στους έλληνες .Όμως όπως συνέβη και το 1897, παρά τον ενθουσιασμό που προκάλεσε στην Ιταλία η προκήρυξη του στρατηγού Ricciotti  Garibaldi,

_2_455_x_600

Ricciotti  Garibaldi

γιού του προηγούμενου και συνεχιστή του έργου του, η ιταλική κυβέρνηση με την πρόφαση της τήρησης της ουδετερότητας, στην πραγματικότητα διασφαλίζοντας τα γαιοπολιτικά της σχέδια για την περιοχή, απαγόρευσε την στρατολογία εθελοντών και εμπόδισε την αναχώρηση εκείνων που το επιχείρησαν.Τελικά ο στρατηγός Ricciotti Garibaldi, με μικρή ομάδα εθελοντών και τους γιούς του Peppino

peppino_garibaldi_390_x_600

Peppino Garibaldi

και Ricciotti jr μπόρεσαν να  φθάσουν στην Ελλάδα στις 20 Οκτωβρίου 1912 και ενώ ήδη είχε συγκροτηθεί ελληνικό γαριβαλδινό σώμα. Λίγες ημέρες αργότερα ακολούθησαν και η σύζυγός του Constance με τον μικρότερο γιό του Menotti jr και την θυγατέρα του Annita-Italia. Στην Αθήνα πλήθος ενθουσιωδών ελλήνων εθελοντών είχαν τρέξει να ανταποκριθούν στην πρόσκληση που δημοσίευσε ο βουλευτής Ζακύνθου, πρώην υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Αλέξανδρος Ρώμας(1863-1914)

__418_x_600

Αλέξανδρος Ρώμας

 

. Ο Ρώμας είχε παλαιότερη εμπειρία συνεργασίας με τους γαριβαλδινούς εθελοντές κατά τη διάρκεια του ατυχούς πολέμου του 1897, όπου μάλιστα τραυματίσθηκε και για την ανδρεία του προήχθη σε ταγματάρχη επί του πεδίου της μάχης στο Δομοκό. Έκτοτε είχε διατηρήσει θερμές προσωπικές σχέσεις με τον Ricciotti Garibaldi, χωρίς όμως να συμφωνεί πάντα μαζί του.Με τη δημοσίευση της πρόσκλησης πάνω από τρεις χιλιάδες εθελοντές πολιορκούσαν καθημερινά την κατοικία του στην Αθήνα (Πατησίων και Αλεξάνδρας),για να καταταγούν στο ελληνικό γαριβαλδινό σώμα, μετά την απαλλαγή τους από την στράτευση από τις στρατολογικές υπηρεσίες για διάφορους λόγους (κυρίως ηλικίας , σωματικής ικανότητας και έλλειψης της ελληνικής υπηκοότητας). Από αυτούς τελικά επελέγησαν για το «Σώμα Ελλήνων Ερυθροχιτώνων» χίλιοι διακόσιοι, οι οποίοι κατενεμήθησαν σε έξι λόχους.
Ο αριθμός παρέπεμπε στους «χίλιους» της εκστρατείας του 1860 στη Σικελία, που από σεβασμό στην στρατιωτική παράδοση, οι γαριβαλδινοί τηρούσαν. Το σώμα ήταν στρατωνισμένο στο πανεπιστήμιο και εξασκείτο καθημερινά κυρίως στον χώρο των προπυλαίων. Ως στολή καθορίσθηκε το γαριβαλδινό κόκκινο χιτώνιο με χακί πανταλόνι και ο γαλάζιος επενδύτης. Το πηλήκιο ήταν κόκκινο των αξιωματικών και χακί των οπλιτών.
divisa-garibaldina_510_x_600

 

Στους οπλίτες δόθηκαν από τα εθνικά αποθέματα εξοπλισμός εκστρατείας και μακρύκανα γαλλικά τυφέκια γκρά (Gras 1874)

Gras_1874_600_x_139

με την ξιφολόγχη και τις βολίδες τους (11 mm), γεγονός που προκάλεσε σχόλια καθώς το όπλο έβγαζε καπνό προδίδοντας τη θέση του μαχητή,όμως δεν υπήρχε τότε η δυνατότητα εφοδιασμού των εθελοντών, όμοια με του υπόλοιπου στρατού, με το σύγχρονο αυστρουγγρικό επαναληπτικό τυφέκιο μάνλιχερ (Mannlicher-Schnauer) .

Mauser_600_x_389

Στους αξιωματικούς παραχωρήθηκαν περίστροφα αξιωματικών του τακτικού στρατού (Mod. 1873 και 1874)

mod_1873_450_x_241

Mod 1873

mod_1874_600_x_450

Mod 1874.

Η κοινωνική, μορφωτική και οικονομική κατάσταση των εθελοντών είναι αξιοπρόσεκτη καθώς προήρχοντο από όλες τις τάξεις της ελληνικής κοινωνίας . Σημειώνεται ότι οι πρώτοι τραυματίες ήταν «…ο λοχίας Μπούχαλης καφεπώλης Αθηνών,ο δεκανεύς Θωμόπουλος φοιτητής κάτοικος Αθηνών και ο οπλίτης Παπαδημητρόπουλος έμπορος εξ Αχαϊας…» . Βεβαίως μεταξύ των εθελοντών αξιωματικών πολλοί ήταν οι αριστοκράτες και οι προβεβλημένοι αστοί, όπως ο μεσήνιος λοχαγός Πεζικού Δημήτριος Μπαρδόπουλος, που είχε διακριθεί στη μάχη του Γρίμποβου το 1897 (γαμβρός επ’ αδελφή του υπουργού εθνικής οικονομίας Ανδρέα Μιχαλόπουλου), ο κερκυραίος βουλευτής ποιητής Λορέντζος Μαβίλης εθελοντής της επανάστασης της Κρήτης και τραυματίας του πολέμου του 1897, οι επίσης κερκυραίοι , βορειοηπειρωτικής καταγωγής , Αριστοτέλης Τοπάλης και Γεώργιος Γιοβάνης, ο ιθακήσιος Νικόλαος Καρβούνης δημοσιογράφος,οι ζακύνθιοι Ναθαναήλ Δομενεγίνης πρώην νομάρχης,Διονύσιος-Προκόπιος Μαρτινέγκος διευθυντής τηλεγραφείου και Δημοσθένης Δαπόντες μηχανικός, ο ψαριανός εργοστασιάρχης Γεώργιος Χατζηκυριάκος, οι αθηναίοι δημοτικοί σύμβουλοι δικηγόρος Τέλλος Πρινόπουλος και Αλέξανδρος Γέροντας, ο ολυμπιονίκης της σκοποβολής ,δικηγόρος Ιωάννης Θεοφιλάκης, ο γιατρός Βασίλειος (Βάσος) Βέργης και ο εργολάβος Γεώργιος Σκορδαράς, ο πειραιώτης δημοτικός σύμβουλος δικηγόρος Αλέξανδρος Βραχνός, οι σπαρτιάτες φοιτητές Λεωνίδας Μελετόπουλος της νομικής και Παναγιώτης Σταθόπουλος της ιατρικής, οι πολιτευτές Γορτυνίας Θεόδωρος Ματζουράνης και Κορίνθου Αθανάσιος Νοταράς , ο βουλευτής Καλαμπάκας Αλεξάκης Τάκης οι βετεράνοι των κρητικών επαναστάσεων Κωνσταντίνος Γερακάρης πρώην δήμαρχος Ρεθύμνου, πατέρας τεσσάρων στρατευμένων στον πόλεμο γιών, Παναγιώτης Κονδύλης καθηγητής του Αρσακείου και οι δικηγόροι Ιωάννης Αθανασιάδης, Ίων, Κεφαλάς και Ιωάννης Ταμιολάκης, οι μανιάτες γιατροί Γιαννακάκος Ραζέλος (αρχίατρος του σώματος) και Ηλίας Μαυρομιχάλης όπως επίσης οι ιερείς παπα-Φώτης ως λοχαγός, ιερομόναχος Αγαθάγγελος Καπάκας ως ανθυπολοχαγός και ο ζακύνθιος παπα -Μαρούδας .

Όμως ενώ οι γαριβαλδινοί σχεδίαζαν την κατάταξη των υπολοίπων εθελοντών σε δεύτερο σώμα υπό τον Garibaldi, συνέβη στις 24 Οκτωβρίου το ατύχημα της 5ης Μεραρχίας στο Σόροβιτς και διατάχθηκε ο Ρώμας να αναχωρήσει αμέσως για την Μακεδονία. Πριν την αναχώρησή του το σώμα επιθεωρήθηκε στα προπύλαια τις 24 από τον Garibaldi και στις 25 Οκτωβρίου από τον πρωθυπουργό και Υπουργό

Στρατιωτικών Ελευθέριο Βενιζέλο. Στις 26 αναχώρησε με δυο επιτεταγμένα ατμόπλοια για τον Βόλο στα οποία στο πρώτο επικεφαλής των τριών λόχων ήταν ο Ρώμας και στο δεύτερο με τους άλλους τρεις ο Μπαρδόπουλος, που ενεργούσε ως επιτελάρχης. Από το Βόλο οι γαριβαλδινοί μεταφέρθηκαν στη Λάρισα με το τραίνο και στη συνέχεια πεζοπορώντας πέρασαν το Σαραντάπορο και από εκεί

μέσω Ισβόρου και Κοζάνης στη Σιάτιστα όπου και εντάχθηκαν στο απόσπασμα του αντισυνταγματάρχη Ηπίτη

__425_x_600

Συνταγματάρχης Ιππίτης στη σχολή Ευελπἰδων

. Στη συνέχεια εκκαθάρισαν την περιοχή από μονάδες εξοπλισμένων με μάουζερ (mauser) χωρικών του Μπεκήρ αγά και έφθασαν στα Γρεβενά απ’ όπου συνεχίζοντας την εκκαθάριση, προωθήθηκαν στο Μέτσοβο και εντάχθηκαν στα διοικούμενα από τον συνταγματάρχη Δημήτριο Ματθαιόπουλο

_419_x_600

Δημήτριος Ματθαιόπουλος

τμήματα της στρατιάς Ηπείρου της οποίας διοικητής ήταν ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Σαπουντζάκης.

sss_390_x_600

Στο μεταξύ στην Αθήνα συγκροτήθηκε το δεύτερο γαριβαλδινό σώμα ελλήνων,βρετανών, ιταλών και άλλων, εθελοντικό υπό τη διοίκηση του Pepino Garibaldi, με την ίδια συγκρότηση, ενδυμασία και οπλισμό. Το δεύτερο σώμα αναχώρησε για το μέτωπο στις 17 Νοεμβρίου και συνάντησε το πρώτο στο Μέτσοβο στις 20 Νοεμβρίου.

Μάχη

Στις 24 Νοεμβρίου ο Σαπουντζάκης,για να κάνει αποτελεσματικότερη την πολιορκία των οχυρών του Μπιζανίου, εξέδωσε διαταγή καταλήψεως των Ιωαννίνων και ανέθεσε στον Ρώμα με τους γαριβαλδινούς «…να καταλάβη τον Δρίσκον και τα παράλια της λίμνης..».

_1_600_x_378

Σύμφωνα με δημοσίευμα στην «Εστία» του γαριβαλδινού δημοσιογράφου Νίκου Καρβούνη (αργότερα από τα ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ)

____________291_x_350

Ο Νίκος Καρβούνης (αριστερά) στο βουνό, μαζί με τον λογοτέχνη Δημήτρη Χατζή

η προώθηση των τμημάτων έγινε ως εξής:

«…Μετά ολιγοήμερον παραμονήν εις το Μέτσοβον, όπου εχιόνιζε διαρκώς και όπου έφθασαν οι έλληνες ερυθροχίτωνες , διανύσαντες παρασάγγας τόσας , όσας δεν ονειρεύθη ,βέβαια, ο μακαρίτης Ξενοφών, συνηντήθησαν με τους ερυθροχίτωνας του στρατηγού Γαριβάλδη και μίαν πρωίαν εξεκίνησαν διά την κατάληψιν του Δρίσκου. Παρήλασαν προ του καταλύματος του γηραιού στρατηγού με την κυματόεσσαν γενειάδα και το πολυδοξασμένο όνομα κατά λόχους, με τας σάλπιγγας ηχούσας, ζητωκραυγάζοντες, ζωηροί, ακμαίοι, εύθυμοι, προαισθανόμενοι τον θρουν των πτερύγων της νέας Δόξης εις το κρυστάλλινον αιθέρα της ηλιολούστου εκείνης χειμερινής πρωίας. Προεπορεύετο έφιππος της πυρίνης φάλαγγος ο Αρχηγός μόλις αποχαιρετίσας τον Γαριβάλδι, αφού εζητωκραύγασεν υπέρ της Ελλάδος και του στρατηγού. «Ιδού μία αρετή των ευσάρκων, δεν μπορούν να φύγουν προ του εχθρού», είπε γελών, γαλλιστί προς τον μειδιώντα στρατηγόν, μόλις ίππευσεν ο Αρχηγός. «Ζήτω ο Αρχηγός Ρώμας ! ηκούσθη βροντώδης ανακραυγή .Την αντελάλησαν τα πάλευκα βουνά του Μετσόβου και ο πύρινος όγκος των ελλήνων γαριβαλδινών εξελίχθη επί της στενωπού που φέρει προς τα Ιωάννινα. Οκόμης Ρώμας επί κεφαλής . Ας μη παραξενευθούν οι τους τίτλους απεχθανόμενοι έλληνες δια την τιτλοφορίαν αυτήν. Διότι ο κ. Αλέξανδρος Ρώμας , ο άλλοτε προεδρεύσας του Εθνικού Συνεδρίου και υπουργεύσας, όταν φορή τον χιτώνα τον ερυθρόν –και τον φορεί δευτέραν φοράν-είναι ο κόμης Ρώμας, των Ρώμα της ευγενούς Βισέντζας ο άξιος απόγονος, των Ρώμα της γλυκείας Ζακύνθου, ο ευλαβής συνεχιστής του Μουκίου Ρώμα ,

moukios_240_x_310

Μούκιος Ρώμας (1629-1670)

του Κανδιάνου «του γενναίου μεταξύ των γενναίων» μαχητού του Χάνδακος ο έκγονος.

640px-Kandianos_Romas_1863_027_600_x_562

Κανδιάνος Ρώμας

Οπίσω από τον κόμητα έφιπποι και πεζοί οι υπασπισταί του επιτελείου του, ο Λαυρέντιος Μαβίλης,

2Lorentzos_Mavilis_303_x_452

ο Ναθαναήλ Δομενεγίνης, ο Αριστοτέλης Τοπάλης, ο Αλέξανδρος Γέροντας, ο Αλεξάκης Τάκης και άλλοι…»

Τα ξημερώματα της 26ης Νοεμβρίου τρεις λόχοι με τον προαχθέντα για την ανδρεία του σε ταγματάρχη Μπαρδόπουλο,εξασφάλισαν την στενωπό των Λυγκιάδων και κατέλαβαν το τουρκικό στρατόπεδο του Δρίσκου, ενώ οι άλλοι τρεις λόχοι με τον Ρώμα απώθησαν τους τούρκους στην πεδιάδα και συνδέθηκαν με τις επιχειρούσες μονάδες του ελληνικού πεζικού . Οι οχυρωμένοι εξακόσιοι Τούρκοι του λόφου ετράπησαν σε φυγή, αφήνοντας σκηνές, όπλα και αιχμαλώτους. Κατά το απόγευμα έφθασαν η μονάδα του Garibaldi και τα εθελοντικά σώματα των κρητών οπλαρχηγών Μακρή και Κριάρη.

Στο χειρουργείο που είχε οργανωθεί στη μονή Σωτήρος με τη Ασπασία Ι. Ράλλη Μαυρομιχάλη, τοποθετήθηκαν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους η σύζυγος και η θυγατέρα του Garibaldi.

Την επομένη 27η Νοεμβρίου, οκτώ χιλιάδες τούρκοι με δυο μυδραλιοβόλα και υποστηριζόμενοι από το βαρύ πυροβολικό του νησιού και της Καστρίτσας , επιτέθηκαν εναντίον των ελληνικών θέσεων από την κορυφογραμμή προφήτη Ηλία Μονή Τζούρας (όπου ο λόχος Γιοβάνη-Μαβίλη-Τοπάλη) έως τη λίμνη.

Σύμφωνα με την τότε τακτική «έφιπποι και ξιφήρεις» οι αξιωματικοί με πρώτο τον Ρώμα κατεύθυναν την μάχη και απέκρουσαν την επίθεση .Τραυματίσθηκαν όμως οι Μπαρδόπουλος, Βέργης και Σκορδαράς ενώ στους νεκρούς προστέθηκαν ο πειραιώτης Βραχνός και ο κρητικός οπλαρχηγός Μακρής. 

Την 28η Νοεμβρίου οι τούρκοι επανέλαβαν με βιαιότητα την επίθεση με μεγαλύτερες δυνάμεις και υπό την συνεχή κάλυψη του πυροβολικού, καθώς είχαν τοποθετήσει τηλεβόλα και στο χάνι της Λεύκας κοντά στη λίμνη. Παρά την ενίσχυση των ελληνικών δυνάμεων με ένα ορειβατικό πυροβόλο (Schneider-Danglis των 75 χιλ)

800px-76-mm_mountain_cannon_model_1909_Schneider_system_2_1_600_x_400

και 44 άνδρες οπλισμένους με μάνλιχερ , άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα : πρώτα μεγάλες ελλείψεις σε φυσίγγια, αφού δεν είχε έρθει ακόμη ο εφοδιασμός που είχε ζητηθεί\από τα Γρεβενά κι ύστερα σημαντικές απώλειες ιδιαίτερα σε αξιωματικούς. Ο Μπαρδόπουλος ξανατραυματίσθηκε αυτή τη φορά σοβαρά στο πόδι και ο Ρώμας στο χέρι . ΄Ετσι ετέθησαν εκτός μάχης ταυτόχρονα ο Αρχηγός και ο επιτελάρχης. Από τους αμυνόμενους στην κορυφογραμμή προφήτη Ηλία- Μονή Τζούρας, έπεσαν νεκροί οι Μαβίλης, Τοπάλης και Γερακάρης και τραυματίσθηκαν σοβαρά ο Γιοβάνης και αργότερα ο Χατζηκυριάκος. Με την αποχώρηση των ελλήνων αρχηγών την διοίκηση ανέλαβε o Pepino Garibaldi.

Ύστερα από αυτά, ο συνταγματάρχης Ματθαιόπουλος εκτιμώντας την κατάσταση διέταξε την σύμπτυξη των τμημάτων στο Μέτσοβο. Οι ερυθροχίτωνες απαγκιστρώθηκαν το απόγευμα με εξαιρετική τάξη προς το Χάνι Καμπέρ-αγά και από εκεί προς Πέτρα , μεταφέροντας τους τραυματίες τους . Είχαν χάσει 200 συμπολεμιστές τους αλλά είχαν αφαιρέσει από την τουρκική δύναμη που υπεράσπιζε τα Γιάννενα περισσότερους από 1400 μαχητές . Στο Δρίσκο παρέμειναν, αναμένοντας την απελευθέρωση, θαμμένοι οι νεκροί τους: ανάμεσά τους ο Μαβίλης,

393020_520868154610543_1078623219_n2_600_x_4684Lorentzos_Mavilis_433_x_336

ο Τοπάλης , ο Βραχνός , ο Μακρής και ο Γερακάρης, που την παραμονή του θανάτου του είχε πει στον Μαβίλη, καθώς μαζί από ψηλά αγνάντευαν την πόλη και τη λίμνη με το νησί της: «Τι θαύμα τα Γιάννενα ! Αξίζει κανείς να πεθάνη για να τα πάρη».

_sds_334_x_586

Βιβλιογραφία κατ’ επιλογήν

[…] Ημερολόγιον Σκόκου, τεύχος 29 (1914) σ.45-48.

Χατζόπουλος Δ., Οι γαριβαλδινοί και η μάχη του Δρίσκου, εν Αθήναις εκδοτικός οίκος Φέξη,1914

Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο , Γαριβαλδινές αναμνήσεις στην Ελλάδα, Αθήνα 1982.

Κουρκουμέλης Ν.Κ., «Έλληνες και ξένοι εθελοντές στον ελληνο-τουρκικό πόλεμο του 1897» , Ηπειρωτικά Χρονικά, τόμος 43, Ιωάννινα 2009, σ.179-216

Περάνθης Μ., Λορέντσος Μαβίλης, Άπαντα. Αθήνα, 1962.

Luigi Lotti, «Le spedizioni garibaldini in Grecia» Indipendenza e unitα nazionale in Italia ed in Grecia, Φλωρεντία, 1987


 

 

 

Οι αφορισμοί στην Κέρκυρα

Ο αφορισμός είναι  εύρημα των λειτουργών της Εκκλησιαστικής εξουσίας προκειμένου να προκαλούν τον εκφοβισμό των ανθρωπίνων ψυχών, την  υποδούλωση των ατόμων, εκμεταλλευόμενοι την αγωνία του κόσμου για την μεταθανάτιο ζωή και εν γένει το άγνωστο.

Παραθέτουμε πιο κάτω ιστορικά στοιχεία για  τους αφορισμούς στην Κέρκυρα, αρχίζοντας  την εισαγωγή στο θέμα αυτό, με την περιγραφή που δίνει ο Ιερέας Α.Χ.Τσίτσας στην ιστορική μελέτη του: «ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΠΟΡΓΑ ΤΩΝ ΚΟΡΦΩΝ»-ιζ΄ αιώνας-. Δελτίο της Αναγνωστικής Εταιρίας Κερκύρας 1976 έτος 13 αριθ,13 σελ.115

Θέαμα συνηθισμένο, στους Κορφούς του ιζ΄αιώνα (17ος αιων.),μια μικρή, απόκοσμη, μαυροφορεμένη λιτανεία που ξεκινά από μια από τις αμέτρητες εκκλησίες της μικρής πολιτείας και αφού ελιχθεί στα στενά δαιδαλόμορφα καντούνια, σταματά σ΄ ένα πλάτωμα, απέξω από την εκκλησία, σπίτι ή εργαστήρι στον φόρο της χώρας ή των μπόργκων, έξω από τις πόρτες των τειχών, ή αλλού οπουδήποτε και διαβάζει ¨εις επήκοον¨ του συγκεντρωμένου λαού το μεγάλο αφορισμό…….. Δε θα πέφταμε ίσως πολύ έξω αν παραδεχώμαστε, ότι το γεγονός του αφορισμού ήταν, παρά τον μακάβριο χαρακτήρα του και την τρομακτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσε, ιδιαίτερα εκείνα τα χρόνια , μια αλλαγή αρκετά υπολογίσιμη, στη μεγάλη νέκρα της εποχής ……

_-1aaab_600_x_281

Ο αφορισμός ήταν σκληρή τιμωρία που απευθύνονταν στον πνευματικό κόσμο του ανθρώπου. Γίνονταν με επίσημη εκκλησιαστική τελετή.  Οι ποινές του αφορισμού εκσφενδονίζονταν κατ’ αγνώστου, ή συγκεκριμένου ατόμου, δίνοντάς του ορισμένη διορία για να εμφανιστεί στις εκκλησιαστικές αρχές, αλλιώς θεωρούνταν αναθεματισμένος, καταραμένος όχι μόνο ο ίδιος,  αλλά  αυτό είχε επέκταση και στους απογόνους του. Αφορούσε επίσης όσους γνώριζαν κάτι για το μεγάλο ή μικρό παράπτωμα, είτε από προσωπική αντίληψη είτε από πληροφορίες που είχαν ακούσει και δεν το αναφέρανε στην εκκλησιαστική αρχή.

Οι συνέπειες του αφορισμού συνίσταντο στο ότι ο αφορισμένος εστερείτο όλα τα δικαιώματα που απολάμβαναν τα άλλα μέλη της Εκκλησίας δηλ. την Ευχαριστία, τις κοινές προσευχές και τα δώρα της Εκκλησίας, αλλά και την συναναστροφή στη συνηθισμένη κοινωνική ζωή με τους άλλους ορθόδοξους Χριστιανούς, αφού κάθε Χριστιανός που θα τολμούσε να επικοινωνήσει με οποιοδήποτε τρόπο με τον αφορισμένο, υπέκειτο κι αυτός στον ίδιο αφορισμό «Ακόμη να πίπτουν εις τον παρόντα αυστηρόν αφορισμόν και εκείνοι όπου ήθελαν τους συναναστραφή ή χαιρετίση αυτούς ως Χριστιανούς ή φάγουν και πιούν μετ’αυτών, αλλά μάλλον να τους απέχουν ως εχθρούς και αντιπάλους του Υψίστου Θεού»
Ως παρεπόμενη ποινή, η Εκκλησία της Κέρκυρας, απαγόρευε την εκκλησιαστική κηδεία και ταφή,  σ΄ όλους τους αφορισμένους οι οποίοι δεν μετανόησαν «Να μην ήθελαν δεχθούν το μιαρόν σώμα της αυτής Νικολέτας, αφορισμένης ,να το θάψουν εις την Εκκλησίαν, ούτε εις Νάρθηκα Εκκλησίας, ούτε ουδείς να ψάλη αυτό, εις ποινήν παρακούοντος αργείας αλύτου και δουκάτων εκατό αφιερωμένων εις ταις αυθεντικαίς χρίαις»
Πηγή «Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΕΣ ΤΗΝ ΕΝΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ (1604-1797). ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΧΡ.ΚΑΠΑΔΟΧΟΥ ΑΘΗΝΑ 1990>> σελ.153
Η πομπή αποφασίζονταν  κατά διαταγή του Μεγάλου Πρωτοπαπά όπως μας  παρουσιάζεται στο πιο κάτω έγγραφο
_001_600_x_301

 

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α. Τσίτσα)

Μεγάλος Πρωτοπαπάς τότε, ήταν ο Χριστόδουλος Βούλγαρης.

_002_447_x_600

(πηγή  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Το οικόσημο του Μεγάλου Πρωτοπαπά Χριστόδουλου Βούλγαρη (1675-1693)

Η προφορική παράδοση λέει, ότι η πομπή είχε την εκκίνησή της σε καθορισμένη μέρα και ώρα από την εκκλησία και κατευθυνόταν  στον τόπο που θα γίνονταν ο αφορισμός.Εμπρός πήγαινε ο Σταυρός με τον εσταυρωμένο, δηλ ο Σταυρός που έβγαινε την Μεγάλη Παρασκευή, πίσω ακολουθούσαν οι παπάδες με πένθιμα άμφια και μαύρα κεριά και οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα.Μπορεί κανείς να  φανταστεί  μια φοβερή παράσταση,  η οποία παίζονταν σε βάρος της φοβίας των απλών ανθρώπων. Στο δρόμο οι παπάδες έψαλαν χαμηλόφωνα τροπάρια που ψάλλονται  την Μεγάλη Πέμπτη, θέλοντας  με αυτό να παρομοιάσουν τον αφορισμένο με τον Ιούδα.

Ο Γάλλος περιηγητής Σεντ- Σοβέρ, κατάπληκτος από την παρακολούθηση ενός αφορισμού γράφει:

Ο λαός συγκλονιζόταν σε τέτοιο βαθμό από αυτούς τους αφορισμούς ώστε είχε πειστεί ότι η γη έτρεμε τη στιγμή που διαβαζόταν το ανάθεμα.Είδα ανθρώπους να εκδηλώνουν τον τρόμο τους φωνάζοντας και κάνοντας σαν η γη να είχε πράγματι σειστεί.

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Ὀταν η πομπή έφτανε στον τόπο του αφορισμού διάβαζαν  ψαλμούς .Τον 34 με τις φοβερές κατάρες,τον 36 και τον 108 με στοίχους χαρακτηριστικούς για τις κατάρες.

Απόσπασμα του ψαλμού 108

_003_600_x_598

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α. Τσίτσα)

Στο πιο κάτω έγγραφο του Πρωτοπαπά Χριστόδουλου Βούλγαρη  με ημερομηνία 19 Ιουνίου 1679, καθορίζονται οι προαναφερόμενοι ψαλμοί που θα ψέλνονται στους αφορισμούς.

_004_600_x_151

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

Ο καθορισμός των ψαλμών που θα διαβάζονται, θεωρήθηκε απαραίτητος, διότι οι παπάδες προσέθεταν και δικές τους αυτοσχέδιες κατάρες.
Για να γίνει αφορισμός έπρεπε ο ενδιαφερόμενος να κάνει αίτηση στον Μ.Πρωτοπαπά. Δεν έχουν βρεθεί έγγραφες αιτήσεις, άρα προφορικά το ζητούσε ο ενδιαφερόμενος.Τότε ο Πρωτοπαπάς εξέδιδε το προφώνημα με πολλές λεπτομέρειες όπως το έγκλημα,την αιτία για τον αφορισμό κ.λ.π.και κατέληγε με την απειλή,το ανάθεμα,την κατάρα «στο όνομα της Αγίας και Ομουσίου και Ζωοποιού και αδιαιρέτου Τριάδος».
Μέσα από τα παμπάλαια εκείνα χαρτιά ξεπροβάλλουν πρόσωπα και πράγματα χρόνων περασμένων, πάθη και εκδικήσεις, κακίες και αγωνίες, εγκλήματα και φόβοι αδυναμίες και μικρότητες, στοιχεία και γεγονότα της ζωής, που παρά τις διαφορετικές συνθήκες οι οποίες χαρακτηρίζουν τις διάφορες εποχές, στη βάση της είναι πάντα η ίδια. (πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)
Βέβαια ο αφορισμός είχε και τα έξοδά του… ¨προς πάσαν ωφέλειαν επιτηδίεις¨.
Όσο περισσότεροι γίνονταν τόσο περισσότερα χρήματα συνέρεαν στα ταμεία της εκκλησίας και των λειτουργών της.
Επί εποχής Πρωτοπαπά Βούλγαρη η ταρίφα ήταν:
Για την κήρυξη 2,20
Ο σακελλάριος 2,10
Ο εκκλησιάρχης 2,60
Ο αρχιμανδρίτης 2,60
Ο ιερομνήμων   0.16
Ο άρχων των μοναστηριών  0.16
Οι λοιποί εάν κραχθώσι 0,12
Ούτως εύρον και ανήγειλαν μοι   0.12
Ο επόμενος λογαριασμός είναι της εποχής της αρχιερατείας του μητροπολίτη Κερκύρας Αθανασίου Πολίτη (1848-1870) και για αφορισμό που έγινε στο χωριό Καβαδάτες από πέντε παπάδες της πόλεως.
_005_600_x_322

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

Μια ματιά στους 16 τόμους του Αρχείου των Μεγάλων Πρωτοπαπάδων που διενήργησε η Κα Αριάδνη Γερούκη, στα 4.377 αφοριστικά έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου Κερκύρας των ετών 1675-1797 για το σύνολο της Πόλης ,Μπόργα ή εξώπολα και στα χωριά της εποχής καταμετρά:

-1.559 αφορισμούς για κλοπές

-1.152 για οροθέτηση ακινήτων (τερμονολόγηση)

-965 για ιδιωτικά χρέη και «σολδιάτικα» ( ετήσιες προσόδους σε χρήματα ή προϊόντα).

-303 για συκοφαντίες

-241 αναζητήσεις δημοσίων και ιδιωτικών εγγράφων.

-226 για εκδικήσεις.

-149 για εμπορικές διαφορές.

-118 αναζητήσεις χαμένων αντικειμένων.

-75 για ιεροσυλίες.

-18 για υγειονομικών μέτρων κατά της πανούκλας.

-14 για ψηφοθηρία στις εκλογές του Συμβουλίου των Ευγενών.

-12 για ενοικίαση δημοσίων φόρων.

-και 3 για παράνομους γάμους.

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Όπως παρατηρούμε ο αφορισμός ζητιέται από τους πάντες .Τον ζητούν πολύ εύκολα και για ασήμαντες  τις περισσότερες φορές, αιτίες.

_003_3_503_x_600

Αφορισμός για κλοπή μιας μάλλινης ζώνης.11/1/1691.

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Τον ζητούν άντρες-γυναίκες,άρχοντες-φτωχοί,αξιωματούχοι ντόπιοι και Βενετσιάνοι ,κληρικοί-λαϊκοί,Ορθὀδοξοι-Λατίνοι,ακόμη και Εβραίοι.Στην  πόλη της Κέρκυρας είχαμε έναν αφορισμό κάθε 15 ημέρες περίπου και στα χωριά πολύ περισσότερους.Βλέπουμε λοιπόν, ότι, μέσα στο σκοτάδι της εποχής, οι ιερωμένοι εκμεταλεύονται την αμορφωσιά και την φοβία του κόσμου, επιβάλουν την ισχύ τους και αναδυκνείονται απονομείς της δικαιοσύνης παρόλο που υπήρχαν Βενετικά  και εκκλησιαστικά δικαστήρια.

Ο αφορισμός γίνονταν πάντα με την παρουσία του μεγάλου πρωτοπαπά ή από εξουσιοδοτημένο από αυτόν ιερέα. Ο Βάιλος οσφριζόμενος την οικονομική ωφέλεια που είχε η εκκλησία από τους αφορισμούς, δεν άφησε τον εαυτό του απ’ έξω.Από το 1682 η δική του άδεια είναι απαραίτητη.Μπορούσε δε να απορρίψει το αίτημα. Όμως και εκείνος που ζητούσε τον αφορισμό, είχε το δικαίωμα να καταφύγει απ’ευθείας  στη Βενετία και να πετύχει το σκοπό του.

Στην περίπτωση που ο αφορισμός γινότανε για την πρόληψη επιδημίας,(θανατικού) λάμβαναν μέρος όλοι οι ιερείς της χώρας.Αναφέρουμε  περιπτώσεις όπως 1η) ο Βάιλος Βαρθολομαίος Vitturi ζητά αφορισμό για να ανακαλύψει «γραφές,ηνστρομέντα,αποφάσεις,παρτίδες,αποδείξεις νοδαρικές,αναγραφές παλαιαίς,ήτε άλλες γραφές όπου να περιέχουν διά την εμπαρουνίαν ονομαζομένην του αγίου ιππολίτου,και  αλτάβηλα, την οποίαν  ποσεδέρη….» 2η) οι Κανονικοί του Ντόμου για να μάθουν «τα όσα ευρίσκονται αφιερωμένα εις το ιερόν Καπίτολο των ευλαβεστάτων κανονικών εις στην περιοχήν του Κατακαλού…..» και 3η) και αυτός ακόμη ο λατινεπίσκοπος Μαρκ’Αντώνιος  Barbarigo «επιθυμώντας…να κάμη νέαν αναγραφήν εις τα παντοία αγαθά της μεγάλης εκκλησίας (Ντόμου) και τόπους αυτής.»

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

_006_452_x_600

Αντίτυπο επιτιμίου κυριχθέν στην εξοχή την 3η Ιουλίου 1693, από τον Μεγάλο Πρωτοπαπά Αναστάσιο Αυλωνίτη.

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Επιτίμιο ή κανόνας στην Ορθόδοξη  Εκκλησία αποκαλείται η πράξη που πρέπει να καταβάλει ο εξομολογούμενος πιστός, ως θεραπευτική άσκηση κατά της αμαρτητιτικής επιθυμίας και ως απόδειξη της αληθινής μετανοίας του (Wikipedia).

Από τα προφωνήματα, θα μπορούσε κάποιος  να σκεφθεί, ότι δεν υπήρχε μέρος που να μη γίνονταν αφορισμοί. Οι περισσότεροι εντοπίζονται  στην περιοχή της Αγ.Παρασκευής ,των Αγ.Πάντων,στην Porta Reale,στο Καμπιέλλο,στην Πόρτα της Σπηλιάς, την Σπιανάδα,στο νέο Φρούριο και στην περιοχής της Loggia, το σημερινό Δημαρχείο.

Στους αφορισμούς της εποχής του Πρωτοπαπά Βούλγαρη εμφανίζονται και γνωστά ονόματα που έχουν σχέση με την ιστορία του τόπου,όπως του Θωμά Φλαγγίνη Ιδρυτή του Φλαγγινιανού φροντιστηρίου στον Άγιο Γεώργιο της Βενετίας ,του Νικόδημου Καροφύλλατου, κτήτορα  της μονής της Αγίας Αικατερίνης και του ιππότη Πρόσπερου Μαρίνη κτήτορα της μονής της Παναγίας Χρυσοπηγής των Καστελλάνων Μέσης.

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

Εάν επεκταθούμε  λίγο στους αφορισμούς, με βάση τα ευρήματα  της κυρίας Αριάδνης Γερούκη που προαναφέραμε και τα εξετάσουμε κατά περίπτωση από την μελέτη Πρωταγμάτων , θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε:

Αφορισμοί· για τις κλοπές:

Μετά από την δύση του ηλίου, ο χώρος έπαιρνε μία τρομακτική σιγή. Οι περισσότεροι άνθρωποι, άρχοντες και φτωχοί, αμπαροκλειδωνότανε·στα σπίτια τους και το σκοτάδι επικρατούσε στους δρόμους.Εδώ θα επικαλεστούμε δύο στίχους από τον Διονύσιο Σολωμό.

«Βγαίνει ο κλέφτης για να κλέψει

Κι ο φονιάς για να φονέψει»

_008_438_x_600

Αφορισμός για την διάρρηξη μαγαζιού, στην εμπορική περιοχή Σπηλιά.

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Κλοπές γινόντουσαν  σε  σημαντικά  και ασήμαντα πράγματα.Κύριος  στόχος ήταν τα χρήματα,μετά ήταν τα χρυσαφικά και τα ασημικά και στη συνέχεια οτιδήποτε άλλο, όπως, οικοσκευές ρούχα κ.λ.π. Αξιοσημείωτο είναι ένα προφώνημα αφορισμού στις 23/2/1687 το οποίο εκτός από κλοπή εγγράφων αναφέρει ότι  έκλεψαν από την Παλαιόπολη «τα μάρμαρα τόσον πελεκισμένα, όσο και απελέκιτα όπου έμελλε να σερβίρουν εις την νέαν λότζα.»

Εύκολη λεία για τους  λωποδύτες, ήταν εκεί  όπου ο θάνατος, μαζί με το πένθος έφερνε αναστάτωση σε ένα σπίτι.

Ανάμεσα στα θύματαν των κλεφτών έχουν και οι εβραίοι την μερίδα τους. Αν και αλλόθρησκοι, καταφεύγουν  στην ορθόδοξη εκκλησία για να ζητήσουν αφορισμό.

Οι πράττοντες το αδίκημα της ληστείας δεν διακρίνουν ούτε πρόσφυγες ούτε φτωχούς. Τα οικιακά σκεύη φτωχών αλλά και πλουσίων, αποτελούν στόχους τους. Μέσα στις κλοπές συμπεριλαμβάνονται  και οι ιεροσυλίες, διότι οι εκκλησίες ήταν πρόκληση για τους κλέφτες. Μέσα σε αυτές εύρισκαν, χρήματα,ασήμι,καντήλια η δισκοπότηρα η θυμιατά, τα οποία είχαν σεβαστό βάρος εξαιρώντας την καλλιτεχνική τους αξία που καθόλου δεν τους ενδιέφερε. Από την μανία τους δεν ξέφυγε ούτε ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα. Ένα βράδυ του Μάρτη του 1680 « κάποιοι ετόλμησαν να πάρουν…ένα κανδύλι ασυμένιο, οπού ήτον κρεμασμένο διά τον εσταυρομένον  οπού είναι επί του άμβονος.» Άλλη φορά κλέψανε ένα από τα τρία ασημένια καντήλια μέσα στην κρύπτη του Ιερού Σκηνώματος  (13 Απριλίου 1685.)

Πολλές φορές ο κλέφτης βρίσκει την ευκαιρία και κρύβεται μέσα στην εκκλησία από την προηγούμενη το βράδυ.Οι ιερόσυλοι είναι αδίστακτοι κι όπως δεν τους εμποδίζουν οι καστρόπορτες των εκκλησιών με τους καδηνάτσους και τις αμπάρες τους, άλλο τόσο δεν τους τρομάζουν οι κατάρες των αφορισμών.

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

Οροθέτηση,( τερμονολόγηση)  ακινήτων:

Για το θέμα αυτό, δεν έχουμε να αναφέρουμε τίποτα το ιδιαίτερο διότι  ο αφορισμός στις περιπτώσεις αυτές, είχε τον ρόλο  που  σήμερα έχουν   τα δικαστήρια, δηλ. τα εκκλησιαστικά αναθέματα προέρχονταν  σαν αποτέλεσμα μιας κοινωνικής διαδικασίας που επέσυρε θρησκευτικό  αποκλεισμό μέσα από τις συγκρούσεις  που υπήρχαν και υπάρχουν μέσα στην κοινωνία.

_006_2_437_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Αφορισμός για κληρονομική διαφορά από την περιοχή Γαρίτσας στην Κέρκυρα.

_005_2_439_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Αφορισμός για αναγραφή μπαρουνίας «Αγίου Ιππολύτου και Αλταβίλα»,(11 Ιουνίου 1675.)

Ιδιωτικά χρέη και «σολδιάτικα» ( ετήσιες προσόδους σε χρήματα ή προϊόντα).

Σολδιάτικο η Σολιάτικο (το): Παροχή κτήματος που προέρχεται από εδαφονομή.

Εδαφονόμιο είναι συμβόλαιο, που σύμφωνα με τον Ιόνιο Κώδικα  παραχωρείται ένα αστικό κτήμα σε κάποιον με την υποχρέωση να πληρώνει  με συμφωνημένη αμοιβή κάθε χρόνο χρήματα ή είδη. Η παραχώρηση μπορεί να είναι επ’ αόριστο  ή για   καθορισμένο χρόνο. Δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 20 έτη αλλά εάν ο υπόχρεος για τρία συνεχή έτη δεν καταβάλει αυτά που υποχρεούται τότε δύναται να διαλυθεί το σολδιάτικο.

Από τα πιο πάνω συμπεραίνουμε ότι η εκκλησία θα πρέπει να κέρδισε πολλά χρήματα, από τους αφορισμούς για τα χρέη και σολδιάτικα, όταν όπως αναφέρεται και πιο πάνω, από τους 4377 αφορισμούς, οι 965 αφορούσαν την κατηγορία αυτή.

_007_443_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Αφορισμός για αναγνώριση χρέους χωρίς έγγραφο (20 Δεκεμβρίου1680.)

Συκοφαντίες:

Η Συκοφαντία δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί το προχειρότερο και συνηθέστερο όπλο των δειλών και μικροπρεπών ανθρώπων. Και στα παλαιότερα χρόνια που μας απασχολούν, όπως δυστυχώς και σε κάθε εποχή, φαίνεται πως ήταν στην ημερησία διάταξη. Πως λοιπόν μπορούσε να μην αποτελέσει μία από τις αιτίες για την κήρυξη του αφορισμού;

(πηγή βλέπε πιο πάνω Α.Τσίτσα)

Οι πιο πολλές περιπτώσεις συκοφαντίας  αφορούν την απιστία των γυναικών.

7__1689_400_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Χωρισμός  (απόδεμα) ανδρογύνου, μάγια κατά της «φυσικής και σαρκικής συνάφειας…»

_003_2_415_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Συκοφαντία για αθέμιτη σεξουαλική δραστηριότητα . 24 Φεβρουαρίου 1622.
Όμως η απιστία δεν είναι ο μόνος λόγος συκοφαντίας. Έχουμε κάθε λογής και μορφής δυσφημίσεις που καταντούν κατά την σημερινή άποψη, κωμικές. Έχουμε αφορισμό για τον φόνο ενός γαϊδάρου την περίοδο του τρύγου, γιατί, ο κακομοίρης μπήκε σε ξένο αμπέλι και τον σκότωσαν. Αφορισμός και κατηγορία   για το ρίξιμο μιας ψόφιας γάτας σ’ ένα πηγάδι, στον μπόργο του Σαρόκου. Ο ταλαίπωρος Αρώνης Αντώνης, έκανε αφορισμό, διότι διάφοροι γνωστοί του τον συκοφαντούσαν  ότι βρήκε κάποιον κρυμμένο θησαυρό θέλοντας έτσι να διασκεδάσουν την ανία τους με την δική του τρομάρα, φοβερίζοντάς τον πως θα τον καταδώσουν στην Δικαιοσύνη.
_004_3_436_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Συκοφαντία νεκρού, του Ιωάννου Ταρτάγιου, ότι « εβουρκολάκιασε».

_001_2_441_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Μπροστά στο σπίτι της Κασσανδρίνας  Καντσότου, στη Σπηλιά Κερκύρας κηρύσσεται αφορισμός για τα μάγια που ανακάλυψε ένας «κατεργάρης»(ναυτικός εργάτης), καθώς της καθάριζε τον φούρνο που έχει στο υπόγειο. Ήταν «κόκαλα ενός ορνιθόπουλου, ενωμένα με διάφορα καρφιά και στρίγγλες»23 Νοεμβρίου 1681.

_002_2_447_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Αφορισμός  για να λυθούν τα μάγια «καρδόπονον  ανυπόφορον» στην κερκυραία κυράτζα Μαρία Κονέλη.16 Αυγούστου 1681.

_004_2_405_x_600

(πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΑ «Αφορισμός» 24 Φεβρουαρίου 2005)

Συκοφαντία ότι η Καλίτζα Λουπίνα «συνέλαβε και ετεκνοποίησε».

Για ψηφοθηρία στις εκλογές του Συμβουλίου των Ευγενών.

Κάθε χρόνο, τον Νοέμβριο γίνονταν οι εκλογές των μελών του Μεγάλου Συμβουλίου των ευγενών και των χρονικών αξιωματούχων, Συνδίκων, Χρονικών Δικαστών, Υγειονομικών Προβλεπτών, Τιμητών και Υπερασπιστών της Κοινότητος. Οι εκπρόσωποι αυτοί ήταν άμισθοι.

Οι εκλέκτορες δεν ψήφιζαν άξια άτομα που θα αναλάμβαναν την ευθύνη του λειτουργήματος τους,  αλλά ψήφιζαν αυτούς που είχαν μαζί τους συμφέρον και φιλοπροσωπία, για να μπορούν να τους χρησιμοποιούν όπως  αυτοί ήθελαν. Η Βενετική Κυβέρνηση για να αποτρέψει αυτή την κατάσταση προσέφυγε και στον αφορισμό που διαβάζονταν πριν από τις εκλογές «εις το κονσέγιο εις την Σπιανάδα».

Οι αφορισμοί στην Κέρκυρα, παρόμοιοι πιστεύω και σε άλλα μέρη, είχαν σαν σκοπό να απλώσουν οι εκκλησιαστικοί πατέρες την «πνευματική μάχαιρα» πάνω από έναν κόσμο που είχε και έχει μια μεταφυσική αγωνία και άγνοια. Την χρησιμοποίησαν με όσο πιο βάναυσο τρόπο με σκοπό την συμμόρφωση και υποταγή της κοινωνίας σ’ αυτούς, πέρα από κάθε θρησκευτική ιδεολογία και πέρα από κάθε πνευματική αξία.

Η ματαιοδοξία τους  ξεπερνά κάθε κοινωνικό κριτήριο ευπρέπειας ή δικαιοσύνης και στόχος τους ήταν η διατήρηση της εξουσίας τους επί του καταπιεζόμενου λαού αλλά και ο πλουτισμός τους. Είναι αξιόλογο να δούμε τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής. Όπως αναφέρει ο Ιερέας Τσίτσας «τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά. Μόνο 59 από τους 471 αφορισμούς της θητείας του Χ.Βούλγαρη που ιδιαίτερα μελετήθηκαν, παρουσιάστηκαν ένας ,λίγοι ἠ πολλοί, για να καταθέσουν, πάντως όχι οι κύριοι υπεύθυνοι.

Εδώ οδηγούμαστε  στο συμπέρασμα ότι το μέτρο ήταν αναποτελεσματικό κι  αυτό γιατί κατά την άποψή  μας αυτοί που έκλεβαν τα ασήμια της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα ουδόλως τους επηρέαζαν οι κατάρες των παπάδων. Παρόλα αυτά οι αγνοί άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με το έγκλημα πίστευαν ότι μέσα από τον αφορισμό κάτι θα κατάφερναν.

Η αλήθεια είναι ότι οι θεοσεβούμενοι πλήρωναν και οι πνευματικοί τους πατέρες κέρδιζαν. Θεωρούμε την πράξη αυτή της εκκλησίας απαράδεκτη από κάθε άποψη. Δυστυχώς και σήμερα όμως υπάρχει και τρομάζει, εάν και από μερικούς μητροπολίτες έχει απαγορευτεί (στην Κέρκυρα από τον μητροπολίτη Μεθόδιο).

Το πιο κάτω Βίντεο λέει του λόγου το αληθές.27/4/2012 πλατεία Συντάγματος

          




 

 

 
 

Αναζήτηση

Corfu Museum

Corfu Museum….τι μπορεί να είναι αυτό;

Θα το έλεγα με μια λέξη…. Αγάπη! Για ένα νησί που το γνωρίζουμε ελάχιστα. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε ότι δεν το γνωρίζουμε. Στόχος λοιπόν είναι να το γνωρίσουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε, μέσα από το χθες και το σήμερα, γιατί αλλιώς πως θα το αγαπήσουμε; Αγαπάω ατομικά και ομαδικά έχει επακόλουθο…. φροντίζω….. μάχομαι… και σέβομαι. Αγάπη προς την Κέρκυρα είναι το Corfu Museum και τίποτε άλλο.

Μετρητής

Εμφανίσεις Άρθρων
1425887